Kościół w Klemensker, kościół św. Klemensa – świątynia należąca do Kościoła Danii. Znajduje się w północno-zachodniej części Bornholmu. Wezwanie Kościół jest pod wezwaniem św. Klemensa Rzymskiego, o czym świadczą wczesne wzmianki z 1335 roku. Chociaż św. Mikołaja często wybierano za patrona dla kościołów związanych z żeglarzami, wybór św. Klemensa (również związanego z morzem) wskazuje, że kościół ten był prawdopodobnie jednym z najwcześniejszych na Bornholmie. Podobnie jak w przypadku wielu innych miejscowości na wyspie, tak też nazwa osady Klemensker pochodzi od nazwy kościoła, a przyrostek -ker oznacza w lokalnym dialekcie „kościół”.
Historia i architektura Świątynia stoi na wzgórzu wysokim na 114 m n.p.m. W tym samym miejscu znajdował się również wcześniejszy kościół, który był budowlą średniowieczną w stylu romańskim. Stary kościół był niemal tak długi jak nowy, ale za to o połowę węższy. Przypuszcza się, że była to jedyna świątynia na wyspie ze sklepieniem gwiaździstym, które prawdopodobnie zastąpiło około 1450 roku pierwotny drewniany strop. Wiele elementów wyposażenia starego kościoła można obecnie zobaczyć w Muzeum Bornholmu.
Obecny kościół zbudowany jest z grubo ciosanych bloków granitowych, a okna i drzwi są obramowane gładko ciosanymi elementami. Budynek ma 32 metry długości i 12 metrów szerokości. Został ukończony w grudniu 1882 roku według projektu architekta Ludviga Knudsena, utrzymanego w nurcie historyzmu. Oparty on był na planach, których Knudsen użył także przy budowie kościoła św. Szczepana w Kopenhadze, ukończonym w 1874 roku. Przewidywano, że wnętrze będzie kryło miejsca siedzące dla około tysiąca wiernych, co miało uczynić ze świątyni jeden z największych kościołów wiejskich w Danii. Budowla składa się z apsydy, prezbiterium i długiej nawy, zakończonej wieżą na zachodnim krańcu. Nawę flankują duże drewniane galerie, wsparte na również drewnianych filarach. Dach i czworoboczna iglica wieży pokryte są łupkiem.
Wnętrze mały|lewo|Wnętrze kościoła Wygląd wnętrza kościoła jest wynikiem renowacji przeprowadzonej w 1960 roku pod kierunkiem Rolfa Graae we współpracy z Paulem Hømem z pobliskiego Gudhjem, który ubogacił kościół barwnymi dziełami sztuki. Ambona jest ozdobiona malowidłami czterech ewangelistów, a mozaika nad łukiem tęczowym przedstawia jeden z najstarszych symboli chrześcijaństwa – Baranka Paschalnego ze zwycięskim sztandarem i kielichem krwi. W 1974 roku współpraca między Graae i Hømem była kontynuowana, a jej efektem było zaprojektowanie fasady nowych organów, zbudowanych przez zakład Bruno Christensena i Synów z południowej Jutlandii. W 1981 roku Høm ukończył dwa duże malowidła ołtarzowe: utrzymany w ciemnych barwach pogrzeb Jezusa na dolnym i pełne złotych tonów zmartwychwstanie na górnym. Chrzcielnica została podarowana kościołowi w 1984 roku. Ze stropu zwisa model o długości 125 centymetrów, wykonany w 1923 roku przez kapitana portu w Gudhjem, Hansa Linda.
Kamienie runiczne mały|lewo|Kamień z Lundhøj|318x318px W pobliżu kościoła znaleziono kilka kamieni runicznych. Pochodzą one prawdopodobnie z XI wieku, kiedy w tym miejscu mógł stać jeszcze drewniany kościół. Jednym z nich jest Kamień z Lundhøj, stojący obecnie po południowej stronie kościoła. Został znaleziony w 1819 roku, do kiedy służył jako most nad strumieniem. Ma 2,74 metra wysokości. Nosi następujący napis:
Znajduje się tu także wiele innych fragmentów kamieni runicznych, zawierających jedno lub dwa słowa; niektóre wchodzą dziś w skład muru cmentarnego. Przypisy
Linki zewnętrzne Strona miejscowej wspólnoty wiernych
Kategoria:Świątynie luterańskie w Danii Kategoria:Zabytkowe kościoły w Danii Kategoria:Kościoły na wyspie Bornholm