Józef Czarnecki (ur. 13 grudnia 1891 w Krasnem, zm. 11 lutego 1974 w Wołominie) – polski waltornista, muzyk orkiestr teatralnych i operowych, związany z warszawskim Teatrem Wielkim OperyWieści Podwarszawskie : Tygodnik. 2004 nr 19 (682) (9 V) str. 9Anna Wojtkowska "ZA BRAMĄ WIECZNEGO SPOKOJU zwykli i niezwykli związani z ziemią wołomińską" tom 1, 2019 r..
Historia Urodził się pod Lublinem. Jego ojciec był zarządcą majątku ziemskiego, a matka zajmowała się domem. Po przedwczesnej śmierci ojca rodzina znalazła się w trudnej sytuacji materialnej. Trafił do objazdowego teatru Myszkowskiego, którego dyrektor dostrzegł jego uzdolnienia muzyczne. W trupie teatralnej rozpoczął naukę gry na instrumentach. Z czasem zaczął specjalizować się w grze na waltorni. Służył w armii carskiej, gdzie wstąpił do orkiestry garnizonowej. Według wspomnień syna Józefa – Ryszarda Czarneckiego, przed wybuchem I wojny światowej miał wystąpić podczas parady wojskowej, przed carem Mikołajem II. W trakcie wojny nie został skierowany na front, pracował tylko jako sanitariusz pomagając rannym żołnierzom. Po wojnie przyjechał do Warszawy i zaczął prace w Teatrze Wielkim, gdzie był pierwszym waltornistą w orkiestrze. Pod koniec lat 20 XX wieku, zakupił działkę i wybudował dla swojej rodziny dworek w Mironowych Górkach (obecnie dzielnica Wołomina). Grał na największych scenach Warszawy, Paryża, Berlina czy Wiednia.
Po wybuchu II wojny światowej, przez pierwsze miesiące pozostawał w swoim dworku wraz z rodziną, aby następnie wyjechać do Krakowa. Pracował w zespole Filharmonii Krakowskiej. W trakcie łapanki został aresztowany i osadzony na krótko w Więzieniu Montelupich. Dzień po przejęciu przez Armię Czerwoną Krakowa w 1945 r., stracił swoją pierwszą żonę (została zabita przez żołnierzy radzieckich na ulicy). Ożenił się ponownie w 1947 r., z młodszą o 20 lat Weroniką. W 1952 r. powrócił do Wołomina, na teren dawnego dworku. Ponownie zaczął pracę w Teatrze Wielkim oraz w nowo powstałej Orkiestrze Polskiego Radia i Telewizji pod dyrekcją Stefana Rachonia czy w wołomińskiej orkiestrze dętej. Zmarł w lutym 1974 r. przeżywszy 83 lata. Został pochowany na Starym Cmentarzu w Kobyłce (kwatera D4-10-16 )Maria Balicka „Józef Czarnecki (1891–1974)”, Rocznik Wołomiński , t. XV, Wołomin 2019, s. 12..
Uhonorowanie
Srebrny Krzyż Zasługi (1933) Krzyż na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi
Przypisy
Kategoria:Ludzie związani z Wołominem Kategoria:Polscy działacze społeczni Kategoria:Polscy muzycy Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w 1974 Kategoria:Pochowani w Kobyłce