Karol August Kajetan Pöppelmann (ur. 7 sierpnia 1741 w Saksonii, zm. 24 stycznia 1805 we Fromborku) – warmiński duchowny katolicki, bliski współpracownik biskupa Krasickiego, archiprezbiter braniewski (1774–1805) i kanonik fromborski (1766–1805).
Życiorys Przybył na świat w znanej rodzinie architektów drezdeńskich. Jego dziadek Matthäus Daniel Pöppelmann (1662–1737) wywarł duży wpływ na architekturę Drezna, jak też tworzył projekty na zamówienie króla Polski Augusta II Mocnego. Ojciec Karola Carl Friedrich Pöppelmann (1697–1750) był nie mniej uznanym architektem drezdeńskim,. Ojciec w 1724 przyjechał z powracającym z Drezna królem do króla Augustem II Mocnym do Warszawy Od tego czasu przebywał w Polsce, gdzie podjął się wznoszenia wielu budowli w stylu dojrzałego baroku, dzięki czemu styl drezdeńskiego rokoko jest widoczny w stolicy Polski, między innymi w fasadzie od strony Wisły Zamku Królewskiego w Warszawie oraz Ogrodzie SaskimJulius Kohte, Kunstdenkmäler in Warschau und Mittelpolen. Textband herausgegeben von den Freunden der Martin-Opitz-Bibliothek, Herne 2024, s. 441Elżbieta Charazińska, Ogród Saski, Warszawa, 1979, s. 13.Polski Słownik Biograficzny tom XXVIII wyd. 1984-1985 s. 325.
Karol narodził się w Saksonii jako drugie z czwórki dzieci architekta Carla Friedricha Pöppelmanna i Elisabeth z domu Hiche. Po śmierci ojca zdecydował się zostać duchownym. W 1762 rozpoczął studia teologiczne w Poznaniu, nawiązując dobre kontakty z biskupem poznańskim Teodorem Czartoryskim. Na przełomie 1763/1764, dzięki poparciu Czartoryskich i prymasa Łubieńskiego został, jeszcze jako kleryk seminarium, koadiutorem kanonika warmińskiego Ignacego Accoramboniego. W 1764 Karol Pöppelmann przeniósł się do Warszawy i tam kontynuował naukę w seminarium. 21 kwietnia 1764 otrzymał święcenia kapłańskie. Nie później niż w połowie 1765 przeniósł się na Warmię. 5 września 1766 uzyskał kanonię we Fromborku. W imieniu kapituły pełnił rozliczne funkcje, m.in. odbywał podróże na dwór królewski czy do Berlina (wraz z bpem Krasickim). 21 czerwca 1773 roku został mianowany komendariuszem w Braniewie, a w lutym 1774 proboszczem parafii św. Katarzyny w Braniewie. 9 listopada 1779 został wybrany dziekanem fromborskiej kapituły katedralnej, mimo tego sprawował nadal urząd proboszcza parafii w Braniewie (aż do śmierci w 1805). Po mianowaniu Krasickiego w 1795 na biskupa archidiecezji gnieźnieńskiej ks. Pöppelmann piastował przez krótki okres (21 VIII–2 X) urząd generalnego administratora diecezji warmińskiejSłownik biograficzny Kapituły Warmińskiej, Olsztyn 1996, s. 192..Andrzej Kopiczko, Duchowieństwo katolickie diecezji warmińskiej w latach 1525–1821, część 2: Słownik, Olsztyn 2000, s. 250Tadeusz Oracki, Słownik biograficzny Warmii, Prus Książęcych i Ziemi Malborskiej od połowy XV do końca XVIII wieku, tom 2: L-Ż, Olsztyn 1988, s. 88..
Zmarł po krótkiej chorobie 24 stycznia 1805 roku we Fromborku i tam został pochowany.
Mówił w językach: polskim, francuskim, włoskim i niemieckim. Tłumaczył wiersze Krasickiego na język niemiecki. Dla Braniewa zasłużył się, reorganizując w 1790 braniewski szpital św. Andrzeja i porządkując jego finansePiotr Gursztyn, Braniewska fara Świętej Katarzyny (zarys historyczny).Irena Makarczyk, Troska o chorych i cierpiących w nowożytnej diecezji warmińskiej, [w:] Chorzy i cierpiący w Prusach Królewskich / red. Wojciech Zawadzki, Wydawnictwo Bernardinum, Pelplin 2024, s. 103..
Przypisy
Kategoria:Duchowni katoliccy I Rzeczypospolitej Kategoria:Kanonicy warmińskiej kapituły katedralnej Kategoria:Ludzie związani z Braniewem Kategoria:Urodzeni w 1741 Kategoria:Zmarli w 1805 Kategoria:Pochowani w Bazylice Archikatedralnej Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Andrzeja we Fromborku