Bazylika Katedralna św. Kolumby (wł. Basilica cattedrale di Santa Colomba), znana również jako Tempio Malatestiano – renesansowy kościół rzymskokatolicki znajdujący się we włoskim mieście Rimini, w regionie administracyjnym Emilia-Romania. Dawny kościół franciszkanów, przebudowany w XV wieku, na zlecenie Sigismonda Pandolfa Malatesty, według projektu Leonego Battisty Albertiego. Od 1809 roku katedra diecezji Rimini.
Historia W średniowieczu w miejscu dzisiejszej świątyni wznosił się kościół Santa Maria in Trivio, który w XIII wieku zastąpiono kościołem pw. św. Franciszka (San Francesco). Przy kościele znajdował się klasztor franciszkanów i cmentarz, na którym chowano przedstawicieli rodu Malatestów. W 1447 roku Sigismondo Pandolfo Malatesta dobudował do kościoła dwie kaplice boczne, z przeznaczeniem na grobowce jego i jego trzeciej żony, Isotty degli Atti, a w 1450 roku zlecił Leonemu Battiście Albertiemu sporządzenie projektu przebudowy całego kościoła. Prace budowlane przerwano w latach 1460–1461 wskutek konfliktu Malatesty z papieżem Piusem II, który nałożył na niego ekskomunikę. Na początku XVI wieku dobudowano trójboczną absydę. W 1709 roku w transepcie urządzono kaplice boczne i wzniesiono nową absydę. W okresie rządów napoleońskich klasztor przy Tempio Malatestiano zlikwidowano, a w 1809 roku kościół przejął godność katedry diecezji Rimini po starej katedrze św. Kolumby (zniszczonej podczas trzęsienia ziemi w 1786 roku i następnie rozebranej).
29 stycznia 1944, podczas II wojny światowej, w katedrę uderzyły trzy bomby lotnicze. Zniszczony został dach, absyda, dwie kaplice boczne i część wyposażenia. Grobowiec Sigismonda Pandolfa Malatesty został poważnie uszkodzony, jego czaszkę przeniesiono do . 24 lutego 1944 dokonano inspekcji zniszczonego kościoła. Prace rekonstrukcyjne ukończono w 1950 roku, 24 września 1950 roku konsekrowano odbudowaną świątynię. 29 sierpnia 1982 roku katedrę odwiedził papież Jan Paweł II, który 24 czerwca 2002 nadał jej godność bazyliki mniejszej. W 2010 roku prezbiterium kościoła przebudowano w celu dostosowania go do wymogów soboru watykańskiego II.
Architektura i wyposażenie Świątynia renesansowa, jednonawowa, z kaplicami bocznymi po obu stronach nawy i wieżą dzwonniczą. Autorem projektu przebudowy kościoła był Leone Battista Alberti. Przy projektowaniu elewacji wzorował się na okolicznych rzymskich budowlach: Łuku Augusta i Moście Tyberiusza. Według projektu nawę przykrywać miało sklepienie kolebkowe, a nad skrzyżowaniem naw miała wznosić się kopuła. W absydzie zawieszono krucyfiks autorstwa Giotta di Bondone z ok. 1300 roku, który jest jedyną pozostałością po średniowiecznym kościele św. Franciszka. Projektantem dekoracji wnętrza jest , a autorem rzeźb zdobiących katedrę jest Agostino di Duccio. W ostatniej z kaplic po prawej stronie znajduje się fresk Piera della Franceski z 1451 roku przedstawiający Sigismonda Pandolfa Malatestę modlącego się do św. Zygmunta. W kaplicy bocznej na lewo od prezbiterium znajduje się obraz Stygmaty św. Franciszka pędzla Giorgia Vasariego z 1548 roku.
Galeria
Przypisy
Tempio Malatestiano Kategoria:Katedry w Emilii-Romanii Kategoria:Bazyliki we Włoszech Kategoria:Zabytkowe kościoły we Włoszech Kategoria:Architektura renesansowa we Włoszech