Peggy Flanagan (odżib. Gizhiiwewidamookwe; ur. w 1979 w St. Louis Park) – amerykańska polityczka i działaczka społeczna pochodzenia rdzennego, należąca do , jednej ze społeczności Odżibwejów. Członkini Partii Demokratyczno-Rolniczo-Robotniczej Minnesoty (DFL) stowarzyszoną na poziomie federalnym z Partią Demokratyczną. Od 2019 roku 50. . W latach 2015–2019 zasiadała w .
W 2026 roku zwyciężyła w prawyborach DFL przed i została kandydatką partii w wyborach powszechnych. Jej rywalką została republikanka . W razie zwycięstwa Flanagan zostałaby pierwszą rdzenną Amerykanką wybraną do Senatu Stanów Zjednoczonych.
Młodość i wykształcenie Peggy Flanagan urodziła się w 1979 roku w St. Louis Park w stanie Minnesota. Wychowywała ją głównie matka, Patricia Elizabeth Flanagan, Amerykanka irlandzkiego pochodzenia i działaczka Partii Demokratyczno-Rolniczo-Robotniczej Minnesoty. Jej ojciec Marvin Manypenny był działaczem społeczności , zajmującym się między innymi kwestią utraty ziem należących do Odżibwejów.
Flanagan jest zarejestrowaną członkinią , jednej ze społeczności Odżibwejów. Jej odżibwejskie imię Gizhiiwewidamookwe oznacza „kobieta mówiąca mocnym i wyraźnym głosem”. W dzieciństwie jej rodzina korzystała z pomocy żywnościowej, programu Medicaid i wsparcia finansowego przeznaczonego na opiekę nad dziećmi. Uczęszczała do szkół publicznych w St. Louis Park. W późniejszych latach mówiła, że brak obecności historii rdzennych mieszkańców w szkolnym programie sprawiał, że czuła się niewidoczna w klasie.
Rozpoczęła studia na uczelni, którą opuściła po zetknięciu się z rasistowskimi zachowaniami wymierzonymi w rdzennych Amerykanów. Następnie przeniosła się na Uniwersytet Minnesoty, gdzie w 2002 roku ukończyła studia pierwszego stopnia z psychologii dziecka, z dodatkową specjalizacją w studiach nad rdzennymi Amerykanami. Jedną z jej mentorek na uczelni była , profesorka należąca do społeczności Red Lake Ojibwe.
Działalność społeczna i oświatowa Na ostatnim roku studiów pracowała jako wolontariuszka dla senatora , pomagając w jego kontaktach z rdzennymi mieszkańcami miast. Po ukończeniu studiów podjęła pracę w Division of Indian Work, gdzie prowadziła programy wspierające rdzenne rodziny we współpracy ze szkołami.
W 2004 roku, mając 25 lat, została wybrana do Rady Edukacji Minneapolis. W głosowaniu ogólnomiejskim otrzymała 71 907 głosów, najwięcej spośród kandydatów. Była pierwszą rdzenną Amerykanką oraz najmłodszą osobą wybraną do tej rady. Zasiadała w niej w latach 2005–2009. W swojej działalności koncentrowała się między innymi na nierównościach edukacyjnych dotykających uczniów z rodzin o niskich dochodach, uczniów należących do mniejszości oraz rdzennych Amerykanów. W 2010 roku na kilka miesięcy powróciła do rady, aby dokończyć kadencję po zwolnieniu jednego z mandatów.
Przez blisko dekadę pracowała w organizacji , utworzonej w celu kontynuowania działalności politycznej i społecznej senatora . Należała do pierwszych prowadzących program szkoleniowy Camp Wellstone i szkoliła tysiące organizatorów społecznych, kandydatów oraz osób pełniących funkcje publiczne. Jednym z uczestników jej szkoleń był późniejszy Tim Walz. W 2006 roku Flanagan działała jako wolontariuszka w kampanii Walza do Izby Reprezentantów Stanów Zjednoczonych.
Była dyrektorką wykonawczą stanowego oddziału organizacji . W 2014 roku współprzewodniczyła koalicji Raise the Wage Coalition, która zabiegała o podwyższenie płacy minimalnej w Minnesocie do 9,50 dolara za godzinę do 2016 roku oraz jej późniejszą indeksację o inflację. Flanagan była w gronie osób naciskających na zachowanie mechanizmu indeksacji w ostatecznej wersji ustawy, mimo sporów wewnątrz demokratycznej większości w . Ostatecznie uchwalone przepisy zawierały coroczną waloryzację płacy minimalnej.
