mały|Psalmy 148–149–150 w piętnastowiecznym brewiarzu rękopiśmiennym z Biblioteki XX. Czartoryskich. Psalm 149 (Cantate Domino canticum novum) i psalm 150 (Laudate Dominum in sanctis eius) są zapisane bez żadnej przerwy Pienia pochwalne (gr. Αἶνοι, łac. Laudes) – liturgiczna nazwa grupy trzech ostatnich psalmów (148, 149, 150), często używanych łącznie w liturgii chrześcijańskiej.
Opis i zastosowanie liturgiczne Trzy ostatnie utwory Księgi Psalmów zapraszają całe stworzenie do uwielbiania Boga. W psalmach 148 i 150 wielokrotnie powtarza się słowo laudate („chwalcie”). Psalmy te używane są jako całość (jedna nierozdzielna grupa) w wielu liturgiach chrześcijańskich, a zwyczaj ten pochodzi najprawdopodobniej z liturgii synagogalnej.
W pierwotnym obrządku rzymskim psalmy te odmawiano codziennie jako jedną grupę (z doksologią tylko na końcu ostatniego) na zakończenie psalmodii laudesów. Nazwa całej godziny kanonicznej wzięła się zresztą od tych psalmów. Psalmy te rozdzielono w liturgii rzymskiej dopiero podczas reformy liturgii za Piusa X.
W liturgii bizantyjskiej psalmy te odmawia się w trakcie jutrzni.
W obrządku koptyjskim Psalmy 148–149–150 stanowią czwarty i ostatni z kantyków (ϩⲱⲥ) śpiewanych w .
Przypisy
Kategoria:Liturgia chrześcijańska Kategoria:Psalmy