Spiahło, Śpiahła (, Spiahła; , Spiahło) – wieś na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie wilejskim, w sielsowiecie Iża.
Historia W XIX i w początkach XX w. folwark położony był w Rosji, w guberni wileńskiej, w powiecie zawilejskim/święciańskim, w gminie WiszniewПамятная книжка Виленской губернiи на 1880 годъ.. W 1905 roku liczył 6 mieszkańców, 901 dziesięcin, własność BoczkowskiegoГошкевич И.И. Виленская губернія: Полный списокъ населенныхъ мѣстъ со статистическими данными о каждомъ поселеніи, составленный по оффиціальнымъ свѣдѣниямъ, Вильна, 1905, s. 291.Nowaja Topograficzeskaja Karta Zapadnoj Rossii 1:84 000..
Po I wojnie światowej pod administracją polską, w Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich. W latach 1920–1922 w składzie Litwy Środkowej.
Od 11 kwietnia 1922. folwark a następnie kolonia leżała w Polsce, w województwie wileńskimPrzynależność wojewódzka zmieniała się. W Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich miejscowość leżała w okręgu wileńskim; w Polsce do 20 stycznia 1926 w Ziemi Wileńskiej, następnie w województwie wileńskim., w powiecie święciańskim, w gminie Wiszniew. 1 stycznia 1926 Spiahło włączono do powiatu wilejskiego w tymże województwie.
Miejscowość należała do parafii rzymskokatolickiej w Wiszniewie i prawosławnej w Spiahle. Podlegała pod Sąd Grodzki w Wilejce i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Wiszniewie.
W 1931 w 7 domach zamieszkiwały 43 osoby.
W 1938 roku miejscowość należała do gromady Spiahło, gminy WiszniewRozporządzenie Wojewody Wileńskiego z dnia 20 września 1938 r. w sprawie zmiany granic gromad, utworzenia nowych gromad i ustalenia ich nazw w powiecie święciańskim (Wileński Dziennik Wojewódzki), 1938, nr 14, s. 437–438..
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Opuszczone miejscowości w rejonie wilejskim Kategoria:Kolonie w powiecie wilejskim (II Rzeczpospolita)