Survivor Series (2002)

Survivor Series (2002) – 16. gala wrestlingu z cyklu Survivor Series wyprodukowana przez organizację World Wrestling Entertainment (WWE). Odbyła się 17 listopada 2002 roku w hali Madison Square Garden w Nowym Jorku i była transmitowana na żywo w systemie pay-per-view.

Walką wieczoru był pierwszy w historii pojedynek typu Elimination Chamber, w którym Shawn Michaels, Triple H, Booker T, Rob Van Dam, Chris Jericho i Kane walczyli o należące do Triple H-a mistrzostwo World Heavyweight Championship. Michaels wyeliminował Triple H jako ostatniego i zdobył mistrzostwo.

Big Show pokonał panującego mistrza Brocka Lesnara w walce o pas WWE Championship. Billy Kidman pokonał ówczesnego mistrza Jamiego Noble'a w walce o pas WWE Cruiserweight Championship. Victoria pokonała panującą mistrzynię Trish Stratus w walce typu hardcore o mistrzostwo kobiet WWE Women’s Championship. zdobyli mistrzostwo drużynowe WWE Tag Team Championship w walce trzech tag teamów. Wszystkie 5 mistrzostw bronionych na gali zmieniło właściciela.

Tło Pierwszy Elimination Chamber Shawn Michaels powrócił do walk w sierpniu 2002 roku na , ponad 4 lata po tym, jak poważna kontuzja pleców doprowadziła do przerwania jego regularnej kariery. Zmierzył się wtedy z dawnym przyjacielem Triple H-em i pokonał go. Po zakończeniu walki Triple H zaatakował Michaelsa , dwukrotnie uderzając go w plecy. Michaels został wyniesiony z areny na noszach. Organizacja WWE przedstawiała walkę na SummerSlam jako pojedynek odbywający się bez oficjalnego udziału organizacji. Uznawała występ na Survivor Series za pierwszą oficjalną walkę Michaelsa w WWE od ponad 4 lat.

W październiku 2002 roku Shawn Michaels ostrzegł Triple H-a, że może w dowolnym momencie zemścić się za jego atak po walce na SummerSlam. Według późniejszej relacji Michaelsa wypowiedź ta zwróciła uwagę zarządzającego organizacją Vince’a McMahona, który zdecydował się wówczas kontynuować powstającą rywalizację i zaplanował zdobycie przez Michaelsa mistrzostwa na Survivor Series. Michaels początkowo nie chciał wracać do ringu tak szybko, ponieważ po SummerSlam nie utrzymywał formy potrzebnej do regularnych walk. McMahon przekonał go między innymi perspektywą zdobycia mistrzostwa w Madison Square Garden.

Triple H przystępował do Survivor Series jako panujący mistrz World Heavyweight Championship, który posiadał pas od 2 września 2002 roku. Na gali miał bronić mistrzostwa w walce przeciwko Shawnowi Michaelsowi, Bookerowi T, Chrisowi Jericho, Kane’owi i Robowi Van Damowi.

Na potrzeby Survivor Series WWE wprowadziło nowy rodzaj walki – Elimination Chamber. Wcześniej Triple H zabiegał o wykorzystanie w WWE formatu walki typu WarGames, znanego z organizacji World Championship Wrestling. Elimination Chamber powstał jako nowa koncepcja wykorzystująca część jego założeń.

W walce typu Elimination Chamber sześciu wrestlerów miało walczyć wewnątrz otoczonego stalową konstrukcją ringu. Dwóch miało rozpocząć pojedynek, a pozostali czekać w zamkniętych kapsułach i stopniowo być wypuszczanymi do walki. Wrestlerzy mieli być eliminowani przez przypięcie lub poddanie, aż pozostanie jeden zawodnik.

Brock Lesnar vs Big Show Brock Lesnar przystępował do Survivor Series jako panujący mistrz WWE Championship. Pas posiadał od 25 sierpnia 2002 roku. Na gali miał bronić mistrzostwa przeciwko Big Showowi. W tym okresie Brock Lesnar walczył mimo kontuzji. Według jego późniejszej relacji przed Survivor Series w 2002 roku miał złamane żebra oraz uszkodzone więzadło krzyżowe tylne w prawym kolanie. Z tego powodu jego walka z Big Showem została zaplanowana jako krótki pojedynek.

Trish Stratus vs Victoria Trish Stratus i Victoria rywalizowały od lata 2002 roku. Stratus przystępowała do Survivor Series jako panująca mistrzyni WWE Women’s. Pas mistrzowski posiadała od 22 września 2002 roku.

