Kościół św. Jana Chrzciciela w Rembertowie – drewniany kościół parafialny znajdujący się w Rembertowie, w województwie mazowieckim, w powiecie piaseczyńskim, w gminie Tarczyn. Świątynia należy do archidiecezji warszawskiej.

Historia Obecny kościół został wzniesiony w latach 1730–1742 z fundacji Katarzyny Siekierzyńskiej, miecznikowej Latyczewskiej i dziedziczki dóbr Michrów. W 1826 roku świątynię wyremontowano, a w jej pobliżu wzniesiono istniejącą do dziś drewnianą dzwonnicę. W 1840 roku przeprowadzono kolejne prace remontowe. W latach 1880–1881 kościół przebudowano: podwyższono ściany, przedłużono nawę w kierunku zachodnim oraz dobudowano chór muzyczny. Kolejne remonty przeprowadzono w 1936 i 1959 roku, a także pod koniec XX wieku.

Architektura Kościół jest orientowany, drewniany, o konstrukcji zrębowej wzmocnionej lisicami i od zewnątrz oszalowany pionowymi deskami z oblistwowaniem. Jest jednonawowy. Nawa ma plan prostokąta, a od wschodu przylega do niej niższe i węższe prezbiterium zamknięte prostą ścianą. Od południa do prezbiterium dostawiono zakrystię z przedsionkiem, natomiast do nawy – niewielką kruchtę.

Nad nawą i prezbiterium znajdują się oddzielne dachy dwuspadowe, nad kruchtą również dwuspadowy, a nad przedsionkiem pulpitowy. Wszystkie dachy kryte są blachą. Na kalenicy, w zachodniej części nawy, znajduje się czworoboczna wieżyczka na sygnaturkę, zwieńczona hełmem namiotowym.

Wnętrze kościoła jest jednonawowe. Pierwotnie było nakryte stropem płaskim, obecnie znajduje się w nim strop kasetonowy. Ściany nawy rozczłonkowane są lisicami w formie kanelowanych pilastrów. W zachodniej części kościoła znajduje się chór muzyczny dobudowany w latach 1880–1881.

Wyposażenie W prezbiterium znajduje się barokowy ołtarz główny z drugiej połowy XVIII wieku, odnowiony w latach 1926–1927. W polu głównym znajduje się obraz Matki Boskiej Wspomożenia Wiernych z drugiej połowy XIX wieku, a obok obraz Chrztu Chrystusa z końca XVIII wieku.

Dwa ołtarze boczne pochodzą z 1881 roku. W kościele zachowały się ponadto barokowe krucyfiksy z XVII wieku, obraz św. Bonawentury z końca XVII wieku oraz rokokowy kielich z drugiej połowy XVIII wieku. Na chórze znajdują się organy Józefa Szymańskiego i syna zbudowane po 1885 roku. Prospekt organowy stanowią 3 płaszczyzny piszczałkowe, jest on umieszczony centralnie na osi chóru muzycznego.

Dzwonnica Na południowy zachód od kościoła znajduje się drewniana dzwonnica, wzniesiona w 1826 roku. Ma konstrukcję słupową, plan kwadratu i jest oszalowana. W górnej kondygnacji znajdują się przeźrocza, a całość nakrywa dach namiotowy pokryty gontem.

Kościół wraz z dzwonnicą i otaczającym go cmentarzem przykościelnym stanowi zespół zabytkowej drewnianej architektury sakralnej, zachowany w historycznym otoczeniu.

Galeria

Przypisy

Kategoria:Zabytkowe kościoły w powiecie piaseczyńskim Kategoria:Kościoły w archidiecezji warszawskiej Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela Kategoria:Religia w gminie Tarczyn