Hypoxys favachae – gatunek pluskwiaka z podrzędu różnoskrzydłych i rodziny tarczówkowatych.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 2021 roku przez Marię Th.S. Mendoncę, Benedita M. Nunesa i Josego A.M. Fernandesa na łamach „Acta Entomologica Musei Nationalis Pragae”. Jako miejsce typowe wskazano Óbidos w brazylijskim stanie Pará.
Morfologia Pluskwiak o ciele długości od 15,8 do 17,2 mm i szerokości od 9,4 do 10,8 mm. Głowa pozbawiona jest czarnych znaków na nadustku i płytkach żuwaczkowych. Kolor czułków jest brązowy, a ich drugi człon jest dłuższy od trzeciego. Przedplecze ma żółtą krawędź przednio-boczną, czarne punktowanie oraz brązowy do czarnego pasek w tyle dochodzący do samej tylnej krawędzi. W przedniej połowie tarczki występują skąpe punkty na ciemnych kropkach. Listewki brzeżne odwłoka są jednolicie zielone. Spód ciała jest zielony z żółtym środkiem i czarnymi kropkami na sternitach i pleurytach. Wyrostek zapiersia ma na przedzie wykrojenie, w które chowają się czwarty i trzeci człon kłujki.
Samiec ma pygofor o słabo wykształconych, prostych i zaokrąglonych kątach tylno-bocznych. Sięgający niemal kąta tylno-bocznego i równoległy do grzbietowej krawędzi pygoforu górny wyrostek genitaliów jest duży, przysadzisty, silnie wypukły, o kącie wewnętrzno-grzbietowym wyciągniętym w długą, palcowatą wypustkę. Paramera podzielona jest na wąski, trójkątny, ku grzbietowej krawędzi pygoforu skierowany płat przedni oraz mały i zaokrąglony płat boczny. Proktiger ma trójkątną powierzchnię tylną, lekką guzowatość grzbietowo-tylną i rozproszone szczecinki w bocznym wykrojeniu. Wyraźnie wykraczające poza kąty tylno-boczne wypustki brzusznej krawędzi pygoforu są duże, odsiebnie zaokrąglone i szeroko wykrojone brzuszno-bocznie.
U samicy laterotergity dziewiątego segmentu odwłoka nieco przekraczają linię łączącą laterotergity segmentu poprzedniego i szczytami leżą wyraźnie poniżej wyobrażonej linii łączącej wierzchołki siódmego segmentu, natomiast szczyty laterotergitów ósmego segmentu leżą nieco powyżej poziomu wierzchołków siódmego segmentu. Genitalia samicy mają walwifery ósmego segmentu o opadającej krawędzi tylnej, słabo wykształconych, ząbkowatych kątach tylno-bocznych i wyostrzonych, lekko zakrzywionych, skierowanych ku następnej parze walwiferów kątach wewnętrznych.
Rozprzestrzenienie Owad neotropikalny, znany z Sipaliwini w Surinamie oraz stanów Amapá i Pará w Brazylii.
Przypisy
Kategoria:Tarczówkowate Kategoria:Pluskwiaki Brazylii Kategoria:Pluskwiaki Surinamu Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2021 roku