Chorągiew wołoska koronna Piotra Potockiego – oddział koronnej lekkiej jazdy autoramentu narodowego wojska I Rzeczypospolitej połowy XVII wieku (okresu powstania Chmielnickiego).
Charakterystyka Chorągwie lekkiej jazdy (wołoskie, tatarskie i kozaków regestrowych) były jednostkami organizacyjnymi i taktycznymi liczącymi około 60–100 koni. Uzbrojenie jazdy typu tatarskiego składało się z szabli i łuku, w wołoskiej zamiast łuku często występowała rusznica. Zaciągano je według systemu pocztów towarzyskich. Składała się z zazwyczaj dwukonnych pocztów: rotmistrza, porucznika, chorążego i pocztów towarzyszy. Podział stawek żołdu w oddziale był następujący: 5 stawek brał rotmistrz, 2 stawki porucznik, 2 kolejne stawki chorąży, a pozostałe stawki żołdu przyznane w kompucie dzielono pomiędzy poczty towarzyskie.
W XVII wieku wojska Rzeczypospolitej prowadziły działania wojenne na kilku frontach. Walczyły z wojskami szwedzkimi, powstańcami Chmielnickiego, Carstwem Moskiewskim, Tatarami Chanatu Krymskiego i Imperium Osmańskim.
W latach 40. XVII wieku armia koronna była stosunkowo nieliczna. Etat wojska kwarcianego w latach 1647−1648 obejmował 4036 koni i porcji. Komput zawierał między innymi 14 chorągwi husarskich. Wszystkie one rozmieszczone były na Ukrainie i brały udział w walkach z powstańcami Chmielnickiego. Chorągiew wołoska starosty kamienieckiego Piotra Potockiego liczyła w trzecim kwartale 1647 roku 50 koni.
W maju 1648 chorągiew starosty kamienieckiego Piotra Potockiego znajdowała się w obozie hetmanów koronnych pod Korsuniem. Liczyła wtedy 50 koni.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Chorągwie wołoskie koronne Kategoria:Chorągwie autoramentu narodowego Kategoria:Jazda koronna w dobie powstania Chmielnickiego Kategoria:Oddziały wojskowe Potockich herbu Pilawa Kategoria:Oddziały I Rzeczypospolitej biorące udział w bitwie pod Korsuniem Kategoria:Chorągwie lekkiej jazdy koronne