Mocambo lauracensis – gatunek motyla z rodziny Apatelodidae, jedyny z monotypowego rodzaju Mocambo.
Taksonomia i ewolucja Kladogram Apatelodidae wg Orlandina i innych (2024) Gatunek i rodzaj opisane zostały po raz pierwszy w 2024 roku przez Eltona Orlandina, Mônicę Piovesan i Eduarda Carneira na łamach „Invertebrate Systematics”. Jako miejsce typowe wskazano Parque Estadual das Lauráceas w Adrianópolis w brazylijskim stanie Paraná.
Na wyróżnienie monotypowego rodzaju zdecydowano się na podstawie wyników molekularno-morfologicznej analizy filogenetycznej. Omawiany takson zajął w nich pozycję siostrzaną dla kladu tworzonego przez rodzaje Caribas i Pantelodes, tworząc z nimi klad siostrzany dla rodzaju Arotros.
Morfologia Motyl ten znany jest z pojedynczego okazu samca o długości przedniego skrzydła wynoszącej 16 mm.
Głowa ma nagie oczy złożone, rudobrązowe czoło i ciemię, głaszczki wargowe z rudobrązowymi łuskami na wierzchu i kremowymi na spodzie, a czułki z kremowymi łuskami na wierzchu i nagim spodem. Te ostatnie od podstawy po szczyt podwójnie grzebykowane. Ssawka nie występuje.
Tułów jest w całości rudobrązowy. Przednie skrzydło cechuje się wypukłym brzegiem przednim, wklęśniętym między szczytem a drugą gałęzią żyłki medialnej brzegiem zewnętrznym, zlanymi pierwszą i drugą gałęzią sektora radialnego, wierzchem rudobrązowym z nieznacznym rozjaśnieniem w części zadyskowej i dwoma przezroczystymi, okrągłymi kropkami w okolicy przedwierzchołkowej między czwartą gałęzią wspomnianego sektora a drugą gałęzią żyłki medialnej, a spodem jasnobrązowym z czarną kropką na dysku. Tylne skrzydło ma tło obu stron jasnobrązowe, wierzch z dwoma słabo zaznaczonymi, brązowymi przepaskami (dyskową i zadyskową), a spód z czarną kropką na dysku. Wędzidełko jest długie i zakrzywione. Odnóża mają uda i stopy kremowe z brązowym nakrapianiem, a golenie rudobrązowe z kremowym nakrapianiem. W odnóżu przednim i tylnym udo jest krótsze od goleni, w środkowym tak długie jak ona. Golenie średnie mają po jednej parze, a tylne po dwie pary ostróg. Długość epifizy wynosi ⅓ długości goleni.
Odwłok jest jasnobrązowy. Genitalia cechują się tarczowatym, na całej powierzchni zesklerotyzowanym tegumenem, płytkim wklęśnięciem na wierzchołku unkusa, brakiem wyrostków towarzyszących, jednoczęściowym gnatosem o formie płytki z dwoma małymi wyrostkami i drobnymi kolcami, dwoma tępymi wyrostkami na bokach fultura inferior, sakusem o środku słabiej zesklerotyzowanym niż ramiona i przedni wyrostek oraz słabiej od unkusa i tegumenu zesklerotyzowaną, niewykraczającą poza unkus, prostokątną ze zaokrąglonym szczytem, pozbawioną kosty i sakulusa walwą. Sam edeagus jest krótki, nieznacznie zakrzywiony, wyposażony w ścięte, dobrzusznie wystające cekum oraz w zesklerotyzowaną płytkę w wezyce.
Rozprzestrzenienie Owad neotropikalny, endemiczny dla Brazylii, znany tylko z miejsca typowego.
Przypisy
Kategoria:Apatelodidae Kategoria:Motyle Brazylii Kategoria:Fauna endemiczna Brazylii Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2024 roku