Piotr Kociatkiewicz (ur. 17 lutego 1938 we Lwowie, zm. 6 października 2025 we Wrocławiu) – polski inżynier informatyk, projektant i konstruktor sprzętu komputerowego, doktor nauk technicznych, związany z Wrocławskimi Zakładami Elektronicznymi Elwro. Pełnił funkcję konstruktora prowadzącego komputera Odra 1103.

Życiorys Od 1946 mieszkał we Wrocławiu, gdzie ukończył III Liceum Ogólnokształcące (wersja elektroniczna).. Następnie podjął studia na Wydziale Elektroniki Politechniki Wrocławskiej. W październiku 1961, będąc jeszcze studentem, rozpoczął pracę w dziale konstrukcyjnym Wrocławskich Zakładów Elektronicznych Elwro. Pracę magisterską obronił w 1962; jej tematem był komputer Odra 1002, przy którego powstawaniu brał czynny udział.

W Elwro wszedł w skład zespołu technologii układów logicznych. Uczestniczył w projektowaniu i wdrażaniu do produkcji seryjnej maszyn Odra 1003 (dla której zaprojektował układy zasilania) oraz Odra 1013 (gdzie odpowiadał za automatykę układów zasilających). Nowe modele komputerów Elwro były stale rozwijane i wdrażane do produkcji.

thumb|Komputer Odra 1103 (1966) Pod koniec 1965 powierzono mu rolę konstruktora prowadzącego kolejnego projektu maszyny cyfrowej – Odra 1103 (oficjalnie klasyfikowanej jako Tranzystorowy Elektroniczny Kalkulator Dziesiętny). Komputer ten wykonywał 5000 operacji dodawania w ciągu sekundy. Do programowania był w nim stosowany asembler JAS (Język Adresów Symbolicznych). Prace nad prototypem zakończyły się sukcesem w 1966, co pozwoliło na wyprodukowanie 64 egzemplarzy tej maszyny w kolejnych latach. Po zakończeniu prac nad Odrą 1103 dołączył do zespołu konstruującego komputer Odra 1204. Z Elwro odszedł na przełomie lat 60. i 70. XX wieku.

Kontynuował pracę naukową na Politechnice Wrocławskiej w Instytucie Cybernetyki Technicznej, gdzie w 1972 uzyskał stopień naukowy doktora nauk technicznych. Jego rozprawa doktorska (promotor: prof. Adam Sielicki) dotyczyła metodologii projektowania układów elektronicznych o podwyższonej niezawodności. Wcześniej (1970) uzyskał patent (razem z Adamem Sielickim) na opracowanie sposobu polaryzacji rdzeni magnetycznych. W latach 1978–1990 pełnił funkcję kierownika Pracowni w Instytucie Komputerowych Systemów Automatyki i Pomiarów, będącego kontynuatorem Ośrodka Mera-Elwro. Kontynuował pracę w spółce Northern Telecom Elwro do chwili jej likwidacji. W okresie 1996–2005 pełnił funkcję dyrektora Policealnego Studium Zawodowego Towarzystwa Informatyków Polskich we Wrocławiu.

Swoje wspomnienia z pracy konstruktorskiej spisał wspólnie z Jurem Lesińskim w opracowaniu wydanym przez Polskie Towarzystwo Informatyczne.

Został pochowany na Cmentarzu Parafialnym św. Rodziny we Wrocławiu przy ul. Smętnej w grobie rodzinnym (kw. 4-14-2u).

Przypisy

Kategoria:Polscy informatycy Kategoria:Elwro Kategoria:Ludzie związani z Wrocławiem Kategoria:Absolwenci Liceum Ogólnokształcącego nr III im. Adama Mickiewicza we Wrocławiu Kategoria:Absolwenci Politechniki Wrocławskiej Kategoria:Polscy inżynierowie elektronicy Kategoria:Polscy nauczyciele informatyki Kategoria:Urodzeni w 1938 Kategoria:Zmarli w 2025 Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Świętej Rodziny we Wrocławiu Kategoria:Komputery Odra