Fontitrygon geijskesi – gatunek krytycznie zagrożonej płaszczki z rodziny ogończowatych (Dasyatidae). Zamieszkuje przybrzeżne, słonawe wody o piaszczystym lub mulistym dnie. Zwykle występuje w płytkich miejscach, ale zdarzyło się zaobserwować ją na głębokości 810 metrów. Tę płaszczkę spotkamy w Ameryce Południowej i Środkowej, a dokładniej na terenie wybrzeża Brazylii, Gujany, Surinamu, Wenezueli, Trynidadu i Tobago oraz Belize. Jest wyposażona w kolec jadowy, którym może ukłuć, jeśli poczuje się zagrożona. Jad jest niebezpieczny dla człowieka. Uznaje się ją za gatunek bliski wymarcia ze względu na naturalnie niskie tempo rozrodu i nadmierne połowy.
Taksonomia i filogenetyka Po raz pierwszy została opisana w 1948 przez holenderskiego naukowca Marinusa Boesemana, na łamach czasopisma „Zoologische Mededelingen”. Opis sporządzono na podstawie młodego samca schwytanego w pobliżu Surinamu. Na podstawie badań naukowcy stwierdzili, że płaszczka ta jest blisko spokrewniona z Hypanus guttatus. Dowiedziono też, że oba te gatunki tworzą klad z płaszczkami: Telatrygon zugei, Fontitrygon margaritella, Maculabatis gerrardi, Gymnura micrura.
Występowanie i środowisko Fontitrygon geijskesi nie jest zbyt pospolitą płaszczką. Zamieszkuje głównie płytkie, słonawe wody u północno-wschodnich wybrzeży Ameryki Południowej. Duża liczba osobników zamieszkuje tereny ujścia Amazonki do Oceanu Atlantyckiego. Zasięg występowania nie jest jednorodny. Lubią wody o mulistym podłożu. W czasie pory suchej podpływają bliżej brzegu, zaś w czasie pory deszczowej – oddalają się od niego. mały|Północno-wschodnie wybrzeża Ameryki Południowej stanowią dom dla tego gatunku
Opis Płaszczka ta nie jest zbyt duża, zwykle osiąga długość 70 centymetrów, chociaż może urosnąć nawet do 1,5 metra długości. W oczy rzucają się jej charakterystyczny, wydłużony pysk oraz sierpowate płetwy brzuszne. Wierzch ciała jest w kolorze brązowym, przypominającym kolor mułu. Brzuch jest jasny z ciemniejszymi krawędziami. Zęby żółtawobiałe.
Pożywienie Odżywia się drobnymi zwierzętami, takimi jak skorupiaki, robaki i mięczaki, które wygrzebuje z dna.
Rozmnażanie Ryba jajożyworodna. Samica rodzi od 1 do 3 młodych rocznie. Sezonowe wędrówki, które wykazuje ten gatunek, mogą być powiązane z reprodukcją, gdyż wiele samic znajdowanych w pobliżu wybrzeża jest we wczesnej ciąży. Młode osobniki mają stosunkowo długi ogon w porównaniu do reszty ciała.
Status zagrożenia Od 2020 roku Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) klasyfikuje Fontitrygon geijskesi jako gatunek krytycznie zagrożony (CR – Critically Endangered); wcześniej, od 2006 roku miał on status gatunku bliskiego zagrożenia (NT – Near Threatened).
Relacje z ludźmi Nadmierne połowy w celach konsumpcyjnych są jedną z przyczyn kiepskiej sytuacji tego gatunku. Wędkarze chwytają tę płaszczkę na haczyk lub w sieci, często zdarza się, że łowi się ją przypadkowo podczas polowań na inne ryby, np. sumy. Rośnie zainteresowanie w wykorzystywaniu płaszczek jako surowca do produktów mielonych, co może jeszcze bardziej pogorszyć ich sytuację.
Przypisy
Kategoria:Płaszczki Kategoria:Spodouste Kategoria:Ryby Ameryki Południowej Kategoria:Ryby Oceanu Atlantyckiego Kategoria:Ogończowate