Mikołaj Zenon Glinka herbu Trzaska (ur. 20 grudnia 1827 w Szczawinie, zm. 12 lipca 1907 w Warszawie) – polski ziemianin, właściciel dóbr Szczawin i Susk Stary, działacz gospodarczy, członek Towarzystwa Rolniczego w Królestwie Polskim.
Życiorys mały|Popiersia Mikołaja Zenona Glinki w Muzeum Rolnictwa w Szreniawie, autorstwa Jerzego Sobocińskiego Był synem Józefa Anastazego Glinki i Marii z Okęckich, wnukiem Mikołaja Glinki. Odziedziczył rozległe dobra szczawińskie, obejmujące m.in. Szczawin, Grodzisk, Ponikiew Wielką, Czarnów oraz Susk Stary. Należał do najzamożniejszych właścicieli ziemskich w okolicy. Kontynuował rozwój gospodarstwa zapoczątkowany przez ojca, prowadząc nowoczesną gospodarkę rolną. Na wystawie światowej w Paryżu w 1867 roku otrzymał złoty medal w dziale rolnictwa za wełnę w runie.
W 1891 odbył podróż wraz z Zygmuntem Chełmickim do Brazylii chcąc pomóc polskim emigrantom, której celem było zbadanie sytuacji polskich emigrantów w tym kraju. Z powodu choroby musiał powrócić wcześniej do kraju.
Był członkiem Towarzystwa Rolniczego w Królestwie Polskim, reprezentując okręg ostrołęcki. Był jednym z głównych fundatorów kościoła Podwyższenia Krzyża Świętego w Goworowie, budowanego w latach 1880–1887, według projektu Feliksa Nowickiego.
Zmarł w swym mieszkaniu w Warszawie przy ulicy Chmielnej 10 12 lipca 1907 roku. Po jego śmierci majątek został podzielony między spadkobierców, a część dóbr odziedziczył jego syn Władysław Bonifacy Glinka, późniejszy pisarz i działacz społeczny. Pochowany został na cmentarzu parafialnym w Goworowie. W znajdującej się w goworowskim kościele kaplicy znajduje się również popiersie i epitafium Mikołaja Zenona Glinki. Mikołaj Glinka jest również uhonorowany popiersiem w parku rzeźbym plenerowej w muzeum w Szreniawie, skupiającej podobizny wybitnych działaczy rolniczych.
Rodzina
Pierwszą żoną Mikołaja Zenona Glinki była Maria Watta-Kosicka, córka Modesta Wita Watta-Kosickiego, prawnika, profesora Królewskiego Uniwersytetu Warszawskiego. Para wzięła ślub w kościele św. Krzyża w Warszawie 3 września 1854 roku. Z tego małżeństwa urodzili się: Jadwiga (1856–1938), zamężna za Ignacego Tomasza Popiela; Stanisław (1857–1873); Antoni (1858–1933), ziemianin; Władysław Bonifacy (1864–1930), ziemianin i działacz polityczny.
Po śmierci pierwszej żony w 1868 roku ożenił się ponownie z Marią Augustą Okęcką, córką Jakuba Okęckiego i Marii z Węgrzeckich. Mieli dwoje dzieci: Zygmunt (1870–1940), ziemianin; Natalia (1877–1901).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Polscy ziemianie Kategoria:Urodzeni w 1827 Kategoria:Zmarli w 1907 Kategoria:Ludzie związani z Mazowszem Kategoria:Glinkowie herbu Trzaska Kategoria:Ludzie związani z Goworowem Kategoria:Pochowani w Goworowie