Bojomir Józef Tworzyański ps. „Ostoja”, „Andrzej” (ur. 7 lipca 1917 w Stąporkowie, zm. 25 września 2014 w Toronto) – oficer Armii Krajowej, uczestnik kampanii wrześniowej, komendant obwodów i dowódca oddziałów partyzanckich AK.

Życiorys Urodził się 17 lipca 1917 w Stąporkowie. Syn Bohdana Józefa Tworzyańskiego i Natalii z domu Fabickiej. Uczęszczał do Gimnazjum im. św. Stanisława Kostki w Końskich oraz do Gimnazjum im. Ignacego Paderewskiego w Poznaniu, które ukończył w 1938. Wstąpił do Zawodowej Szkoły Oficerów Artylerii w Toruniu. Kampanię wrześniową odbył w szeregach 7 Pułku Artylerii Polowej w Częstocho­wie, gdzie odbywał praktyki jako podchorąży. Po zakończeniu działań zbrojnych powrócił do Końskich.

Od połowy listopada 1939 związany był z grupą wydającą w Końskich konspiracyjny biuletyn. Z biegiem czasu kierownictwo nad grupą przejął jego brat Tomir Tworzyański „Borsuk”. Grupa nawiązała kontakt z Janem Stoińskim ps. „Górski”, tworzącym struktury Okręgu Bojowego Kielce. W 1940 struktury zostały podporządkowane Służbie Zwycięstwu Polsce. Od lata 1940 należał do specjalnej grupy powołanej przy Komendancie Obwodu. Zajmował się m.in. wyszukiwaniem miejsc na zrzutowiska zaopatrzenia. W nocy z 1 na 2 listopada 1942 dom na Koczwarze został oto­czony przez Niemców. Był to efekt zdrady Maksymiliana Szymańskiego „Relampago”. Bojomir Tworzyański oraz inni konspiratorzy opuścili dom osłaniając ogniem „Borsuka”, który poległ w walce. W grudniu 1942 Bojomir wyjechał do Warszawy, gdzie dostał przydział do Okręgu Nowogródzkiego AK. Został awansowany do stopnia podporucznika. Od czerwca 1943 był Komendantem Obwodu AK Szczuczyn. Od 15 marca 1944 do początku kwietnia 1944 dowodził 7 batalionem 77 Pułku Piechoty AK. Później przekazał dowództwo Janowi Piwnikowi „Ponury”, a sam dowodził 1 kompanią tego batalionu. Po śmierci „Ponurego” (16 czerwca 1944) ponownie objął dowództwo batalionu. Brał udział w Operacji „Ostra Brama”. Zagrożony rozbroje­niem uciekł na zachód, gdzie dotarł do Otwocka. Latem 1945 zagrożony aresztowaniem przez NKWD wyjechał do Czech, a następnie dotarł do 2 Korpusu gen. Andersa we Włoszech. Po krótkim pobycie we Włoszech wyemigrował do Anglii, gdzie poznał Marię Wymysłowską, z zawodu pielęgniarkę, z którą zawarł związek małżeński. Mieli trzech synów, Tomira, Andrzeja i Piotra.

Ukończył studia inżynierskie na Politechnice w Londynie. W 1955 zrezygnował z pracy w Metropolitan-Vickers i wyemigro­wał z rodziną do Kanady. Po pracy w General Electric, Underwood i McLellan założył własną firmę inżynierską, którą prowadził ze swoimi synami. Zmarł 25 września 2014 w Toronto. Został pochowany na cmentarzu Holy Cross Cemetery w Thornhill. Na cmentarzu parafialnym w Końskich znajduje się symboliczna mogiła Bojomira Tworzyańskiego.

Odznaczenia

Krzyż Walecznych, dwukrotnie (w 1943 i 1944), Krzyż Armii Krajowej, Medal Wojska, Krzyż Partyzancki, Odznaka za Rany i Kontuzje.

Twórczość

Autor książki Tak jak pamiętam: AK – Ziemia Konecka i Nowogródzka 1939-1945, Łódź 1995.

Przypisy

Kategoria:Żołnierze artylerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Żołnierze 7 Pułku Artylerii Lekkiej (II RP) Kategoria:Członkowie Służby Zwycięstwu Polski Kategoria:Oficerowie Armii Krajowej Kategoria:Oficerowie 77 Pułku Piechoty Armii Krajowej Kategoria:Komendanci Obwodów AK Kategoria:Dowódcy oddziałów partyzanckich Armii Krajowej Kategoria:Żołnierze Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy II wojny światowej Kategoria:Uczestnicy operacji „Ostra Brama” Kategoria:Ofiary represji komunistycznych w Polsce 1939–1989 Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (dwukrotnie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Armii Krajowej Kategoria:Odznaczeni Medalem Wojska Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Partyzanckim Kategoria:Odznaczeni Odznaką za Rany i Kontuzje Kategoria:Polscy inżynierowie Kategoria:Autorzy pamiętników i dzienników Kategoria:Polacy w Kanadzie Kategoria:Ludzie związani z Końskimi Kategoria:Urodzeni w 1917 Kategoria:Zmarli w 2014