Przemysław Lech Gaweł (ur. 1987) – polski chemik, zajmujący się chemią organiczną i elektroniką organiczną, doktor nauk chemicznych.
Życiorys Wykształcenie Studiował chemię i biotechnologię w ramach Międzywydziałowych Indywidualnych Studiach Matematyczno-Przyrodnicznych (MISMaP) na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie realizował badania z zakresu katalizy asymetrycznej pod kierunkiem prof. Tomasza Bauera. Już podczas studiów odbył staże naukowe na Politechnice w Brunszwiku w zespole prof. , współpracując m.in. z prof. Heleną Dodziuk i prof. Jackiem Walukiem nad syntezą cyklofanów.
Kariera naukowa i badania Stopień doktora uzyskał na ETH Zürich pod kierunkiem prof. , prowadząc badania nad funkcjonalnymi materiałami opartymi na kumulenach. Następnie, jako stypendysta , odbył staż podoktorski w grupie prof. Harrego Andersona na Uniwersytecie Oksfordzkim, gdzie uczestniczył w projekcie dotyczącym nowych alotropów węgla. W 2019 roku współuczestniczył w pierwszym otrzymaniu i strukturalnym scharakteryzowaniu cyklokarbonu – odkryciu opublikowanym w czasopiśmie „Science”.
W latach 2019–2021 pracował w firmie Cambridge Display Technology nad materiałami optoelektronicznymi o potencjale przemysłowym, współtworząc międzynarodowe patenty. W 2021 roku powrócił do Polski dzięki grantowi Polskie Powroty NAWA i założył własną grupę badawczą w Instytucie Chemii Organicznej PAN. Jest również laureatem grantów Sonata i Sonata Bis Narodowego Centrum Nauki. W 2025 roku przeniósł się do Centrum Nowych Technologii Uniwersytetu Warszawskiego, w którym realizuje badania w ramach grantów Fundacji na rzecz Nauki Polskiej oraz Swiss National Science Foundation.
Badania dra Gawła koncentrują się na chemii organicznych materiałów optoelektronicznych, w tym nowych barwnikach funkcjonalnych, wielopierścieniowych związkach aromatycznych, helicenach oraz układach wielochromoforowych wykorzystywanych w fotowoltaice i spintronice. Jego zespół prowadzi interdyscyplinarne badania łączące syntezę organiczną, spektroskopię oraz projektowanie materiałów dla nowoczesnej elektroniki organicznej.
Do maja 2026 r. opublikował 26 recenzowanych artykułów naukowych, w tym w Science i oraz – jako autor korespondencyjny – w czasopismach takich jak , Journal of the American Chemical Society, i Journal of Organic Chemistry. Zostały one zacytowane ponad 1100 razy, a ich indeks Hirscha wynosi 14.
Przypisy
Kategoria:Polscy chemicy Kategoria:Pracownicy Instytutu Chemii Organicznej PAN Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Absolwenci Wydziału Chemii Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Urodzeni w 1987