Grupa bilateralna – zinstytucjonalizowana forma dwustronnej współpracy między posłami i senatorami z Polski a parlamentarzystami z innych krajów.
Działalność Obok stałych delegacji parlamentarnych działalność grup bilateralnych stanowi podstawową formę współpracy pomiędzy parlamentarzystami z Polski a tymi z innych krajów i stanowi jeden z przejawów realizowania idei dyplomacji parlamentarnej.
W polskim prawodawstwie parlamentarnym brakuje szczegółowych regulacji dotyczących działalności grup bilateralnych. Kwestie techniczne, takie jak zasady delegowania parlamentarzystów na wyjazdy zagraniczne, zawarte są w wewnętrznych aktach wydawanych przez marszałków izb, zaś większość regulacji opiera się na utrwalonej praktyce parlamentarnej i zgodzie marszałków, którym regulaminy Sejmu i Senatu powierzają zadanie prowadzenia spraw z zakresu stosunków izby z parlamentami innych państw.
Zawiązanie grupy senackiej wymaga zgłoszenia chęci uczestnictwa w takiej grupie przez co najmniej 5 senatorów, zgody Marszałka Senatu i przewodniczącego Zarządu Polskiej Grupy Unii Międzyparlamentarnej. Warunkiem ukonstytuowania się grupy poselskiej lub grupy mieszanej (parlamentarnej) jest złożenie odpowiedniego wniosku przez co najmniej 7 posłów lub 7 posłów i senatorów, którzy reprezentują co najmniej dwa różne kluby parlamentarne, oraz uzyskanie zgody marszałka Sejmu i przewodniczącego Zarządu Polskiej Grupy Unii Międzyparlamentarnej. Nadzór nad tworzeniem grup sprawuje przewodniczący Zarządu Polskiej Grupy Unii Międzyparlamentarnej.
Praktyka powoływania grup bilateralnych w polskim parlamencie sięga czasów PRLu. W Sejmie PRL IX kadencji działało dziewięć takich grup, w Sejmie I kadencji 32 działały 32 takie grupy, Sejmie II kadencji 53, w 2009 roku ponad 70, zaś w czerwcu 2018 roku 77.
W parlamentach innych krajów grupy bilateralne nazywane są także parlamentarnymi grupami przyjaźni lub grupami parlamentarnymi. Również źródła senackie w Polsce używają tej nazwy.
Grupy poselskie składają się wyłącznie z posłów, grupy senatorskie wyłącznie z senatorów, zaś grupy parlamentarne zarówno z posłów jak i senatorów. mały|Nikos Rusketos w czasie spotkania Polsko-Greckiej Grupy Parlamentarnej W większości grupy bilateralne przyjmują nazwę „grupa parlamentarna”. Niektóre grupy przyjmując nazwę „zespół parlamentarny” (najczęściej w przypadkach, gdy podmiot, z którym współpracują parlamentarzyści nie został oficjalnie uznany przez Rzeczpospolitą Polską za państwo, jak np. w przypadku Polsko-Tajwańskiego Zespołu Parlamentarnego lub Parlamentarego Zespołu na rzecz Tybetu) bywają błędnie utożsamiane z właściwymi zespołami parlamentarnymi.
Do przykładowych zadań realizowanych przez grupy bilateralne należą: wsparcie mniejszości polskiej i jej dziedzictwa w państwie, z którym współpracują parlamentarzyści (np. spotkanie z przedstawicielami Polonii w Grecji czy wizyta w Polonezköy) i mniejszość narodowej związanej z krajem-partnerem w Polsce (np. działania na rzecz wsparcia litewskiego szkolnictwa w Polsce czy spotkanie z Towarzystwem Przyjaźni Wietnamsko-Polskiej), spotkania z przedstawicielami kraju partnerskiego (np. spotkanie z premierem Wietnamu Phạm Minh Chínhem czy przewodniczącym szwajcarsko-polskiej grupy przyjaźni, którym był Claude Janiak), prowadzenie działalności ukierunkowanej na zacieśnienie wzajemnych stosunków gospodarczych i dyplomatycznych (np. spotkanie z reprezentacją polsko-tureckiej izby gospodarczej), rozwijanie wzajemnych stosunków społecznych i politycznych, popularyzacja kultury kraju-partnera oraz budowanie przyjaznej atmosfery w relacjach dwustronnych między państwami, których współpracy dotyczy grupa.
Grupy parlamentarne Sejmu X kadencji i Senatu XI kadencji
Przypisy
Kategoria:Sejm III Rzeczypospolitej Kategoria:Senat III Rzeczypospolitej