Latem 2002 roku Victoria powróciła do głównego składu WWE po okresie treningów w Ohio Valley Wrestling i w ciągu kilku miesięcy została włączona do rywalizacji o mistrzostwo kobiet. Na Survivor Series miała zmierzyć się z Trish Stratus w walce na zasadach hardcore, pozwalających wrestlerkom wykorzystywać w walce przedmioty znajdujące się przy ringu.

Walka o WWE Tag Team Championship Edge i Rey Mysterio przystępowali do Survivor Series jako mistrzowie WWE Tag Team. Na gali mieli bronić pasów w walce trzech tag teamów z eliminacjami przeciwko duetowi Chrisa Benoit i Kurta Angle’a oraz (Eddiemu Guerrero i Chavo Guerrero). Cała szóstka uczestniczyła w tym okresie w serii powiązanych ze sobą rywalizacji w programie SmackDown.

Przebieg gali Galę komentowali Jim Ross, Jerry Lawler, i Tazz.

W pierwszym pojedynku Bubba Ray Dudley, Jeff Hardy i zmierzyli się z oraz (Jamal i Rosey) w sześcioosobowej walce drużynowej typu Tables match. Najpierw Jamal i Rosey wyeliminowali Spike’a Dudleya. Następnie Jeff Hardy wyeliminował Roseya, ale sam został wyeliminowany przez Jamala. Bubba Ray Dudley pozostał sam przeciwko Jamalowi i Rico. Wyeliminował obu przeciwników i wygrał walkę dla swojej drużyny.

Jamie Noble przystępował do walki jako panujący mistrz WWE Cruiserweight Championship. Towarzyszyła mu , a jego przeciwnikiem był Billy Kidman. Kidman pokonał Noble’a po 7 minutach i 10 sekundach i przejął mistrzostwo. Kurt Angle i Chris Benoit obserwowali walkę za kulisami. Angle powiedział Benoitowi, że skoro Kidman zdołał zdobyć mistrzostwo Cruiserweight, oni również mogą odzyskać pasy drużynowe, o ile Benoit nie będzie przeszkadzał mu jako kapitanowi zespołu. Benoit zareagował na uwagę gniewnie, po czym Angle zaczął zapewniać go, że są partnerami i przyjaciółmi. Gdy Benoit wyciągnął do niego rękę, Angle odmówił uścisku dłoni i zamiast tego go przytulił.

Panująca mistrzyni WWE Women’s Trish Stratus zmierzyła się z Victorią w walce na zasadach hardcore. W pojedynku wykorzystywano rozne przedmioty jako broń, a Victoria zaczęła krwawić. Ostatecznie Victoria wygrała przez przypięcie i po raz pierwszy zdobyła mistrzostwo kobiet. Była to pierwsza zmiana posiadaczki tego mistrzostwa w Madison Square Garden od 1985 roku.

Brock Lesnar był posiadaczem WWE Championship, głównego mistrzostwa organizacji. Zmierzył się w walce z Big Showem. Lesnar zdołał podnieść ważącego ponad 200 kg przeciwnika i wykonać na nim swój charakterystyczny ruch F-5. W trakcie walki towarzyszący Lesnarowi Paul Heyman zwrócił się przeciwko niemu, co umożliwiło Big Showowi zwycięstwo i zdobycie mistrzostwa. Walka trwała 4 minuty i 23 sekundy.

Panujący mistrzowie WWE Tag Team, Edge i Rey Mysterio, zmierzyli się w walce trzech tag teamów z eliminacjami przeciwko duetowi Chrisa Benoit i Kurta Angle’a oraz (Eddiem Guerrero i Chavo Guerrero). Najpierw Edge i Mysterio wyeliminowali Benoita i Angle’a. Potem wyeliminowali mistrzów i wygrali walkę oraz pasy mistrzowskie po 19 minutach i 26 sekundach.

Walką wieczoru był pierwszy w historii pojedynek typu Elimination Chamber. Panujący mistrz World Heavyweight Championship Triple H bronił pasa przeciwko Shawnowi Michaelsowi, Bookerowi T, Chrisowi Jericho, Kane’owi i Robowi Van Damowi.

Elimination Chamber Pierwszy w historii pojedynek typu Elimination Chamber nie miał wcześniejszego wzorca, na którym uczestnicy mogli oprzeć plan niemal 40-minutowej walki. Według późniejszej relacji Chrisa Jericho wrestlerzy pojawili się na miejscu kilka godzin wcześniej i przygotowali jedynie ogólny zarys najważniejszych momentów, a znaczna część pojedynku była improwizowana.

