Bernhard Teichert (ur. 24 października 1854 w Braniewie, zm. 23 czerwca 1934 w Królewcu) – niemiecki księgarz i wydawca działający w Królewcu, twórca prestiżowego salonu sztuki.

Życiorys mały|Reklama firmy Urodził się w Braniewie jako dziesiąte spośród dwanaściorga rodzeństwa. Uczęszczał do miejscowego gimnazjum, jednak w spisie absolwentów tej szkoły nie widniejeGeorg Lühr Die Abiturienten des Braunsberger Gymnasiums von 1860 bis 1916: mit Unterstützung des Historischen Vereins für Ermland, Braniewo 1916. Następnie odbywał praktyki jako księgarz w Petersche Buchhandlung. Jako pomocnik księgarza zdobywał doświadczenie zawodowe w Tylży, Altonie, Pradze oraz w Moskwie. W 1886 osiadł w Królewcu i tam do 1889 pracował w wydawnictwie „J.H. Bon's Verlag”, które ponadto prowadziło własną księgarnię. Następnie rozpoczął własną działalność w Królewcu. 19 listopada 1889 przejął założoną przez swoją siostrę Amalie w 1880 roku galerię, znajdującą się przy Paradeplatz nr 2 (wcześniej 1b). W 1894 zakupił następnie Central-Hotel przy pobliskiej ulicy Große Schloßteichstraße 8 i przebudował go całkowicie na potrzeby własnej Galerii Sztuki i Książki. Wkrótce jednak posiadany metraż okazał się też niewystarczający, więc w 1903 musiał dokupić kolejną nieruchomość przy Burgstraße 5. Salon Sztuki Bernharda Teicherta (Kunstsalon Bernhard Teichert) był miejscem organizowania wystaw przez artystów zrzeszonych w Akademickim Towarzystwie Sztuki (Akademie und Kunstverein). To stowarzyszenie przejęło następnie kierownictwo artystyczne galerii, dokonując zazwyczaj co miesiąc zmiany wystroju i prezentowanych dzieł. Często to właśnie Salon Sztuki Bernharda Teicherta otwierał dla artystów drogę do rozpoznawalności, uznania i sukcesu. Ponadto Salon Sztuki prowadził również działalność ponadregionalną, na przykład organizując w 1907 objazdową ekspozycję zatytułowaną „Brücke”Altpreußische Biographie, Bd. 5, Lfg. 3, Marburg/Lahn 2015, s. 2261–2262Zum 91 Geburtstag, Das Ostpreußenblatt, Jahrgang 9, Folge 43, 25 października 1958, s. 14.

Bernhard Teichert działał ponadto aktywnie w wielu organizacjach. Był przewodniczącym Towarzystwa Królewieckich Księgarzy (Verein Königsberger Buchhändler), członkiem (ok. 1896–1934) i rewidentem (1912–1933) Królewieckiego Stowarzyszenia Artystów (Königsberger Kunsverein), członkiem oraz wielu innych. Jako senior cieszył się w królewieckim środowisku dużym szacunkiem i uznaniem. Został odznaczony między innymi Orderem Orła Czerwonego IV Klasy.

Po śmierci Bernharda Teicherta w 1934 przedsiębiorstwo pod nazwą „Bern. Teichert Erben” funkcjonowało do roku 1938, następnie jako spółka Offene Handelsgesellschaft, pod zarządem Emmeline Grickschat, dr. Wilhelma Teicherta i Gertrud Völcker, z d. Teichert. Całością kierował Karl Lau (1867–1961), bratanek Bernharda. Galeria Sztuki istniała do czasu zniszczenia przez naloty bombowe w sierpniu 1944 roku.

Życie prywatne Był żonaty z Wilhelmine, z domu Groß. Małżeństwo miało trójkę dzieci: dwóch synów, Wilhelma (1891–1979) i Paula (ur. 1892) oraz córkę Gertud, zamężną Völcker.

Przypisy

Kategoria:Niemieccy wydawcy Kategoria:Niemieccy księgarze Kategoria:Urodzeni w 1854 Kategoria:Zmarli w 1934 Kategoria:Ludzie urodzeni w Braniewie Kategoria:Ludzie związani z Królewcem Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Czerwonego