Samochód ratownictwa wysokościowego – pojazd specjalny przeznaczony do przewożenia wyposażenia specjalistycznej grup ratownictwa wysokościowego. Występuje w dwóch klasach: lekkiej oraz średniej. Standardy wyposażenia obu klas zostały zatwierdzone przez Komendanta Głównego PSP tego samego dnia – 20 czerwca 2024 r. – jako odpowiednio załącznik nr 31 i załącznik nr 32 do „Wytycznych standaryzacji pojazdów pożarniczych i innych środków transportu Państwowej Straży Pożarnej”.

Klasyfikacja Zgodnie z normą PN-EN 1846-1:2011 pojazdy klasyfikowane są jako inny specjalny pojazd samochodowy – ratownictwa wysokościowego. Do celów wewnętrznych PSP oznaczane są skrótami SLRwys i SRwys.

Konstrukcja i zabudowa Pojazd stanowi środek transportu dla co najmniej czterech osób w klasie lekkiej (SLRwys) lub co najmniej sześciu osób w klasie średniej (SRwys). W przypadku SLRwys standard precyzuje, że pojazd powinien pozwalać na sprawne przemieszczanie się po obszarze objętym działaniami ratowniczymi, zarówno po drogach o nawierzchni twardej, jak i po drogach gruntowych, do czego wymagany jest napęd na obie osie z możliwością rozłączenia. Oba typy mogą być wykorzystywane do ciągnięcia przyczep, do czego służy hak holowniczy.

Wyposażenie sprzętowe rozmieszcza się w przedziale sprzętowym pojazdu, przy czym dopuszcza się umieszczenie jego części w kabinie załogi pod warunkiem szczególnej staranności mocowania. Pasy bezpieczeństwa dla wszystkich członków załogi muszą być łatwo dostępne i możliwe do zapięcia bez utrudnień – również dla osoby ubranej zgodnie z rodzajem prowadzonych działań.

Na stałe montowana jest ponadto wciągarka linowa z osprzętem, z liną syntetyczną o sile uciągu dostosowanej do dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu. Kabina i przedział sprzętowy wyposażone są w gniazda elektryczne 12 V i 230 V oraz gniazda USB typu C, gaśnicę przenośną proszkową, zbijak do szyb z nożem do cięcia pasów bezpieczeństwa, zewnętrzne oświetlenie pola pracy wokół pojazdu oraz kamerę cofania.

Oba standardy dopuszczają doposażenie pojazdu w dodatkowe urządzenia i narzędzia ratownicze, odpowiadające specyfice działań danej grupy specjalistycznej, w ramach przewidzianej rezerwy masy na dodatkowe obciążenie, z zachowaniem zasad bezpieczeństwa i ergonomii rozmieszczania wyposażenia.

Wyposażenie Zestaw sprzętu ratowniczego obu klas ma tę samą strukturę, różniąc się głównie ilościami poszczególnych pozycji, proporcjonalnie do klasy pojazdu i liczebności obsady.

Sprzęt do ratownictwa wysokościowego Do zakresu wyposażenia należą m.in.:

liny statyczne/półstatyczne o różnych długościach (od 5–10 do 200 m) oraz liny statyczne kevlarowe i dynamiczne, spełniające wymagania norm PN-EN 1891 i PN-EN 892, zabezpieczenia i osłony krawędzi liny, pętle szyte z taśmy oraz pętle stalowe, karabinki z zabezpieczeniem oraz elementy łączące obrotowe, przyrządy zaciskowe i przyrządy do opuszczania/zjazdu, bloczki ratownicze (pojedyncze, z blokadą oraz podwójne, w tym typu Tandem) i rolki krawędziowe, płytki stanowiskowe, uprzęże/trójkąty ewakuacyjne, przyrządy asekuracyjne i autoasekuracyjne, lonże regulowane (w tym dedykowaną do prac na drzewach oraz lonżę typu Y z absorberem), szelki bezpieczeństwa pełne, drzewołazy oraz rzutkę arborystyczną, ręczną wciągarkę ratowniczą do liny z tworzyw sztucznych, trójnóg ratowniczy, spełniający wymagania normy PN-EN 795 typu B, przewidziany do ewakuacji co najmniej dwóch osób, nosze wannowe oraz nosze do ewakuacji w ciasnych przestrzeniach, rzutkę ratowniczą, suchy skafander ratowniczy z kapturem i rękawicami.

Skala poszczególnych pozycji różni się między klasami – przykładowo w klasie lekkiej przewidziano po 2 sztuki lin 100- i 50-metrowych oraz 20 karabinków z zabezpieczeniem i 6 bloczków ratowniczych, podczas gdy w klasie średniej odpowiednio po 4 sztuki tych lin oraz 40 karabinków i 12 bloczków ratowniczych.

Środki ochrony indywidualnej strażaka i poszkodowanego W obu klasach znajdują się m.in. kaski ochronne i ochrona oczu dla poszkodowanego, rękawice gumowe ochronne, śpiwór do ochrony cieplnej poszkodowanego, kamizelki asekuracyjne z uprzężą i sygnalizatorem świetlnym oraz aparaty powietrzne nadciśnieniowe z butlą kompozytową – w liczbie dostosowanej do klasy pojazdu.

Sprzęt do medycznych działań ratowniczych Oba typy pojazdów wyposażone są w zestaw ogrzewaczy chemicznych oraz zestaw ratownictwa medycznego R1 wraz z defibrylatorem AED, zgodny z zasadami ratownictwa medycznego KSRG.

Sprzęt pomocniczy Do sprzętu pomocniczego należą m.in. worki na sprzęt, spalinowa pilarka łańcuchowa do drewna, zestaw narzędzi akumulatorowych (wiertarka udarowa, szlifierka kątowa, piła szablasta, wkrętarka) skonfigurowanych z możliwością wymiennej pracy akumulatorów, przenośny reflektor akumulatorowy, latarki czołowe dużej mocy (6 sztuk w SLRwys, 12 w SRwys), zestaw do osadzania kotew, detektor wielogazowy, przenośny system nagłaśniający, lornetka z dalmierzem, przenośny agregat prądotwórczy cichobieżny, gogle oraz zestaw tablic magnetycznych do celów dowodzenia i planowania działań.

Łączność Wyposażenie łącznościowe obu klas jest identyczne pod względem rodzaju sprzętu, różni się jedynie liczbą radiotelefonów noszonych, dostosowaną do liczby miejsc w kabinie: WyposażenieSLRwysSRwysMinimalna liczba miejsc w kabinie46Radiotelefony noszone w standardzie DMR46 Na wyposażeniu każdego pojazdu znajduje się radiotelefon przewoźny w standardzie DMR, dopuszczony do stosowania w sieci radiowej PSP i zgodny z Instrukcją w sprawie organizacji łączności radiowej, a także terminal AVL – system lokalizacji pojazdu / tablet multimedialny, uzgodniony z Biurem właściwym ds. łączności w KG PSP.

Przypisy

Kategoria:Samochody pożarnicze