mały|Piotr Baliński Piotr Baliński ros. Петр Иванович Балинский (ur. 20 maja 1861 w Petersburgu - zm. 19 kwietnia 1925 w Paryżu) - rosyjski architekt polskiego pochodzenia
Życiorys Ukończył 3 wojskowe gimnazjum a następnie studiował na wydziale matematycznym Uniwersytetu Petersburskiego. Potem studiował i ukończył z wyróżnieniem Instytut Inżynierów Cywilnych w Petersburgu (1887)Księga pamiątkowa Inżynierów Cywilnych Polaków wychowanków Instytutu Inżynierów Cywilnych w Petersburgu, Warszawa 1937, s. 34, 38, 39, 67 Początkowo pracował przy budowie państwowej kolei z Wilna do Równego. Potem podjął pracę w Komitecie Techniczno-Budowlanym Ministerstwa Spraw WewnętrznychАрхитекторы-строители Санкт-Петербурга середины XIX — начала XX века: справочник / Сост. А. М. Гинзбург, Б. М. Кириков при участии С. Г. Фёдорова, Е. В. Филиппова; под. общ. ред. Б. М. Кирикова, Санкт-Петербург 1996. c. 28-29. W tym samym czasie został mianowany architektem zakładu dla psychicznie chorych w Udzielnej pod PetersburgiemБарановский Г. В. Юбилейный сборник сведений о деятельности бывших воспитанников Института гражданских инженеров (Строительного училища) 1842—1892. СПб 1893, c. 18-19. Rzeczywisty tajny radca, od 1889 był architektem w zarządzie miejskim Petersburga. Jednocześnie pełnił również funkcję architekta kilku szpitali miejskich – w tym szpitali Obuchowskiego, Piotra i Pawła oraz Pantelejmonowskiego. Według jego projektów wybudowano szereg kompleksów przemysłowych i budynków szpitalnych. Najbardziej znany ze swoich projektów systemów metra w Petersburgu i Moskwie. Na początku XX wieku odszedł ze służby państwowej i zajął się działalnością gospodarczą, był przedstawicielem rosyjskiego koncernu zbrojeniowego Vickers, Synowie i Maxim Ltd., wiceprezesem Rosyjskiego Towarzystwa Telegrafów Bezprzewodowych i Telefonów oraz założycielem i dyrektorem zarządu rosyjskich Zakładów ArtyleriБулатов В. В. Иностранный предпринимательский капитал в военной промышленности России: «Группа Виккерс» и русское акционерное общество артиллерийских заводов, 1912—1918 гг : диссертация. Волгоград, 2000. c. 251i. W okresie międzywojennym mieszkał we Francji, gdzie zmarł.
Prace:
Elektrownia Domu Zdrowia Psychicznego Aleksandra III (1887) Pawilon letni, specjalny budynek dla pacjentów psychiatrycznych z wyższych sfer (zaprojektowany zgodnie z wytycznymi prof. Mierzejewskiego) oraz oddzielny pawilon dla Bielajewa w szpitalu psychiatrycznym w Udielnej (1887–1888) Budynek do badań naukowych (hydroterapii) przy szpitalu Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia św. Jerzego (1887-1888) wille dla W.A. Ratkowa-Rożnowa - osiem willi w Lesnym i dziesięć w Carskim Siole pod Petersburgiem(1887-1888) Dwie letnie wille dla Ratkowa-Rożnowa na Wyspie Aptekarskiej w Petersburgu, trzy letnie wille dla Iljinej w pobliżu Ługi, letnia willa dla Serebriakowa w Krasnym Siole (1888-1890). Budynki przemysłowe tartaku W.A.Ratkowa-Rożnowa (1888-1890) warsztaty stolarskie i tokarskie firmy „Gromow i S-ka” przy szosie szlisselburskiej (1890-1891) Budowa oddziałów chemicznego, chirurgicznego oraz obserwacyjnego przy Szpitalu Miejskim im. św. Piotra i Pawła (1890–1892) Kuchnie i suszarnie przy Szpitalu Miejskim im. św. Pantelejmona (1890–1892) Trzykondygnacyjne murowane skrzydło prywatnej rezydencji Ratkowa-Rożnowa przy ulicy Millionnej w Petersburgu (1890–1892) Kaplica Wniebowstąpienia Pańskiego w Wojskowym Szpitalu Klinicznym. (1893) Instytut Kliniczny Wielkiej Księżnej Eleny Pawłownej: pawilon chorób ginekologicznych i okulistycznych (1890-1891), pawilon-schronisko im. N. I. Żukowskiej (1890–1892), pawilon operacyjny (1893-1895), budynek przychodni i pawilon izolacyjny (1896–1898) Pawilon dla chorych zakaźnych w Szpitalu Dziecięcym Elizawetyńskim, (1897-1899)Елизаветинская клиническая больница. Павильон для заразных больных, Citywalls Архитектурный сайт Санкт-Петербурга [dostęp 6.09.2026] Obiekty produkcyjne Zakładu Obróbki Kamienia Budowlanego. (1898-1899) Rosyjski Bank Handlu Zagranicznego (lata 90. XIX w.) autor projektów metra w Petersburgu (1893)Легенды Петербурга: проект метро, Питер Live [dostęp 06.09.2026] i Moskwie (1900)Проекты метрополитена в Москве. Официальный сайт Московского метрополитена [dostęp 06.09.2026]
Życie prywatne Był synem ojca rosyjskiej psychiatrii naukowej i założyciela pierwszej w Rosji kliniki psychiatrycznej Jana Balińskiego (1827–1902) i Jelizawiety z domu Delaunay. Miał siostrę Zofię (ur. 1860) i siedmiu braci m.in.: lekarza Michała (1859–1916), absolwenta ASP Antoniego (1862–1913), prawnika Andrzeja (1865–?), generała majora Ignacego (1867–1920), leśnika Grzegorza (1871–?)Karolina Grządziel, Baliński Jan / Балинский Иван Михайлович (1827–1902), Polski Petersburg [dostęp 24.08.2026]. Jego żoną była śpiewaczka Faina Władimirowna z domu KaplanМнухин Л., Авриль М., Лосская В. Российское зарубежье во Франции 1919 - 2000. Москва 2008. с.110.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1861 Kategoria:Zmarli w 1925 Kategoria:Rosyjscy architekci Kategoria:Polscy architekci Kategoria:Absolwenci Instytutu Inżynierów Cywilnych cesarza Mikołaja I