Titanic Sinclair, właśc. Corey Michael Mixter (ur. 12 lutego 1987) – amerykański muzyk, producent muzyczny, autor tekstów piosenek i reżyser związany z muzyką alternatywną. Rozpoznawalność zdobył jako współtwórca projektów i Poppy. W ramach współpracy z Poppy współprodukował i współtworzył jej muzykę oraz filmy internetowe. Napisał scenariusz i wyreżyserował filmik , współtworzył album oraz uczestniczył w światowej trasie koncertowej artystki. Jako artysta solowy wydał między innymi albumy Thick Jello, I Have Teeth i Texas Dream. W 2018 roku pozwała Sinclaire’a i Poppy, zarzucając im między innymi naruszenie praw autorskich. Sprawę zakończono ugodą bez przyznania odpowiedzialności przez którąkolwiek ze stron. W grudniu 2019 roku Poppy zakończyła współpracę z Sinclairem i publicznie zarzuciła mu powtarzające się zachowania manipulacyjne.
Wczesne życie Mixter dorastał w Saginaw w stanie Michigan. W szkole średniej grał na gitarze w kilku zespołach. Przez pewien czas mieszkał w loftach znajomych w rejonie Detroit. Później przeniósł się do Chicago. W wieku 25 lat zamieszkał w Los Angeles, gdzie początkowo wykonywał zlecenia związane z montażem i efektami wizualnymi. Dopiero w wieku 28 lat zaczął przedstawiać się zawodowo jako reżyser.
Kariera Pierwsze nagrania solowe (2012–2016) 5 grudnia 2012 roku Sinclair wydał swój pierwszy album solowy, Thick Jello, zawierający 11 utworów. 28 czerwca 2014 roku ukazał się jego drugi album, I Have Teeth, złożony z 9 utworów.
W 2015 roku wydał utwory Trust Fund i Fucking On Fire. W styczniu 2016 roku opublikował Losing My Mind. Pracował również jako producent nagrań takich wykonawców jak BØRNS, , , , Poppy i Knox Hamilton. W wywiadzie z 2018 roku mówił, że napisał kilka piosenek na pierwszy album BØRNS.
Współpraca z Mars Argo Sinclair przez 5 lat pozostawał w związku z Brittany Sheets, występującą jako . Stworzyli 92 filmy publikowane w serwisie YouTube, w których Sheets występowała jako wokalistka.
Współpraca z Poppy (2014–2019) Sinclair poznał Moriah Pereirę w środowisku autorów piosenek w Los Angeles. Pereira przedstawiła mu swoje nagrania. Sinclair zainteresował się jej muzyką i sposobem pracy, po czym rozpoczęli współpracę przy piosenkach oraz filmikach internetowych. Opisywał ich proces twórczy jako wspólny. Pomysły często rozpoczynały się od tytułu piosenki lub krótkiego wyrażenia przesłanego w wiadomości. Pereira przyjęła pseudonim Poppy.
W 2014 roku Poppy zaczęła publikować na YouTube filmy, w których odgrywała popową wokalistkę zachowującą się jak android. Jej twórczość internetowa nawiązywała do mechanizmów związanych z internetową sławą i kulturą influencerów. Sinclair odpowiadał za ich współtworzenie i reżyserię. Pojawiał się również jako ekranowy opiekun postaci Poppy.
Do końca 2018 roku Sinclair i Poppy stworzyli setki filmów, a jej kanał w serwisie YouTube zgromadził łącznie około 400 mln wyświetleń. Sinclair napisał i wyreżyserował filmik , przygotowanego dla serwisu YouTube Red. Produkcję zaprezentowano w 2018 roku na Sundance Film Festival.
W 2018 roku ukazał się drugi album studyjny Poppy, , którego Sinclair był współautorem. W tym samym roku uczestniczył w jej światowej trasie koncertowej.
Pozew Mars Argo (2018–2019) 17 kwietnia 2018 roku , złożyła pozew przeciwko Sinclairowi i Poppy. Sheets zarzuciła Sinclairowi przemoc, nękanie oraz manipulację w czasie ich związku i po jego zakończeniu. Twierdziła również, że projekt Poppy celowo kopiował tożsamość, wizerunek, sposób ekspresji, brzmienie i estetykę Mars Argo. Pozew obejmował między innymi roszczenia związane z naruszeniem praw autorskich i wywołaniem szkody emocjonalnej.
