Centrum szkoleniowe – organizacja lub placówka, której celem jest prowadzenie szkoleń i kształcenia, niekoniecznie posiadająca formalny status szkoły, uczelni czy kolegium. Pod tą nazwą działają podmioty bardzo różnej wielkości i formy prawnej – od pojedynczego trenera prowadzącego działalność pod zarejestrowaną nazwą po duże instytucje finansowane ze środków publicznych – a zakres obejmuje kształcenie ustawiczne, edukację dorosłych, doskonalenie zawodowe i kształcenie zawodowe.
Centra szkoleniowe różnią się od szkół i uczelni trzema cechami: działają poza formalnym systemem stopni i poziomów opisanym w unescowskiej Międzynarodowej Standardowej Klasyfikacji Kształcenia; przyjmują uczestników w każdym wieku; a ich programy są zwykle krótkie i modułowe, a nie wieloletnie.
Status prawny w Polsce Ustawa Prawo oświatowe zalicza do form pozaszkolnych kształcenia ustawicznego między innymi placówki kształcenia ustawicznego i centra kształcenia zawodowego, a placówki takie mogą być zarówno publiczne, jak i niepubliczne, prowadzone przez osoby fizyczne lub prawne. Oznacza to, że prowadzenie szkoleń nie jest zastrzeżone dla instytucji publicznych ani uzależnione od wielkości podmiotu.
Miejsce w klasyfikacji działalności W stosowanej w Unii Europejskiej statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej kształcenie formalne mieści się w grupach 85.1–85.4 (wychowanie przedszkolne, szkolnictwo podstawowe, średnie i wyższe), natomiast działalność centrów szkoleniowych – w grupie 85.5 „pozostałe pozaszkolne formy edukacji”, w tym 85.59 oraz 85.53 „pozaszkolne formy edukacji z zakresu nauki jazdy”.
Terminologia W języku polskim obok siebie funkcjonują określenia centrum szkoleniowe, centrum kształcenia i centrum edukacyjne; pierwsze wiąże się przede wszystkim ze szkoleniami zawodowymi i kursami dla dorosłych, ostatnie bywa używane szerzej, także wobec instytucji kultury i organizacji pozarządowych.
W innych językach odpowiednie wyrażenie tworzone jest od różnych rdzeni: fiński i estoński od słowa oznaczającego nauczanie, hiszpański i francuski od słowa „formacja”. Niemiecki rozróżnia kilka jednocześnie: dla kształcenia ogólnego, dla przygotowania zawodowego, dla szkolenia personelu przedsiębiorstwa i dla treningu praktycznego.
Wielojęzyczny glosariusz Europejskiego Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego definiuje uczenie się pozaformalne jako uczenie się wpisane w zaplanowane działania, które nie są wyraźnie określone jako działania edukacyjne, a którego efekty mogą zostać potwierdzone i prowadzić do certyfikacji.
Zobacz też Centrum kształcenia ustawicznego Kształcenie ustawiczne Edukacja dorosłych Szkolenie
Przypisy
Kategoria:Edukacja