Józef Louis (ur. 30 kwietnia 1803 w Sandomierzu, zm. 30 czerwca 1877 w Wieliczce) – polski kupiec, członek Towarzystwa Strzeleckiego i Towarzystwa Dobroczynności, król kurkowy.
Życiorys Józef Jan Mikołaj Louis był synem Mikołaja i Agnieszki z Dutkiewiczów. Ojciec przyjechał do Polski jako sekretarz Jana Potockiego. Po rozstaniu z protektorem zamieszkał w Sandomierzu i tam ożenił się z córką miejscowego kupca. Do 1809 roku pełnił funkcję poczmistrza. W 1813 roku rodzina przeniosła się do Krakowa. Mikołaj i Agnieszka mieli 3 synów: Józefa, Walentego i Ignacego oraz 3 córki: Marię (żona Józefa Więckowskiego), Antoninę (Teofillę) (żona Józefa Waltera, a potem Jan Launera) i Fryderykę (żona Aleksandra Gostyńskiego).
Józef od 1815 uczył się w liceum św. Anny. Po ukończeniu szkoły odbył praktykę w sklepie towarów łokciowych i płócien Józefa Wasserraba. Został wyzwolony w 1828 i we wrześniu tego samego roku mianowany kupcem. Dzięki funduszom ojca założył sklep z suknem w kamienicy Pod Złotą Głową. Kamienicę tą kupił w 1847 roku, a potem połączył ją z kamienicą Pod Opatrznością należącą do żony. Ożenił się z Marią Krumpholtz, która pochodziła z bogatej rodziny kupieckiej (należała do niej kamienica Rynek 14). Ślub w kościele mariackim odbył się 29 lipca 1830 roku. Jednym ze świadków był Ambroży Grabowski, którego księgarnia sąsiadowała ze sklepem Louisa. Mieli 3 dzieci: Anielę, Józefa i Oktawię.
W 1833 roku objął zastępstwo kolektury loterii Królestwa Polskiego, a w 1839 został jej głównym kolektorem w Krakowie. W 1834 roku został członkiem Towarzystwa Strzeleckiego (wprowadzony przez Wasserraba), a w 1836 roku zdobył tytuł króla kurkowego. Był inicjatorem zakupu ogrodu Steinkellera i budowy na jego terenie siedziby Towarzystwa Strzeleckiego.
Jako członek Towarzystwa Dobroczynności w latach 1839–1848 pełnił funkcję radcy skarbowego, a od 1844 przewodniczącego.
W 1844 roku został przewodniczącym Zgromadzenia Obiorczego i przewodniczącym Kongregacji Kupieckiej. Podczas pożaru Krakowa w 1850 spaliła się należąca do niego kamienica. Po śmierci żony (1852) sprzedał ją (po wyremontowaniu) i kupił dom przy ulicy Gdowskiej w Wieliczce. Mieszkał tam do śmierci w 1872 roku. Pochowany 2 lipca 1872 roku na cmentarzu Rakowickim.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1803 Kategoria:Zmarli w 1872 Kategoria:Ludzie urodzeni w Sandomierzu