Pomnik Wilhelma I w Prudniku – pomnik pierwszego cesarza zjednoczonych Niemiec, Wilhelma I Hohenzollerna, który w latach 1905–1945 znajdował się na Viktoriaplatz (współcześnie Plac Szarych Szeregów) w Prudniku.
Historia W celu wzniesienia pomnika założono komitet, który w 1904 uzbierał 21 000 marek. Brakujące do osiągnięcia oszacowanego kosztu budowy 9000 marek ofiarował Emanuel Fränkel – udziałowiec prudnickiej fabryki włókienniczej (późniejszy „Frotex”). Władze powiatu prudnickiego oraz rada miejska Prudnika wyraziły zgodę na budowę.
Jako twórcę pomnika wskazuje się Theodora von Gosen lub Johannesa Boese. W uroczystości odsłonięcia pomnika uczestniczył Boese.
Burmistrz Heinrich Metzner objął pomnik opieką miasta. Został on umieszczony w centrum zieleńca, na miejscu fontanny rozebranej w 1898.
Odsłonięcie pomnika miało miejsce 14 października 1905. Przy współczesnej ulicy Kościuszki uformował się pochód, który przy akompaniamencie orkiestry stacjonującego w Prudniku 57 Pułku Artylerii Polowej, ruszył w kierunku Rynku. Pod gmachem Urzędu Miejskiego do pochodu przyłączyli się przedstawiciele władz i goście honorowi, w tym hrabia Franz Hubert von Tiele-Winckler z Mosznej, generałowie Remus von Woyrsch, Zedler i Emil von Scotti oraz liczni oficerowie. Przed budynkiem szkoły chłopięcej (współcześnie filia ZSP nr 1) przygotowano trybunę dla 400 gości honorowych. Uroczystość rozpoczęły fanfary oraz występ chóru męskiego, który wykonał pieśń „Głęboko w twierdzy Kyffhäuser”. mały|lewo|Odsłonięcie pomnika Starosta Stephan von Sydow, zabierając głos podczas odsłonięcia pomnika, stwierdził między innymi, że „budowę przyjęto z radością w całym powiecie”, a także „jak wszędzie, tak i w Prudniku, niechaj będzie on wiecznym symbolem pamięci o rządach cesarza, który jak nikt inny święcił zwycięstwa w wielkich wojnach”, po czym poprosił zgromadzonych o okrzyk na cześć cesarza Wilhelma II, który wysłał Prudniczanom odpowiedź na telegram z pozdrowieniami.
Pomnik Wilhelma I zaginął w nieznanych okolicznościach podczas II wojny światowej, krótko po zajęciu Prudnika przez Armię Czerwoną w 1945. Kamienna podstawa znajdowała się na placu do lat 60. XX wieku. W miejscu pomnika ustawiono głaz poświęcony „dzieciom i młodzieży polskiej, bohaterom i ofiarom wojny”.
W listopadzie 2010 podczas prac na terenie firmy Torkonstal w Prudniku znaleziono kilkanaście fragmentów granitowej płyty, które mogły pochodzić z pomnika Wilhelma I. Były one zabetonowane w nasypie rampy dla samochodów.
Architektura mały|Pomnik Wilhelma I Cokół pomnika wykonano ze szwedzkiego marmuru, a stopnie z granitu. Cokół zdobiono cesarską koroną, liśćmi laurowymi, napisem „Cesarz Wilhelm Wielki” oraz innymi napisami i wieńcami. Figura cesarza, której wysokość wynosiła 3 metry, została odlana z brązu. W prawej dłoni cesarz trzymał lornetkę, jego prawa noga była wysunięta w przód, natomiast lewa ręka spoczywała na mieczu. Na głowie miał hełm (pikielhauba), a z jego ramion spływał płaszcz.
Był to największy z dwóch posągów z brązu na terenie Prudnika (drugim był pomnik Diany w Parku Miejskim). Pomnik otoczony został ogrodzeniem ufundowanym przez Alberta i Emanuela Fränklów oraz Josefa Pinkusa.
Zobacz też Pomniki i obiekty upamiętniające w Prudniku
Przypisy
Bibliografia
Wilhelm I Prudnik Prudnik