Fire Point FP-1 – ukraiński dron dalekiego zasięgu przeznaczony do wykonywania uderzeń na cele naziemne. Jest zdolny do działania zarówno w dzień, jak i w nocy oraz w warunkach oddziaływania środków walki elektronicznej.
Historia Prace nad FP-1 rozpoczęto w 2022 r. Prowadzono je w firmie Fire Point, będącym ukraińsko-czeskim konsorcjum. Celem projektu było opracowanie taniego bezzałogowego środka uderzeniowego dalekiego zasięgu, przeznaczonego do masowej produkcji i zdolnego do wykonywania uderzeń na cele położone głęboko na zapleczu przeciwnika. Opracowanie konstrukcji trwało ponad sześć miesięcy, a koszt prac rozwojowych wyniósł około 2 mln dolarów amerykańskich i został sfinansowany przez właściciela przedsiębiorstwa, Denysa Sztilermana. W 2023 r. FP-1 został przyjęty do uzbrojenia Sił Zbrojnych Ukrainy, natomiast pierwszą misję bojową wykonał we wrześniu tego samego roku. Początkowo produkcja obejmowała kilkaset egzemplarzy, jednak po uzyskaniu pod koniec 2024 r. dużego zamówienia rządowego przedsiębiorstwo szybko zwiększyło moce produkcyjne. W 2026 r. Fire Point deklarował możliwość wytwarzania kilkuset egzemplarzy FP-1 dziennie oraz stopniowe uruchamianie krajowej produkcji kluczowych podzespołów, w tym silników i anten CRPA. Koszt produkcji jednego bezzałogowca oszacowano na 55 000 dolarów.
Publiczna prezentacja drona miała miejsce na londyńskich targach obronnych w 2023 r. Jesienią 2025 r. pojawiły się doniesienia o opracowaniu na bazie tego drona zmodernizowanej wersji o zasięgu 200 km oznaczonej jako FP-2. Na paryskich targach Eurosatory-2026 przedstawiono zmodernizowaną wersję FP-1 charakteryzującą się zasięgiem zwiększonym do 2700 km.
Użycie bojowe Dron został wykorzystany przez Siły Zbrojne Ukrainy podczas rosyjskiej inwazji na Ukrainę. W 2025 r. FP-1 stanowił około połowy wszystkich ukraińskich dronów uderzeniowych dalekiego zasięgu użytych do atakowania celów na terenie Rosji. W sierpniu i wrześniu tego roku wskaźnik trafień w wyznaczone cele wyniósł 54%, podczas gdy średnia skuteczność wszystkich ukraińskich bezzałogowych statków powietrznych tej klasy wynosiła 48%.
Konstrukcja Bezzałogowy statek powietrzny jednorazowego użytku o klasycznym układzie aerodynamicznym samolotu z prostym skrzydłem oraz odwróconym usterzeniem motylkowym umieszczonym w tylnej części kadłuba. Kadłub ma długość 3,5 m, a rozpiętość skrzydeł wynosi 2,5 m. W przedniej części kadłuba umieszczono głowicę bojową wraz z wyposażeniem pokładowym, natomiast w części środkowej znajduje się zbiornik paliwa.
Dron startuje z naziemnej wyrzutni przy użyciu jednorazowego rakietowego przyspieszacza startowego na paliwo stałe. Po jego odrzuceniu lot kontynuowany jest z wykorzystaniem dwucylindrowego tłokowego silnika spalinowego o mocy 35 KM, napędzającego śmigło pchające. Według producenta aparat może być wystrzeliwany również z wyrzutni montowanej na samochodzie ciężarowym.
Układ nawigacyjny wykorzystuje połączenie nawigacji satelitarnej i bezwładnościowej. W przypadku utraty sygnału satelitarnego lot może być kontynuowany z wykorzystaniem układu bezwładnościowego. Późniejsze wersje drona wyposażono również w kamerę współpracującą z algorytmami automatycznego rozpoznawania celów.
FP-1 przenosi wymienną głowicę bojową o masie od 60 do 120 kg. W zależności od wersji jest wyposażona w zapalnik uderzeniowy lub zwłoczny. Może być wyposażony m.in. w głowicę zapalająco-odłamkową OFB-60JaU o masie 60 kg.
Przypisy
Kategoria:Broń ukraińska Kategoria:Amunicja krążąca