Bank Państwowy Imperium Rosyjskiego (również Bank Państwowy Rosji, ) – bank centralny Imperium Rosyjskiego.

Historia Utworzenie Państwowego Banku Cesarstwa Rosyjskiego jako banku centralnego nastąpiło 31 maja (12 czerwca) 1860 r. Wówczas to car Aleksander II podpisał Regulamin Banku Państwowego „Dla ożywienia handlu i dla wzmocnienia pieniężnego systemu kredytowego”. Bank odegrał istotną rolę w ustanowieniu dwupoziomowego modelu systemu bankowego na wzór krajów Europy Zachodniej, bezpośrednio wpływając na utworzenie sieci pozapaństwowych struktur bankowych.

W tym samym czasie, wraz z Bankiem Państwowym, w latach 1828–1885 działał Bank Polski, a od 1811 do 1917 r. – Bank Fiński (Suomen Pankki). Ich istnienie było spowodowane autonomicznym statusem Polski i Finlandii w ramach Imperium Rosyjskiego. W 1886 r. Bank Polski został przekształcony w biuro warszawskie i polskie oddziały Banku Państwowego.

Zgodnie z regulaminem, Bank Państwowy podlegał Ministerstwu Finansów i był kontrolowany przez Radę Państwowych Instytucji Kredytowych. Ważne kwestie dotyczące pracy Banku Państwowego rozwiązywane były w Kancelarii Specjalnej w zakresie pożyczek. Szefem banku państwowego był minister finansów.

Bank Państwowy Rosji otrzymał status banku emisyjnego.

W sierpniu 1918 r. Bank Państwowy zmienił nazwę na Narodowy Bank RSFSR.

W 1921 r. powołano do życia Państwowy Bank RSFSR (Gosbank).

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Gospodarka Imperium Rosyjskiego Kategoria:Przedsiębiorstwa w Petersburgu Kategoria:Dawne banki centralne