Poppy odrzuciła zarzuty wobec siebie i określiła pozew jako próbę zdobycia rozgłosu. Pełnomocnik Poppy przekazał później, że ona i Sinclair od początku zaprzeczali wszystkim oskarżeniom.
14 września 2018 roku sąd umorzył postępowanie po otrzymaniu informacji, że strony osiągnęły wstępne porozumienie. Ostateczne warunki ugody ogłoszono w styczniu 2019 roku. Żadna ze stron nie przyznała się do naruszenia prawa ani innego niewłaściwego postępowania. Według pełnomocnika Poppy ugoda nie obejmowała wypłaty pieniędzy.
Sinclair i Poppy zobowiązali się nie kontaktować z oraz nie publikować wypowiedzi godzących w jej dobre imię. Sinclair miał również zniszczyć pozostające w jego posiadaniu zdjęcia Sheets, które mogłyby ją skompromitować. Wszystkie prawa do projektu Mars Argo zostały przekazane Sheets.
Zakończenie współpracy z Poppy (2019) 28 grudnia 2019 roku Poppy ogłosiła zakończenie współpracy z Sinclairem. Napisała, że decyzję odkładała od dłuższego czasu. Wyjaśniła, że wcześniej broniła Sinclaire’a, ponieważ uważała go za osobę niezrozumianą. Oświadczyła, że sama doświadczyła zachowań podobnych do tych opisywanych wcześniej przez . Zarzuciła Sinclairowi gloryfikowanie samobójstwa oraz wykorzystywanie gróźb i prób odebrania sobie życia do manipulowania nią. Oskarżyła go także o powtarzanie tych samych zachowań wobec innych osób z jej otoczenia.
Dalsza działalność solowa (od 2020) W 2020 roku Sinclair powrócił do regularnego wydawania solowych nagrań. 30 kwietnia opublikował dwutworowy singel Broken Boy, zawierający także piosenkę Viral Kind of Love.
W 2021 roku wydał inspirowany country album Texas Dream. Później w tym samym roku opublikował świąteczny minialbum Christmas Singalong. W 2022 roku ukazały się między innymi akustyczna piosenka It's a Boy i utrzymany w stylistyce indie rocka utwór Your Horoscope.
W 2024 roku Sinclair wydał album Duh oraz nową wersję I Have Teeth. W 2025 roku opublikował albumy Randy Speedboat i Tight Annex Sink Layer.
Styl artystyczny Sinclair wybrał pseudonim Titanic Sinclair, aby oddzielić działalność artystyczną od pozostałych obszarów swojego życia. Zależało mu również na nazwie łatwej do wymówienia, wyszukania i zapamiętania. Określał pseudonim jako celowo absurdalny, zabawny i dziwny.
W pierwszych latach działalności Sinclair świadomie budował w internecie odpychający wizerunek, wykorzystując prowokacyjny humor i trolling. W 2018 roku mówił, że ograniczył tę kreację oraz niemal całkowicie wycofał się z mediów społecznościowych. Uznał, że rosnąca rozpoznawalność wiązała się z odpowiedzialnością, której wcześniej nie brał pod uwagę.
W twórczości muzycznej Sinclaire’a wskazywano wpływy Elliotta Smitha, zespołu Pixies i Weezer. Wśród inspirujących go reżyserów wymieniał Stanleya Kubricka, Davida Lyncha, Sofię Coppolę oraz Spike’a Jonze’a.
Dyskografia Rok Tytuł Rodzaj2012Thick Jelloalbum2014I Have Teethalbum2021Texas DreamalbumChristmas Singalongminialbum2024Duhalbum2025Randy SpeedboatalbumTight Annex Sink Layeralbum
Przypisy
Kategoria:Amerykańscy producenci muzyczni Kategoria:Amerykańscy reżyserzy teledysków Kategoria:Amerykańscy tekściarze Kategoria:Urodzeni w 1987