Zbigniew Baranowski (ur. 2 czerwca 1939 w Warszawie) – polski działacz państwowy i katolicki, inżynier mechanik, w latach 1988–1990 przewodniczący Wojewódzkiej Rady Narodowej w Jeleniej Górze.
Życiorys Jego ojciec zginął w obozie koncentracyjnym Oranienburg. Po powstaniu warszawskim wywieziony do III Rzeszy, po powrocie do kraju zamieszkiwał kolejno w Gdańsku, Lublinie i Wrocławiu. W 1958 został absolwentem liceum ogólnokształcącego we Wrocławiu, a w 1963 Wydziału Mechanicznego Politechniki Wrocławskiej. Następnie do 1967 był konstruktorem w stoczni we Wrocławiu, a od 1967 do 1969 kierownikiem zakładu w Bolesławieckim Przedsiębiorstwie Budowlanym. Później został dyrektorem Dolnośląskich Zakładów Artykułów Biurowych „Inca” w Nowogrodźcu.
Od 1970 działał w Stowarzyszeniu „Pax”, został przewodniczącym jeleniogórskiego zarządu wojewódzkiego, wchodził w skład jego zarządu głównego i był delegatem na zjazd krajowy. Przez trzy kadencje zasiadał w Wojewódzkiej Radzie Narodowej w Jeleniej Górze, gdzie został wiceprzewodniczącym (1984–1988) oraz przewodniczącym Rady Społeczno-Gospodarczej przy WRN. Od 1 lipca 1988 do likwidacji organu w kwietniu 1990 pełnił funkcję przewodniczącego tego gremium. W 1989 kandydował do Senatu w okręgu jeleniogórskim, zajmując 4. miejsce na 13 kandydatów.
Żonaty, ma dwoje dzieci.
Przypisy Obwieszczenie Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 8 czerwca 1989 r. o wynikach głosowania i wynikach wyborów do Senatu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej przeprowadzonych dnia 4 czerwca 1989 r. (
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Politechniki Wrocławskiej Kategoria:Działacze PAX Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Ludzie związani z Nowogrodźcem Kategoria:Polscy inżynierowie mechanicy Kategoria:Polscy menedżerowie Kategoria:Przewodniczący Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Jeleniej Górze Kategoria:Urodzeni w XX wieku