Auster B.8 Agricola – brytyjski lekki samolot rolniczy zaprojektowany specjalnie do wykonywania zabiegów agrolotniczych, takich jak rozsiewanie nawozów sztucznych i opryski upraw.
Historia thumb|left|Agricola B-8 w hangarze Samolot został opracowany w wytwórni Auster Aircraft. Projekt powstał jako odpowiedź na wymagania nowozelandzkich przedsiębiorstw wykonujących zabiegi agrolotnicze. W pierwszej połowie lat 50. XX wieku w Nowej Zelandii gwałtownie rozwinęło się lotnicze nawożenie użytków zielonych, a wykorzystywane dotąd samoloty de Havilland Tiger Moth nie spełniały już wymagań eksploatacyjnych. Konstruktorzy firmy Auster zaprojektowali Agricolę od podstaw jako maszynę wyspecjalizowaną do tych trudnych zadań, kładąc szczególny nacisk na bezpieczeństwo pilota oraz właściwości krótkiego startu i lądowania na przygodnych lądowiskach górskich.
Projekt podporządkowano maksymalnemu uproszczeniu obsługi technicznej i napraw polowych. Konstrukcję wykonano z myślą o eksploatacji w trudnych warunkach, z dala od zaplecza technicznego, dlatego większość elementów była łatwo dostępna, a zastosowane rozwiązania umożliwiały szybką wymianę uszkodzonych części. Szczególną uwagę poświęcono również ochronie konstrukcji przed korozją powodowaną przez środki chemiczne stosowane w lotnictwie rolniczym.
Oblot prototypu odbył się 8 grudnia 1955 r. W drugiej serii produkcyjnej przewidziano zastosowanie mocniejszego silnika o mocy 295 KM, zastępującego jednostkę napędową wykorzystywaną w pierwszych egzemplarzach. Jeden z dziewięciu wyprodukowanych egzemplarzy zachował się w stanie lotnym, jest eksploatowany przez prywatnego właściciela ze znakami G-CBOA.
Konstrukcja Agricola był jedno- do trzymiejscowym, jednosilnikowym, wolnonośnym dolnopłatem o konstrukcji metalowej z częściowo płóciennym pokryciem. Skrzydło o rozpiętości 12,8 m, powierzchni nośnej 22,66 m² i wydłużeniu 7,2 wykonano z zastosowaniem profilu NACA 43018 w części środkowej oraz NACA 23012 w częściach zewnętrznych. Wyposażono je w dzielone klapy zwiększające właściwości krótkiego startu i lądowania. Kadłub samolotu miał długość 8,38 m i wysokość 2,53 m. Za kabiną pilota umieszczono zbiornik przeznaczony na środki owadobójcze lub nawozy sztuczne, umożliwiający przewóz ładunku o masie od 500 do 700 kg. Za zbiornikiem przewidziano dwa dodatkowe miejsca dla pasażerów. Samolot wyposażono w wolnonośne usterzenie oraz stałe podwozie w układzie klasycznym. Masa własna wynosiła 1188 kg, a masa całkowita 1728 kg. Napęd pierwszej serii stanowił sześciocylindrowy silnik przeciwsobny Continental O-470 w wersji O-470-M-2 o mocy 240 KM. W drugiej serii produkcyjnej planowano zastosowanie silnika o mocy 295 KM. Prędkość maksymalna samolotu wynosiła 196 km/h, przelotowa 179 km/h, a ekonomiczna 153 km/h. Prędkość przeciągnięcia wynosiła 85 km/h, prędkość wznoszenia 4 m/s, a zasięg 420 km. Do startu z przeszkodą o wysokości 15 m samolot potrzebował rozbiegu długości 265 m, natomiast lądowanie z tej samej wysokości przeszkody wymagało dobiegu długości 290 m.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Samoloty Auster