Szydłowiec białoszary (Subulicium lautum (H.S. Jacks.) Hjortstam & Ryvarden) – gatunek grzybów należący do rzędu szczeciniakowców (Hymenochaetales).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji: Subulicium, Incertae sedis, Hymenochaetales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go w 1948 r. Herbert Spencer Jackson, nadając mu nazwę Peniophora lauta. W 1979 r. Kurt Hjortstam i Leif Ryvarden po badaniach fologenetycznych przenieśli go do rodzaju Subulicium. Pozostałe synonimy: Fibricium lautum (H.S. Jacks.) Y. Hayashi 1974 Peniophora populnea Bourdot & Galzin 1928 Polską nazwę zarekomendował Władysław Wojewoda w 2003 r.
Występowanie i siedlisko Występuje w Europie, Ameryce Północnej, Azji i na Nowej Zelandii,. W Polsce występuje lokalnie, jego rozprzestrzenienie nie jest znane. Na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski ma status E – gatunek wymierający, którego przeżycie jest mało prawdopodobne, jeśli nadal będą działać czynniki zagrożenia.
Nadrzewny saprotrof występujący na martwym drewnie w lasach, głównie iglastym.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Szczeciniakowce