Advanced Dungeons & Dragons: Heroes of the Lance – komputerowa gra akcji z elementami dungeon crawlera, wydana na komputery domowe (Amiga, Amstrad CPC, ZX Spectrum, Atari ST, DOS, Commodore 64) w 1988 a w 1991 na NES.

Produkcja została osadzona w uniwersum Dragonlance, należącym do marki Advanced Dungeons & Dragons, a jej fabuła opiera się na wydarzeniach przedstawionych w powieściach autorstwa Margaret Weis i Tracy Hickman.

Fabuła Akcja gry rozgrywa się w świecie Krynn, centralnym miejscu uniewersum Dragonlance. Fabuła opiera się na wydarzeniach z pierwszej powieści z cyklu, Smoki jesiennego zmierzchu, oraz pierwszego modułu kampanii Dragonlance – Smoki rozpaczy. Gracz wciela się w rolę Ośmiu Towarzyszy Lancy, grupy bohaterów, którzy muszą przemierzyć ruiny podziemnego miasta Xak Tsaroth, aby odzyskać Dyski Mishakal – święte relikwie, które mogą przywrócić wiarę i równowagę na świecie. Dyski strzeże stary czarny smok Khisanth, służycy Królowej Ciemności Takhisis. Gracz steruje bohaterami po kolei, a ich celem jest pokonanie hord Draconian, goblinów, olbrzymich pająków, nieumarłych oraz innych potworów, aby dotrzeć do legowiska smoka i odebrać mu dyski. Ostateczne zwycięstwo nad Khisanth jest możliwe jedynie dzięki specjalnemu kluczowi, którego użycie pozwala zabić smoka i ukończyć misję.

Rozgrywka Heroes of the Lance jest bocznie przewijaną grą akcji z elementami dungeon crawlera. Gracz kontroluje osiem postaci jednocześnie, choć w danym momencie aktywny jest tylko jeden bohater. Postacie można dowolnie ustawiać w dwóch rzędach: pierwszym (frontowym) i drugim (tylnym). Bohaterowie z pierwszego rzędu biorą udział w walce wręcz, podczas gdy ci z tyłu mogą używać zaklęć lub broni dystansowej, jeśli są odpowiednio wyposażeni.

System walki działa w czasie rzeczywistym. Postacie mogą wykonywać ataki na trzech wysokościach – górnej, środkowej i dolnej – przy czym niektórzy przeciwnicy są podatni wyłącznie na określony rodzaj ataku. Bohaterowie mogą korzystać zarówno z broni białej, jak i części uzbrojenia dystansowego. Walka odbywa się bez możliwości blokowania lub wykonywania uników.

Istotnym elementem rozgrywki jest system magii. Używanie czarów powoduje zużywanie energii zgromadzonej w kosturach. Wśród dostępnych zaklęć znajdują się zarówno czary ofensywne, takie jak Magic Missile i Burning Hands, jak i zaklęcia wspomagające, umożliwiające leczenie bohaterów, ochronę przed obrażeniami lub czasowe unieruchamianie przeciwników.

W trakcie eksploracji gracz może zdobywać różnego rodzaju przedmioty, w tym mikstury, pierścienie, zwoje, różne typy uzbrojenia oraz przedmioty skarbowe. Część z nich wpływa na możliwości bohaterów, natomiast inne służą głównie do zwiększania końcowego wyniku punktowego.

Świat gry składa się z trzech poziomów ruin Xak Tsaroth, połączonych siecią korytarzy i pomieszczeń. Celem gracza jest odnalezienie przejścia do kolejnych obszarów, pokonywanie przeciwników oraz omijanie przeszkód terenowych, takich jak przepaście. Orientację w podziemiach ułatwia kompas wyświetlany na ekranie, jednak gra nie zawiera mapy, a układ lokacji wymaga samodzielnego odnajdywania właściwej drogi.

Odbiór i krytyka Gra spotkała się w większości z negatywnym odbiorem krytyków i graczy, a w późniejszych latach była często wymieniana w zestawieniach najsłabiej ocenianych produkcji wydanych na konsolę Nintendo Entertainment System. Recenzenci krytykowali przede wszystkim mało responsywny system sterowania, powolne tempo poruszania się postaci oraz skomplikowaną obsługę podstawowych czynności. Negatywnie oceniano również system walki, wskazując na ograniczone możliwości defensywne bohaterów, nieprecyzyjne wykrywanie trafień oraz monotonię starć. Przedmiotem krytyki był także projekt poziomów, charakteryzujący się brakiem mapy oraz powtarzalną strukturą lokacji, co utrudniało orientację w świecie gry. Recenzenci zwracali ponadto uwagę na ubogą oprawę graficzną oraz niewystarczające wykorzystanie zróżnicowanych umiejętności poszczególnych członków drużyny.

Pomimo niekorzystnych ocen, Advanced Dungeons & Dragons: Heroes of the Lance zyskała z czasem status gry kultowej wśród części odbiorców, głównie ze względu na swoją nietypową konstrukcję i charakterystyczną atmosferę. Pozytywnie oceniano zwłaszcza ścieżkę dźwiękową, której autorstwo przypisuje się Seijiemu Todzie, podkreślając jej mroczny i nastrojowy charakter. Niektórzy recenzenci wskazywali również na stosunkowo krótki czas potrzebny do ukończenia gry po opanowaniu jej mechanik i poznaniu układu poziomów.

Wydania Gra Heroes of the Lance została pierwotnie wydana na komputery domowe w 1988 (Amiga, Amstrad CPC, ZX Spectrum, Atari ST, DOS, Commodore 64). Wersja na NES ukazała się w styczniu 1991, a na Famicom – w marcu 1991. W 1990 gra trafiła również na FM Towns, a w 1991 na MSX i Sega Master System/Mark III. W luty 1992 na Famicom została wydana kontynuacja – Advanced Dungeons & Dragons: Dragons of Flame, która nigdy nie ukazała się na NES.

Przypisy

Linki zewnętrzne

Bezpłatna wersja Advanced Dungeons & Dragons: Heroes of the Lance w języku angielskim

Kategoria:Gry komputerowe z 1988 roku Kategoria:Gry na platformę DOS Kategoria:Gry na platformę Amiga Kategoria:Gry na platformę Amstrad CPC Kategoria:Gry na platformę Atari ST Kategoria:Gry na platformę Commodore 64 Kategoria:Gry na platformę MSX Kategoria:Gry na platformę Sega Master System Kategoria:Gry na platformę ZX Spectrum Kategoria:Gry wydane przez Strategic Simulations Kategoria:Komputerowe gry akcji Kategoria:Komputerowe gry fabularne Kategoria:Gry komputerowe oparte na systemie Dungeons & Dragons