Paweł Maria Banaś (ur. 27 czerwca 1941 we Lwowie) – polski historyk sztuki, kulturoznawca i muzealnik, profesor nauk humanistycznych, kolekcjoner sztuki. Wieloletni pracownik Muzeum Narodowego we Wrocławiu.
Życiorys Dzieciństwo i wykształcenie Urodził się 27 czerwca 1941 w Lwowie. Wraz z matką wyjechał ze Lwowa w 1943 roku. Do Wrocławia trafił w 1946 roku.
W 1964 r. ukończył studia magisterskie na Uniwersytecie Wrocławskim.
W 1967 roku obronił doktorat poświęcony architekturze kościołów poewangelickich na Śląsku i jako pierwszy historyk sztuki opisał problemy konserwatorskie tych, często opuszczonych, obiektów.
W 1977 r. otrzymał stopień naukowy doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie historii sztuki na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Wrocławskiego na podstawie rozprawy „Polskie współczesne szkło artystyczne”, wydanej następnie drukiem nakładem Zakładu Narodowego im. Ossolińskich.
W 1992 r. uzyskał tytuł profesora nauk humanistycznych.
Praca zawodowa W latach 1964–1972 był związany zawodowo z Muzeum Narodowym we Wrocławiu. Początkowo pracował w bibliotece muzealnej pod kierunkiem Józefa Gębczaka, a następnie – skierowany przez dr Marię Starzewską – w Dziale Rzeźby. W 1969 roku przygotował pierwszą w historii placówki stałą wystawę polskiej sztuki współczesnej i stworzył dział sztuki współczesnej, gromadząc m.in. prace Anny Szpakowskiej-Kujawskiej, Alfonsa Mazurkiewicza, Konrada Jarodzkiego i Zbigniewa Paluszaka oraz szkło artystyczne Ludwika Kiczury i Zbigniewa Horbowego.
Dzięki stypendium rządu holenderskiego prowadził w Amsterdamie badania nad architekturą diasporalną. Tam za pośrednictwem ceramiczki Ewy Mehl poznał Sybrena Valkemę, szefa działu szkła w Gerrit Rietveld Academie, co zapoczątkowało jego wieloletnie zainteresowanie współczesnym szkłem artystycznym.
W 1972 roku odszedł z Muzeum Narodowego i związał się z Uniwersytetem Wrocławskim, dołączając do tworzonego przez prof. Stanisława Pietraszkę kierunku – studiów kulturoznawczych. Przez wiele lat kierował Zakładem Problemów Kultury Artystycznej w Instytucie Kulturoznawstwa, prowadząc zajęcia poświęcone sztuce. Z uczelnią był związany do przejścia na emeryturę w 2011 roku.
Życie prywatne Syn Tadeusza i Zofii, mąż Anny.
Wybrane publikacje
Nagrody i wyróżnienia Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2018)
Przypisy
Kategoria:Polscy kulturoznawcy Kategoria:Polscy historycy sztuki Kategoria:Polscy kolekcjonerzy sztuki Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Wrocławskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Wrocławskiego Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Urodzeni w 1941