Aleksander z Hierapolis (zm. 434 w Famotin w Egipcie) – biskup Hierapolis w Syrii, jeden z przywódców opozycji wobec Cyryla Aleksandryjskiego oraz postanowień soboru efeskiego z 431 roku.
Życiorys
Aleksander był biskupem Hierapolis w Syrii. W 431 roku znalazł się w gronie przeciwników Cyryla Aleksandryjskiego i jego działań podczas soboru efeskiego. Wraz z patriarchą Janem I z Antiochii oraz biskupem Teodoretem z Cyru należał do głównych przedstawicieli opozycji wobec Cyryla.
W cztery dni po pierwszej sesji soboru Aleksander uczestniczył w odrębnym synodzie 43 biskupów, zwołanym przez Jana z Antiochii. Jego uczestnicy zaprotestowali przeciwko decyzjom podjętym przez sobór efeski oraz zażądali potępienia i depozycji Cyryla Aleksandryjskiego, zarzucając mu między innymi rzekomy apolinaryzm. Podczas IV sesji soboru efeskiego Aleksander został wraz z Janem z Antiochii oraz innymi biskupami opozycyjnymi wyłączony ze wspólnoty kościelnej.
W 433 roku konflikt pomiędzy stronami został częściowo zażegnany poprzez zawarcie porozumienia między Cyrylem Aleksandryjskim a Janem z Antiochii i przyjęcie wspólnego wyznania wiary. Aleksander nadal jednak pozostawał w opozycji wobec Cyryla. Podtrzymywał swoje wcześniejsze, niejasno sprecyzowane poglądy teologiczne i nie zaakceptował osiągniętego porozumienia. W konsekwencji przebywał na wygnaniu.
Aleksander zmarł w 434 roku w Famotin w Egipcie.
Bibliografia
Kategoria:Duchowni Kościołów przedchalcedońskich Kategoria:Zmarli w 434