Kruchaweczka wygiętozarodnikowa (Psathyrella flexispora T.J. Wallace & P.D. Orton) – gatunek grzybów należący do rodziny kruchaweczkowatych (Psathyrellaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Psathyrella, Psathyrellaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisali go w 1960 r. Thomas Jennings Wallace i Peter Darbishire Orton na piaszczystej glebie w Wielkiej Brytanii. Wskazali holotyp. Brak synonimów. Polską nazwę zarekomendowała Komisja ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów w 2025 r.
Morfologia Kapelusz Średnica 10–25 mm, wypukły, czasami lekko stożkowatorozszerzony lub z tępym garbkiem, w stanie wilgotnym z prążkowanym brzegiem. Powierzchnia kakaowa lub umbrowa, po wyschnięciu brudnożółta lub żółtobrązowa, czasami na środku ochrowa lub płowa. Podczas wysychania wokół brzegu często pojawia się ciemniejsza strefa. Brzeg z białą, obficie postrzępioną osłoną. Kapelusz czasami pokryty rozproszonymi łuskami na zewnętrznej części. Trzon Wysokość 18–33 mm, grubość 1–3 mm, walcowaty lub lekko pogrubiony u podstawy, początkowo pełny, potem pusty. Powierzchnia początkowo biaława, apotem w górnej części w kolorze kapelusza, u młode okazów pokryta białą włókienkowato-łuskowatą osłoną, następnie naga lub biało-jedwabiście prążkowana. Blaszki Pełnych blaszek 14–20, blaszeczek (1)3 rzędy. Blaszki szeroko przyrośnięte, czasami ząbkowane, zwykle szerokie i płaskie, czasami brzuchate, o barwie od gliniastobiałej, gliniastoumbrowej do czarnoumbrowej. Ostrza blade lub białawe kłaczkowato-ząbkowane. Miąższ W kapeluszu brudnoczerwonobrązowy, ochrowy lub białawy po wyschnięciu, w trzonie brudnożółty lub ochrowobrązowy, zwykle zabarwiony na wierzchołku i podstawie ochrowym lub kakaowym nalotem. Cechy mikroskopowe Zarodniki 9–11 × 5–5,2 μm, elipsoidalne do zakrzywionych, z porą rostkową. Podstawki 4-zarodnikowe. Cheilocystydy blaszek dwóch rodzajów: (1) – maczugowate, gruszkowate lub wrzecionowate, 22–40 × 9–20 μm, (2) – butelkowate lub pęcherzykowo-maczugowate, tępe lub nieco ostre, 30–44 × 10–12 μm, na szczycie z krótkim, wąskim wyrostkiem 1–2(4) μm. Cystydy blaszek facji butelkowatej z długą, wąsko zwężającą się szyjką, 40–54 × 10–12 μm, na szczycie o szerokości 2–4 μm. Komórki skórki kapelusza o szerokości 20–50 μm.
Występowanie i siedlisko Występuje na rozproszonych stanowiskach w Europie, podano także jedną lokalizację w Ameryce Północnej. Brak tego gatunku w opracowanym w 2003 r. przez Władysława Wojewodę wykazie wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, ale później podano jego stanowiska w Polsce.
Kruchaweczki to grzyby grzyby saprotroficzne.
Przypisy
Kategoria:Kruchaweczkowate Kategoria:Mykobiota Polski