Bubber Miley, właśc. James Wesley Miley (ur. 3 kwietnia 1903 w Aiken, zm. 20 maja 1932 w Nowym Jorku) – amerykański trębacz jazzowy, jeden z najważniejszych solistów wczesnej orkiestry Duke’a Ellingtona.
W wieku sześciu lat przeniósł się do Nowego Jorku. Początkowo uczył się gry na puzonie, następnie na kornecie. Od 1920 występował zawodowo z , a w 1923 dołączył do zespołu prowadzonego przez , który wkrótce przeszedł pod kierownictwo Ellingtona. Z orkiestrą Ellingtona był związany do początku 1929; później współpracował m.in. z i Zuttym Singletonem, a w ostatnich miesiącach życia prowadził własny zespół.
Styl Mileya pozostawał pod wpływem Kinga Olivera i . Muzyk zasłynął z użycia tłumika typu plunger w połączeniu z tłumikiem prostym, co pozwalało uzyskać charakterystyczny efekt wa-wa; jego brzmienie typu growl stało się ważnym elementem wczesnego stylu Ellingtona i wywarło wpływ na późniejszych trębaczy jazzowych, m.in. , Cootiego Williamsa i Raya Nance’a. Miley współtworzył lub wywarł silny wpływ na kształt takich kompozycji Ellingtona, jak „”, „” i „”.
Zmarł na gruźlicę w wieku 29 lat.
Przypisy
Kategoria:Amerykańscy trębacze jazzowi Kategoria:Urodzeni w 1903 Kategoria:Zmarli w 1932