Cotana serranotata – gatunek motyla z rodziny Eupterotidae i podrodziny Eupterotinae.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1894 roku przez Thomasa Penningtona Lucasa na łamach „Proceedings of the Linnean Society of New South Wales” pod nazwą Darala serranotata. Jako miejsce typowe wskazał Barnard Island w australijskim Queenslandzie. W 1903 roku Alfred Jefferis Turner opisał z północnego Queenslandu nowy rodzaj i gatunek Hypercydas calliloma. W 1917 roku Lionel Walter Rothschild przeniósł ów gatunek do rodzaju Cotana. Oba taksony opisano na podstawie samic. W 1922 roku Turner dokonał opisu samca i zsynonimizował H. calliloma z D. serranotata, tworząc obecną kombinację.
Morfologia Samiec osiąga od 46 do 50 mm, a samica od 60 do 75 mm rozpiętości skrzydeł. Głowa, głaszczki, tułów, odnóża i odwłok są gęsto owłosione.
Głowa wraz z głaszczkami jest u samca ciemnoochrowobrązowa, u samicy zaś jasnordzawoochrowa do brązowawoochrowej. Czułki u obu płci są aż po szczyt podwójnie grzebykowane. U samca mają barwę ochrowobrązową, u samicy są dymnoczarne do ciemnoszarych z podstawą rdzawoochrową do ochrowobiałej.
Skrzydło przednie jest trójkątne, o krawędzi kostalnej do około ⅔ prostej, a dalej lekko zakrzywionej łukowato, wierzchołku zaokrąglonym, a krawędzi zewnętrznej lekko łukowatej i nieznacznie do przeciętnie ukośnej. Skrzydło tylne ma krawędź zewnętrzną wyokrągloną. U samca przednie skrzydło ma tło jasnoochrowobrązowe, ku nasadzie białoochrowo przebarwione, czasem z dyskalną plamką o bladym środku; na tle występują: brązowa, lekko zafalowana, rozmaicie szeroka linia biegnąca od środka krawędzi kostalnej, słabo zaznaczona, bardziej ukośna linia biegnąca od ⅔ krawędzi kostalnej, a za nią dwie cienkie, drobno powrębiane linie. Skrzydło tylne samca jest pomarańczowoochrowe, niekiedy z kilkoma słabo zaznaczonymi, poprzecznymi, ciemnoszarymi liniami, z których przedkońcowa jest powrębiana. Strzępiny wszystkich skrzydeł samca są brązowawe. U samicy przednie skrzydło ma tło brązowawoochrowe lub czekoladowoochrowe, nieco prześwitujące, a na nim ciemnoczekoladowe żyłki oraz wzór w postaci: białawej lub ochrowobiałej plamki dyskalnej w ⅓ długości i powyżej połowy wysokości, rdzawoochrowych przepaski kostalnej i cienia nasadowego oraz rzucającej się w oczy, ostro ząbkowanej, białawej lub ochrowobiałej przepaski przedkońcowej. Skrzydło tylne samicy ma barwę i wzór jak skrzydło przednie, ale pozbawione jest plamki dyskalnej. Strzępiny obu par skrzydeł samicy są ochrowobiałe do beżowoochrowych.
Odnóża u samca są pomarańczowe, u samicy zaś czarne do ciemnoszarych z czekoladowoochrowymi udami. Ostrogi na goleniach są krótkie.
Odwłok samca jest pomarańczowy, samicy zaś brązowoochrowy do rdzawoochrowego.
Ekologia i występowanie Roślinami pokarmowymi gąsienic są drzewa i krzewy z rodzaju melaleuka.
Gatunek endemiczny dla Australii, podawany z Queenslandu i Terytorium Północnego, na północ sięgający do Wyspy Melville’a.
Przypisy
Kategoria:Eupterotidae Kategoria:Motyle Australii Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1894 roku