Maria Łucja Zofia „Hula” Szeptycka (ur. 13 grudnia 1936 w Dziewiętnikach, zm. 23 stycznia 2022 w Warszawie) – polska profesor nauk fizycznych.
Życiorys Była prapraprawnuczką Aleksandra Fredry. Urodziła się w rodzinie Jana Leona Piotra Szeptyckiego (1905–1980) i Zofii Marii z domu Wielopolskiej (1906–1994). Miała braci Pawła Jerzego (1935–2004), profesora matematyki oraz Andrzeja Stanisława Cyryla (1939–2008), profesora zoologii. Ukończyła szkołę podstawową w Korczynie, następnie w 1953 r. Państwowe Liceum i Gimnazjum im. Mikołaja Kopernika w Krośnie. Od 1955 r. studiowała fizykę na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Tam w 1959 r. uzyskała tytuł magistra. 6 stycznia 1964 r. otrzymała tytuł doktora nauk matematyczno-fizycznych na Wydziale Matematyki i Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego za pracę pt. Badanie produkcji hiperonów-antyhiperonów w oddziaływaniach pp przy 3.0 i 3.6 GeV/c (promotor: prof. Marian Danysz). 18 października 1971 r. habilitowała się przed Radą Wydziału Fizyki UW na podstawie rozprawy zatytułowanej Porównawcza analiza oddziaływań pi-proton dużej krotności (zastosowanie modelu Veneziano do opisu oddziaływań z produkcją wielu mezonów). 25 listopada 1992 r. otrzymała tytuł profesora nauk fizycznych.
Po ukończeniu studiów wyjechała na kilkuletnie stypendium (1960–1963) do CERN-u w Genewie. Działała tam w grupie, która zajmowała się pomiarami licznikowymi w oddziaływaniach cząstek elementarnych. Jej pierwsza publikacja ukazała się w 1960 r. w materiałach konferencji ICHEP. Po powrocie do Warszawy w roku 1964 włączyła się w działalność zespołu kierowanego przez doc. Andrzeja Wróblewskiego i Ryszarda Sosnowskiego w Instytucie Fizyki Doświadczalnej UW. 1 listopada 1967 r. przeszła z UW do Instytutu Badań Jądrowych. Brała aktywny udział w pracach aparaturowych, w szczególności skonstruowała stół skaningowy, zwany potocznie huloskopem, na którym prowadzono przegląd filmów z komory kwalifikując zdjęcia do pomiarów.
Od 1 stycznia 1986 do 11 października 1989 r. pełniła kolejno funkcje po. kierownika i kierownika zakładu Fizyki Wysokich Energii w Instytucie Problemów Jądrowych. Prowadziła również wykłady na Uniwersytecie Łódzkim. Była członkiem Rady Naukowej IBJ w kadencji 1987–1992.
Była członkiem założycielem Stowarzyszenia Potomków Sejmu Wielkiego i jego wieloletnim wicekanclerzem, członkiem Rady Fundacji Rodu Szeptyckich. Współredaktor „Pism wybranych” Metropolity Andrzeja Szeptyckiego (Kraków 2000)Nekrolog_2 [dostęp 2026-06-03]..
Jej syn Andrzej Szeptycki jest politologiem.
Zmarła w Warszawie, pochowana 29 stycznia 2022 r. na cmentarzu klasztornym Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek Misjonarek Maryi w ŁabuniachNekrolog [dostęp 2026-06-03]..
Odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (3 czerwca 2005) „za wzorowe, wyjątkowo sumienne wykonywanie obowiązków wynikających z pracy zawodowej”.Odznaczenia dla zasłużonych pracowników naukowych Instytutów Atomistyki Prezydent.pl, 17 czerwca 2005 [dostęp 2026-06-03]. Srebrny Krzyż Zasługi (5 września 1984)
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Łódzkiego Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy fizycy XX wieku Kategoria:Polscy fizycy XXI wieku Kategoria:Polscy fizycy jądrowi Kategoria:Urodzeni w 1936 Kategoria:Zmarli w 2022