Działalność polityczna Izba Reprezentantów Minnesoty mały|alt=Peggy Flanagan idąca korytarzem w budynku stanowej legislatury|Peggy Flanagan jako członkini w 2017 roku W 2015 roku Flanagan ubiegała się o mandat w z okręgu 46A po rezygnacji . Okręg 46A obejmował St. Louis Park oraz części Golden Valley, Plymouth i Medicine Lake. Flanagan w wyborach specjalnych 3 listopada była jedyną kandydatką wymienioną na karcie wyborczej i otrzymała 3137 głosów, czyli 96,40% wszystkich głosów. 9 listopada została zaprzysiężona jako członkini izby. Była wówczas 45. kobietą oraz 2. rdzenną Amerykanką zasiadającą w liczącej 134 członków Izbie Reprezentantów Minnesoty.
W regularnych wyborach w 2016 roku Flanagan uzyskała 15 187 głosów, czyli 63,85%, pokonując republikankę Anne Taylor, która otrzymała 8525 głosów, czyli 35,84%.
Jako deputowana była główną przedstawicielką DFL w podkomisji zajmującej się dostępnością i kosztami opieki nad dziećmi. W 2017 roku wraz z innymi ustawodawcami DFL współtworzyła POCI Caucus - pierwszy w klub parlamentarny zrzeszający i rdzennego. Grupa koncentrowała działalność na edukacji, ochronie zdrowia i możliwościach ekonomicznych społeczności należących do mniejszości oraz rdzennych mieszkańców stanu.
Wicegubernatorka Minnesoty alt=Tim Walz, Peggy Flanagan i Dan Wolgamott na wspólnym zdjęciu|mały| Tim Walz (z prawej), Peggy Flanagan (z lewej) i spiker pro tempore (w środku) 6 października 2017 roku Tim Walz, wówczas członek Izby Reprezentantów Stanów Zjednoczonych ubiegający się o stanowisko , ogłosił Flanagan swoją kandydatką na . W otrzymali 1 393 096 głosów, czyli 53,84%, pokonując republikańskich kandydatów , ubiegającego się o stanowisko gubernatora, i Donnę Bergstrom, kandydującą na wicegubernatorkę.
W styczniu 2019 roku Flanagan objęła urząd 50. . Została pierwszą rdzenną Amerykanką wybraną na stanowisko .
W 2019 roku Flanagan przewodziła negocjacjom dotyczącym podniesienia świadczeń wypłacanych rodzinom o niskich dochodach w ramach programu Minnesota Family Investment Program. Świadczenie zwiększono o 100 dolarów miesięcznie, co było pierwszą taką podwyżką od 1986 roku. W swojej działalności jako zajmowała się również dostępnością opieki nad dziećmi, stabilnością mieszkaniową i przeciwdziałaniem bezdomności.
Zabiegała o utworzenie w Minnesocie urzędu do spraw zaginionych i zamordowanych osób pochodzenia rdzennego. Utworzony w 2021 roku Missing and Murdered Indigenous Relatives Office był pierwszą tego rodzaju stanową instytucją w Stanach Zjednoczonych. Zabiegała również o ustawowe uregulowanie konsultacji między władzami Minnesoty, a rządami 11 rdzennych ludów znajdujących się na terenie stanu, oraz o zwiększenie obecności historii rdzennych mieszkańców w programach szkolnych.
W 2019 roku Flanagan i deputowana odwiedziły , gdzie dowiedziały się o praktyce rozdzielania osadzonych matek od nowo narodzonych dzieci. Flanagan poleciła pracownikom stanowego departamentu więziennictwa przygotować projekt zmian prawnych, nad którym w legislaturze pracowała Becker-Finn. W 2021 roku Tim Walz podpisał ustawę Healthy Start Act, pozwalającą kobietom będącym w ciąży lub krótko po porodzie w chwili skazania na odbywanie kary przez okres do roku w placówce przejściowej lub w ramach programu społecznościowego zamiast w zakładzie karnym. Minnesota była pierwszym stanem, który wdrożył taki program.
W Tim Walz i Flanagan uzyskali reelekcję. Otrzymali 1 312 349 głosów, czyli 52,27%. 1 119 941 głosów, czyli 44,61%, oddano kandydatów Partii Republikańskiej: kandydującego na gubernatora i kandydującego na wicegubernatora.
