Jacek Tadeusz Ochman (ur. 15 lutego 1925 w Pokostiwce, zm. 9 grudnia 2004 we Wrocławiu) – polski ekonomista, profesor zwyczajny Akademii Ekonomicznej im. Oskara Langego we Wrocławiu.
Życiorys Urodził się w chłopskiej rodzinie Marcina „za wybitne zasługi w pracy naukowo-dydaktycznej”. i Agaty z domu Starzyk. W 1937 r. ukończył szkołę powszechną, następnie uczęszczał do Państwowego Gimnazjum i Liceum im. Mikołaja Kopernika we Włodzimierzu Wołyńskim. W latach 1938–1940 uczęszczał do Średniej Szkoły Radzieckiej w Łokaczach. W 1941 r. kontynuował naukę w Ukraińskim Gimnazjum we Włodzimierzu Wołyńskim. W 1942 r. został wywieziony na przymusowe roboty do Niemiec, gdzie do końca wojny pracował w fabryce Allgemeine Eletronizitäts Gesellschaft (AEG) w Berlinie, która produkowała artykuły gospodarstwa domowego.
Po zakończeniu wojny przyjechał do Polski i zamieszkał w Krośnie. W 1946 r. ukończył Państwowe Liceum i Gimnazjum im. Mikołaja Kopernika w KrośnieKopernikański Słownik Biograficzny [dostęp 2026-05-31]. i zdał egzamin dojrzałości. W tym samym roku przeniósł się do Wrocławia, gdzie podjął pracę w Spółdzielni „Społem” w pionie finansowo-księgowym. Równocześnie studiował w Wyższej Szkole Handlowej we Wrocławiu na Wydziale Ekonomiki Przedsiębiorstwa na kierunku ogólnohandlowym. Studia pierwszego stopnia ukończył w 1951 r. broniąc pracy dyplomowej pt. Pojęcie kapitału i majątku w bilansie (promotor: prof. Jan Treter). W tym czasie ukończył także roczne Studium Pedagogiczne. W 1961 r. uzyskał dyplom ukończenia studiów drugiego stopnia i otrzymał tytuł magistra ekonomii na podstawie pracy magisterskiej pt. Rachunek kosztów własnych zakładów produkcyjnych Spółdzielni Społem (promotor: doc. dr Bolesław Siwoń). W tym samym roku uzyskał tytuł zawodowy dyplomowanego biegłego księgowego. W 1974 r. na Wydziale Gospodarki Narodowej w Wyższej Szkole Ekonomicznej we Wrocławiu uzyskał stopień naukowy doktora nauk ekonomicznych na podstawie rozprawy pt. Model integracji informacji ekonomicznej przedsiębiorstwa w warunkach automatycznego przetwarzania danych (promotor: doc. dr hab. Henryk Sobis). Stopień naukowy doktora habilitowanego nauk ekonomicznych w zakresie informatyki w rachunkowości uzyskał w 1986 r. na Wydziale Zarządzania i Informatyki w Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu na podstawie rozprawy zatytułowanej Integracja w systemach informatycznych rachunkowości. W 1987 r. otrzymał tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego, a w 1993 r. profesora zwyczajnego nauk ekonomicznych.
W latach 1953–1965 był głównym księgowym i pełnomocnikiem zarządu Wrocławskiej Spółdzielni Spożywców. Od 1965 r. pracował w Centralnym Biurze Rozliczeń Przemysłu Węglowego w Katowicach na stanowisku kierownika Oddziału we Wrocławiu. W 1965 r. rozpoczął także pracę dydaktyczną w Centralnym Ośrodku Szkolenia Związku Spółdzielni Spożywców. Prowadził jednocześnie zajęcia dydaktyczne w Wyższej Szkole Ekonomicznej we Wrocławiu na studiach zaocznych i wieczorowych. W 1969 r. rozpoczął pracę jako nauczyciel akademicki w Zakładzie Mechanizacji Rachunkowości Instytutu Metod Rachunku Ekonomicznego na Wydziale Gospodarki Narodowej Wyższej Szkoły Ekonomicznej we Wrocławiu (od 1974 r. Akademia Ekonomiczna im. Oskara Langego, a od 2008 r. Uniwersytet Ekonomiczny we Wrocławiu). Na Uczelni pracował kolejno na stanowiskach starszego asystenta (1969–1974), adiunkta (1974–1987), docenta (1987–1991), profesora nadzwyczajnego (1991–1993) i profesora zwyczajnego (1993–1995).
W latach 60. zorganizował Zakład Organizacji i Mechanizacji Rachunkowości w ramach struktury uczelni. W latach 1982–1995 kierował Zakładem Rozwoju i Analizy Systemów Informatycznych, w latach 1987–1995 kierował Katedrą Organizacji i Zastosowań Informatyki. Był także dyrektorem Ośrodka Badań Naukowych w Wyższej Szkole Zarządzania „Edukacja” we Wrocławiu.
W 1995 r. przeszedł na emeryturę, pracując jednocześnie w macierzystej Uczelni na niepełnym etacie profesora zwyczajnego.
Autor i współautor wielu monografii i podręczników, a także artykułów naukowych. Wypromował 8 doktorów, recenzował prace doktorskie, również w języku niemieckim.
Od 1957 r. pracował na rzecz Stowarzyszenia Księgowych w Polsce, do 1995 r. był wiceprezesem ds. edukacji w Oddziale we Wrocławiu. W latach 1986–1999 przewodniczył sekcji komputeryzacji rachunkowości Rady Naukowej tego Stowarzyszenia. Był również członkiem Komisji Programowej miesięcznika „Rachunkowość”. W 1978 r, został wpisany na listę rzeczoznawców rachunkowości, a od 1989 r. był ekspertem działającym na rzecz Banku Światowego. W 1995 r. otrzymał tytuł Członka Honorowego Stowarzyszenia Księgowych w Polsce. Działał także w PTE (od 1974 r.) i PTI (od 1982 r.).
Był mężem Ewy, księgowej. Mieli dwoje dzieci: Jolantę i Jana.
Zmarł 9 grudnia 2004 r. we Wrocławiu. Spoczywa na cmentarzu Ducha Świętego przy ul. Bardzkiej we Wrocławiu[Znajdź grób - Cmentarz Bardzka https://cmentarz-bardzka.pl/znajdz-grob/]. mały|Grób prof. Jacka Ochmana na Cmentarzu Ducha Świętego we Wrocławiu Ordery i odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1998) Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Medal 40-lecia Polski Ludowej Medal Komisji Edukacji Narodowej Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego Złota Odznaka „Zasłużony dla Dolnego Śląska” Złota Odznaka „Zasłużony w Rozwoju Stowarzyszenia Księgowych”
Źródło:.
Przypisy
Kategoria:Członkowie Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego Kategoria:Członkowie Polskiego Towarzystwa Informatycznego Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem 40-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni Odznaką 1000-lecia Państwa Polskiego Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi Kategoria:Polscy ekonomiści Kategoria:Urodzeni w 1925 Kategoria:Zmarli w 2004 Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Ducha Świętego we Wrocławiu