Drobnołuszczak brązowoostrzowy, łuskowiec smutny (Pluteus luctuosus Boud.) – gatunek grzybów należący do rodziny łuskowcowatych (Pluteaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Pluteus, Pluteaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go w 1985 r. Jean Louis Émile Boudier na piaszczystej glebie we Francji. Synonimy: Pluteus marginatus var. luctuosus (Boud.) Kühner & Romagn., Fl. Analyt. Champ. Supér. (Paris): 424 (1953) Pluteus phlebophorus var. marginatus Quél. 1885 Pluteus chrysophaeus var. marginatus (Quél.) Quél. 1888 Pluteus marginatus (Quél.) Bres. 1929 Pluteus marginatus var. cryptarum L. Rémy 1965 W 1999 r. Alina Skirgiełło nadała mu polską nazwę łuskowiec smutny, Władysław Wojewoda w 2003 r, zaproponował nazwę drobnołuszczak brązowoostrzowy.
Morfologia Kapelusz Średnica około 25 mm, początkowo kulisty, potem płaskowypukły. Powierzchnia gładka, ciemnobrązowa do ochrowej. Brzeg prosty, falisty i lekko prążkowany. Blaszki Nierówne, dość rzadkie, wolne, wypukłe i różowawe. Brzeg blaszki jest białawy. Trzon Wysokość do 45 mm, grubość 0,4 mm, cylindryczny. Powierzchnia biaława, włókienkowata. Miąższ Cienki, biały. Cechy mikroskopowe Podstawki 34,9 × 6,6 μm, maczugowate, 4-zarodnikowe, 72,5 × 14,3 μm, grubościenne, o hialinowej ścianie górnej i cieńszej dolnej. Bazydiospory 6,66–7,6 × 5–5,6 μm, Q = 1,15–1,3, hialinowe, o gładkich, grubych ścianach i szeroko eliptycznych kształtach.
Występowanie i siedlisko Występuje w Europie i azjatyckich obszarach Federacji Rosyjskiej. W Polsce w. Wojewoda w 2003 r. przytoczył 3 stanowiska, w późniejszych latach podano wiele nowych. Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną.
Saprotrof występujący w lasach na martwym drewnie.
Przypisy
Kategoria:Łuskowcowate Kategoria:Mykobiota Polski