Wybory do Senatu Stanów Zjednoczonych w 2026 roku Po decyzji senator Tiny Smith o nieubieganiu się o kolejną kadencję, Flanagan rozpoczęła kampanię wyborczą, ubiegając się o mandat stanu Minnesota w Senacie Stanów Zjednoczonych. W przypadku zwycięstwa Flanagan zostałaby pierwszą rdzenną Amerykanką w historii wybraną do Senatu Stanów Zjednoczonych. Otrzymała między innymi poparcie Tiny Smith, Berniego Sandersa, Elizabeth Warren, Ilhan Omar i Keitha Ellisona. Jej główną kontrkandydatką w prawyborach była , która dysponowała znaczną przewagą finansową. Do 22 lipca kampania Craig zebrała 12,8 mln dolarów, a kampania Flanagan 6,5 mln dolarów. Flanagan przedstawiała ich rywalizację jako starcie oddolnego ruchu z wielkimi darczyńcami, co odzwierciedlało jej hasło wyborcze the many versus the money (ang. Wielu przeciwko pieniądzom).
Jednym z głównych tematów kampanii była polityka imigracyjna administracji prezydenta Stanów Zjednoczonych Donalda Trumpa i działalność agencji ICE w Minnesocie. Flanagan wielokrotnie przypominała, że była jedyną demokratyczną członkinią delegacji Minnesoty, która w 2025 roku poparła ustawę , rozszerzającą uprawnienia federalnych służb do zatrzymywania imigrantów oskarżonych o przestępstwa. Craig w marcu 2026 roku oświadczyła, że żałuje tego głosowania. Dyskusja nabrała większego znaczenia w opinii publicznej po , w której zginęło 2 mieszkańców stanu zastrzelonych przez funkcjonariuszy federalnych.
Drugim ważnym tematem prawyborów były oszustwa w finansowanych przez władze stanowe programach pomocy społecznej. Oszuści wyłudzili setki milionów dolarów z programów przeznaczonych między innymi na żywienie dzieci z rodzin o niskich dochodach, leczenie dzieci z autyzmem i pomoc osobom zagrożonym bezdomnością. zarzucała Flanagan, że jako nie ponosiła wystarczającej odpowiedzialności za zaniedbania administracji stanowej. Według Flanagan Tim Walz podjął zdecydowane działania w odpowiedzi na skandal, jednocześnie przyznając, że mieszkańcy mieli prawo być oburzeni skalą oszustw.
11 sierpnia 2026 roku Flanagan wygrała prawybory DFL. Otrzymała 411 854 głosy, czyli 59,0%, a zdobyła 274 920 głosów, czyli 39,4%. Po ogłoszeniu wyniku Craig poparła Flanagan w wyborach powszechnych i wezwała swoich zwolenników do głosowania na nią. Kandydatką Partii Republikańskiej została była dziennikarka sportowa , która w swoich prawyborach otrzymała 52,1% głosów.
Poglądy polityczne mały|alt=Tim Walz i Peggy Flanagan idący razem w paradzie|Tim Walz i Peggy Flanagan w czasie parady w Minneapolis w 2018 rokuFlanagan jest opisywana w mediach jako przedstawicielka progresywnego skrzydła Partii Demokratycznej. Opowiada się za systemem powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego Medicare for All. Zapowiadała działania na rzecz obniżenia cen leków na receptę, podniesienia federalnej płacy minimalnej, powszechnej opieki nad dziećmi, zwiększenia podaży przystępnych cenowo mieszkań i rozszerzenia świadczeń Social Security.
W polityce imigracyjnej opowiada się za gruntowną przebudową agencji ICE. W 2026 roku odrzucała koncept zlikwidowania ICE, proponując zamiast tego rozebranie jej obecnej struktury i zbudowania systemu od nowa. Popiera stworzenie drogi do legalnego statusu dla osób przebywających w Stanach Zjednoczonych bez odpowiednich dokumentów.
W odniesieniu do konfliktu izraelsko-palestyńskiego opowiada się za . Sprzeciwia się bezwarunkowej amerykańskiej pomocy wojskowej dla Izraela i werbalnie popierała zablokowanie części sprzedaży broni temu państwu. Stwierdziła, że działania izraelskiego rządu w Strefie Gazy spełniają jej zdaniem prawną definicję ludobójstwa.
Popiera zakaz przyjmowania przez kandydatów pieniędzy od korporacyjnych komitetów PAC, zmianę zasad finansowania kampanii ustanowionych po orzeczeniu oraz zaostrzenie standardów etycznych wobec osób pełniących funkcje publiczne.
W kampanii senackiej zapowiedziała, że w przypadku wybrania jej w wyborach w 2026 roku nie poprze Chucka Schumera na kolejną kadencję jako lidera Partii Demokratycznej w Senacie.
Życie prywatne mały|alt=Peggy Flanagan stojąca obok męża i córki|Peggy Flanagan z mężem Tomem Weberem i córką po złożeniu dokumentów umożliwiających start w wyborach do Senatu Stanów Zjednoczonych, czerwiec 2026 rokuMieszka w St. Louis Park z mężem Tomem Weberem i córką Siobhan.
Wyniki wyborów Partia