Plaxiscelis fusca – gatunek pluskwiaka z podrzędu różnoskrzydłych i rodziny wtykowatych.
Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1837 roku przez Maximiliana Spinolę jako jedyny znany wówczas przedstawiciel rodzaju Plaxiscelis.
Pluskwiak o ciele smuklejszym niż u podobnego P. adusta. Czułki są jednolicie czarne. Przedplecze cechuje niemal nagi dysk, jego owłosienie jest krótkie i słabo dostrzegalne. Tarczka jest ochrowa z ciemnym punktowaniem. Półpokrywy pozbawione są niebieskiego czy zielonego połysku na przykrywkach i międzykrywkach. Kolorystyka przykrywek jest jasnorudobrązowa z zażółceniem nasadowej połowy przedniej (kostalnej) krawędzi. Propleury, mezopleury i metapleury mają duże, czarne kropki dyskowate. Odnóża pozbawione są czarnych kropek na udach; tylna para ud ma kolor bladorudobrązowy. W przeciwieństwie do P. semilineata tylne golenie są jednobarwne, bladorudobrązowe, a nie ciemnożółte jak u P. adusta. Liściowate rozszerzenia tych goleni są wyraźnie szersze niż u P. adusta.
Gatunek neotropikalny, południowoamerykański, znany z Peru, Brazylii, Argentyny i Urugwaju.
Przypisy
Kategoria:Wtykowate Kategoria:Pluskwiaki Argentyny Kategoria:Pluskwiaki Brazylii Kategoria:Pluskwiaki Peru Kategoria:Pluskwiaki Urugwaju Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1837 roku