Józef Altheim (ur. 26 lutego 1897 w Demni Wyżnej) – starszy posterunkowy Policji Państwowej, działacz niepodległościowy.
Życiorys Syn Fryderyka i Franciszki urodzony 26 lutego 1897 w Demni Wyżnej, ówczesnym przysiółku miasteczka Skole w powiecie stryjskim Królestwa Galicji i Lodomerii.
W czasie I wojny światowej walczył w szeregach 13 kompanii 3 pułku piechoty. 24 października 1914 został ranny pod Pasieczną. W styczniu 1915 przebywał w szpitalu rezerwowym w Kolozsvár. Po kryzysie przysięgowym (lipiec 1917) kontynuował służbę w 3 pułku piechoty Polskiego Korpusu Posiłkowego. Po bitwie pod Rarańczą (15/16 lutego 1918) został internowany przez Austriaków w obozie w Huszt na Węgrzech.
„Za pracę w dziele odzyskania niepodległości” prezydent RP nadał mu 16 marca 1933 Krzyż Niepodległości, jako st. post. P.P. Altheim Józef.. Ponadto został uhonorowany Odznaką Pamiątkową Więźniów Ideowych.
W 1940 został aresztowany przez funkcjonariuszy NKWD i skazany na podstawie art. 54-13 kodeksu karnego ZSRR.
Był żonaty z Zofią córką Walentego (ur. 1903), z którą miał dwie córki: Alicję (ur. 1930) i Elwirę (ur. 1934). Żona razem z córkami w lutym 1940 została zesłana ze Skolego do obwodu kustanajskiego Kazachskiej SRR.
Kontrowersje Działalność niepodległościowa Józefa Altheima syna Fryderyka została przypisana Józefowi Altcheimowi (Altheim), synowi Edwarda i Eufemii z Hołubów urodzonemu 11 lutego 1892 w Podhajcach, starszemu posterunkowemu Policji Państwowej, zamordowanemu w Twerze 11 lub 12 kwietnia 1940, tu urodzony lub Podhajcach..
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Internowani w Huszt Kategoria:Ludzie urodzeni w Skolem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Odznaką Pamiątkową Więźniów Ideowych Kategoria:Posterunkowi Policji Państwowej Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w XX wieku Kategoria:Żołnierze II Brygady Legionów Polskich Kategoria:Żołnierze Polskiego Korpusu Posiłkowego Kategoria:Nieznana data śmierci