Eye of the Beholder III: Assault on Myth Drannor – komputerowa gra fabularna z 1993, stanowiąca trzecią i ostatnią część serii Eye of the Beholder, osadzonej w świecie Zapomnianych Krain, opartym na systemie Advanced Dungeons & Dragons (AD&D) drugiej edycji.
Została wyprodukowana i wydana przez firmę Strategic Simulations, co stanowiło odejście od dotychczasowego developera serii – studia Westwood Studios, które skupiło się wówczas na własnej marce Lands of Lore.
Fabuła Akcja Eye of the Beholder III: Assault on Myth Drannor rozgrywa się wokół starożytnego miasta elfów – Myth Drannor, niegdyś jednego z klejnotów północy zamieszkiwanego przez elfy. Gracz wciela się w drużynę czterech bohaterów, którzy po pokonaniu Drana Draggore’a w poprzedniej części serii, Eye of the Beholder II: The Legend of Darkmoon, świętują sukces w karczmie w Waterdeep. Tam zostają zwerbowani przez tajemniczego nieznajomego, który prosi ich o pomoc w uwolnieniu ruin Myth Drannor spod władzy licza Acwellana. Ten bowiem zawładnął starożytnym artefaktem – Kodeksem – i rzuca miasto w mroczną niewolę. Bohaterowie zostają natychmiast teleportowani przed bramy zrujnowanego miasta, skąd muszą przebijać się przez otaczające je lasy, mauzoleum, gildię magów oraz świątynię, by ostatecznie stanąć twarzą w twarz z liczem.
Rozgrywka Eye of the Beholder III kontynuuje rozwiązania rozgrywki znane z wcześniejszych odsłon serii, oferując eksplorację z perspektywy pierwszej osoby, ruch oparty na siatce oraz walkę prowadzoną w czasie rzeczywistym. Gracz może utworzyć nową drużynę lub zaimportować postacie z Eye of the Beholder II: The Legend of Darkmoon (1991). W wersji PC-DOS występuje jednak błąd związany z naliczaniem doświadczenia, który uniemożliwia dalszy rozwój części postaci przeniesionych z poprzedniej gry. Do dyspozycji oddano sześć ras i sześć klas postaci. Bohaterowie opisywani są przez zestaw współczynników określających ich możliwości bojowe i użytkowe.
W porównaniu do poprzednich części, Assault on Myth Drannor wprowadza kilka nowości mechanicznych: komenda „Atak Wszystkich” (), pozwalająca całej drużynie zaatakować jednocześnie, możliwość używania długiej broni (np. włócznie, halabardy) z tylnego rzędu, otwarte przestrzenie (lasy, ruiny) zamiast wyłącznie zamkniętych korytarzy, wyższe poziomy zaklęć, nowy ekwipunek oraz szersza gama unikalnych NPC-ów, których można zwerbować do drużyny (np. Delmair, ranger potrafiący zamieniać się w tygrysa). Mimo to, gra wciąż nie posiada automapy, co było jednym z najczęściej krytykowanych elementów całej serii.
Wśród dodatkowych elementów rozgrywki znajdują się obszary leśne wymagające wycinania lub wypalania przejść, które z czasem ponownie zarastają. Jeden z poziomów opiera się niemal wyłącznie na sieci teleportów. Gra zawiera także opcjonalny loch dostępny jedynie na początku kampanii oraz lokacje podwodne, których eksploracja wymaga wykorzystania odpowiednich zaklęć. System zagadek zachowuje rozwiązania znane z wcześniejszych części serii. Wprowadzono również nowe potężne przedmioty i zaklęcia, z których część wymaga osiągnięcia wysokiego poziomu doświadczenia.
Produkcja Eye of the Beholder III: Assault on Myth Drannor została opracowana przez Strategic Simulations pod kierownictwem producenta Nicholasa Beliaeffa i programisty Johna Milesa. Była to pierwsza odsłona serii niewyprodukowana przez Westwood Studios, które po przejęciu przez Virgin Interactive skoncentrowało się na rozwoju własnej serii Lands of Lore (1993). Gra ukazała się w 1993 na komputery PC z systemem DOS. W kolejnych latach wydano również wersje na platformy PC-98 (1994) oraz FM Towns (1995), których dystrybucją w Japonii zajmowała się firma Ving Co.
Produkcja wykorzystuje silnik AESOP opracowany przez SSI, zastosowany również w grze Dungeon Hack (1993). W porównaniu z poprzednimi częściami zastosowano nowe tła w standardzie VGA. Ścieżkę dźwiękową skomponował Mason Fisher, a gra obsługiwała karty dźwiękowe AdLib i Sound Blaster.
Odbiór Według dostępnych danych sprzedaż gry wyniosła 50 664 egzemplarze, podczas gdy Eye of the Beholder II osiągnęła wynik 73 109 sprzedanych kopii.
Odbiór Eye of the Beholder III był mniej entuzjastyczny niż w przypadku wcześniejszych części cyklu. Recenzenci krytykowali przede wszystkim oprawę graficzną, brak automapy oraz zakończenie gry.
Z wyjątkowo krytyczną oceną gra spotkała się w miesięczniku Świat Gier Komputerowych, w którym Jacek Piekara wskazuje na powolną pracę programu (mającego znacznie większe wymagania sprzętowe, przy niemal takiej samej rozgrywce jak poprzednie części), brak innowacji w grafice i rozgrywce a także błąd z blokadą rozwoju postaci.
W późniejszych opracowaniach retrospektywnych tytuł oceniano jako produkcję ustępującą jakościowo poprzednim odsłonom serii, choć zwracano uwagę na nowe lokacje, dodatkową zawartość oraz rozbudowaną grupę postaci niezależnych. W serwisie MobyGames średnia ocen użytkowników wynosi 6,7/10, wobec 8,2/10 uzyskanych przez Eye of the Beholder II.
W historii komputerowych gier fabularnych tytuł bywa wskazywany jako przykład eksperymentów z bardziej otwartą strukturą lokacji, podejmowanych przez twórców dungeon crawlerów w pierwszej połowie lat 90. Po wydaniu Assault on Myth Drannor seria Eye of the Beholder nie była już kontynuowana, natomiast SSI rozwijało kolejne gry osadzone w świecie Zapomnianych Krain. Silnik AESOP nie został wykorzystany w późniejszych projektach studia.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Bezpłatna wersja Eye of the Beholder III: Assault on Myth Drannor w języku angielskim
Kategoria:Gry komputerowe z 1993 roku Kategoria:Gry na platformę DOS Kategoria:Gry komputerowe osadzone w świecie Zapomnianych Krain Kategoria:Komputerowe gry fabularne Kategoria:Gry wydane przez Strategic Simulations