Drobnołuszczak bulwiastotrzonowy (Pluteus inquilinus Romagn.) – gatunek grzybów należący do rodziny łuskowcowatych (Pluteaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Pluteus, Pluteaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go w 1979 r. Henri Charles Louis Romagnesi na obumarłych fragmentach trzcin i turzyc we Francji. Brak synonimów. Stanisław Domański w 1955 r. nadał mu polską nazwę łuskowiec gruczołkowaty, Władysław Wojewoda w 2003 r. zaproponował nazwę drobnołuszczak bulwiastotrzonowy.
Morfologia Kapelusz o średnicy 10–30 mm, początkowo półkulisty, potem płasko rozpostarty. Powierzchnia ziarnista, biały do ochrowokremowej. Blaszki początkowo białe, po dojrzeniu różowe. Trzon o wysokości 25–30 mm i grubości 2–4 mm, w tym samym kolorze co kapelusz, podstawa często bulwiasta. Cechy mikroskopowe Zarodniki 6,5–8,5 × 5,5–6,5 μm. Skórka zbudowana z elementów kulistych. Podstawki 20–40 × 6,5–10, maczugowate, 4-zarodnikowe. Cheilocystydy 40–00 × 15–35 μm, maczugowate lub workowate z wewnątrzkomórkowym pigmentem. Pleurocystydy 45–95 × 15–30 μm, butelkowate, rzadziej workowate, również z pigmentem wewnątrzkomórkowym. Gatunki podobne Podobny jest drobnołuszczak gruczołowaty (Pluteus plautus), ale jego skórka jest delikatnie aksamitna (pod mikroskopem widoczne są cienkie, nitkowate włoski).
Występowanie i siedlisko Występuje w Europie. Jest rzadki. W Polsce W. Wojewoda w 2003 r. przytoczył około 20 stanowisk, w późniejszych latach podano wiele następnych. Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną.
Saprotrof występujący w lasach na martwym drewnie, a także opadłych liściach, zwłszcza buków i grabów.
Przypisy
Kategoria:Łuskowcowate Kategoria:Mykobiota Polski