Odwrócony brewis – znak diakrytyczny, który jest odwróconą wersją znaku brewis. Wyglądem przypomina cyrkumfleksa, ale ten ostatni ma ostry kąt, a odwrócony brewis ma kształt zaokrąglony.
Zastosowanie Odwrócony brewis jest używany w zapisie indeksu górnego, jak i (rzadziej) indeksu dolnego. Znak ten nie jest używany w alfabetach języków naturalnych, a służy do reprezentowania symboli fonetycznych.
Język serbsko-chorwacki Odwrócony brewis w indeksie górnym jest używany w tradycyjnej słowiańskiej notacji fonologii serbsko-chorwackiej do oznaczenia długiego tonu opadającego. Znak ten umieszcza się nad jądrem sylaby, czyli jedną z pięciu samogłosek (Ȃ, , , , ) lub sylabicznym .
Międzynarodowy alfabet fonetyczny W MAF odwrócony brewis w indeksie dolnym służy do wskazania, że samogłoska jest niesylabowa. Zatem spółgłoski półotwarte są reprezentowane zarówno przez własne symbole ([], []), jak i przez dodanie odwróconej formy krótkiej pod symbolem samogłoski (alternatywne notacje dla tych samych fonemów [] []).
Ten sam znak diakrytyczny umieszczono pod jotą (Ι), aby reprezentować praindoeuropejską spółgłoskę półotwartą „ι ̭ ”, tak jak ma to miejsce w gramatyce greckiej: Ipsylon z odwróconą krótką samogłoską (υ̯) jest używany obok diagammy, aby reprezentować praindoeuropejską półsamogłoskę „*w”.
Kodowanie Odwrócony brewis w formie Unicode, została wprowadzona w 1993 roku pod nazwą "U+0311", wraz z wprowadzeniem Unicode 1.1..
Zobacz też Brewis Znaki diakrytyczne
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Znaki diakrytyczne Kategoria:Fonetyka i fonologia