W czasie walki Rob Van Dam wykonał z dachu jednej z kapsuł manewr Five-Star Frog Splash na leżącym Triple H-u. Ze względu na niewielką przestrzeń pod dachem komory Van Dam musiał rozpocząć skok z niewygodnej pozycji, a jego kolano uderzyło Triple H w szyję. Wewnętrzne obrażenia gardła spowodowały obrzęk utrudniający Triple H-owi oddychanie i komunikowanie się z pozostałymi uczestnikami, lecz mistrz kontynuował walkę.

Przy otwieraniu kapsuł doszło do błędu. Plan zakładał, że Shawn Michaels wejdzie do walki jako piąty zawodnik, a Kane jako ostatni, jednak kapsuła Kane’a została otwarta wcześniej. Uczestnicy musieli zmienić przygotowany przebieg pojedynku już w trakcie jego trwania.

Booker T jako pierwszy dokonał eliminacji, przypinając Roba Van Dama. Chris Jericho wyeliminował Bookera oraz Kane’a. Shawn Michaels wyeliminował Jericho. W walce pozostali Michaels i panujący mistrz Triple H. Ostatnia część pojedynku trwała około dziewięciu minut. Michaels przypiął Triple H-a po 39 minutach i 21 sekundach, wygrywając pierwszy Elimination Chamber i przejmując tym samym należące dotąd do Triple H-a mistrzostwo World Heavyweight Championship.

Po zakończeniu Survivor Series Triple H został przewieziony do szpitala, gdzie pozostał przez noc na obserwacji ze względu na obrzęk gardła i możliwość wystąpienia dalszych problemów z oddychaniem.

Następstwa Na tej gali Shawn Michaels zdobył pas World Heavyweight Championship po raz czwarty. Był to ostatni tytuł mistrza świata w jego karierze. Było również to również jego ostatnie indywidualnym mistrzostwo w WWE. W późniejszych latach zdobył jeszcze mistrzostwo drużynowe wraz z Triple H-em.

Pierwszy Elimination Chamber zapoczątkował serię kolejnych walk tego rodzaju w WWE. Format stał się jednym z regularnie wykorzystywanych przez organizację rodzajów walk wieloosobowych. Z czasem walki typu Elimination Chamber stały się główną atrakcją corocznego cyklu gal, także organizowanych pod nazwą Elimination Chamber.

Odbiór Justin Henry z serwisu określił Survivor Series z 2002 roku jako jedną z lepszych i bardziej pamiętnych edycji wydarzenia po odejściu od dawnego formatu, w którym większość pojedynków stanowiły tradycyjne walki eliminacyjne. Szczególnie wyróżnił pierwszy Elimination Chamber.

Andrew Kelly z serwisu w rankingu opublikowanym w 2025 roku uznał Survivor Series z 2002 roku za najlepszą galę w historii cyklu. Wyróżnił pierwszy Elimination Chamber, zdradę Paula Heymana wobec Brocka Lesnara, pojawienie się oraz równy poziom wszystkich walk. W osobnym zestawieniu przyznał walce Elimination Chamber ocenę 9/10. Za najmocniejsze elementy uznał sposób opowiedzenia historii poprzez walkę oraz końcowe starcie pomiędzy Shawnem Michaelsem i Triple H-em. Wyróżnił również pojedynek Trish Stratus i Victorii jako jeden z mniej pamiętanych, a wartościowych pojedynków w historii Survivor Series. Pochwalił wykorzystanie zasad hardcore, przyjemnie chaotyczny charakter walki oraz wyraźnie pozytywny odbiór publiczności na arenie, choć negatywnie ocenił niezręczne zakończenie pojedynku.

Wyniki walk

Kolejność eliminacji + Bubba Ray Dudley, Jeff Hardy i vs. i Nr Wyeliminowany Wyeliminowany przez Czas 1 Jamal i Rosey 4:24 2 Rosey Jeff Hardy 7:52 3 Jeff Hardy Jamal 10:58 4 Jamal Bubba Ray Dudley 12:09 5 Bubba Ray Dudley 14:20 – Bubba Ray Dudley Ocalały

+ Edge i Rey Mysterio vs. Chris Benoit i Kurt Angle vs. Nr Wyeliminowany zespół Wyeliminowany przez Czas 1 Chris Benoit i Kurt Angle Edge i Rey Mysterio 13:10 2 Edge i Rey Mysterio (Eddie Guerrero i Chavo Guerrero) 19:26 – (Eddie Guerrero i Chavo Guerrero) Zwycięzcy

+ Elimination Chamber Nr Wyeliminowany Wyeliminowany przez Czas 1 Rob Van Dam Booker T 13:38 2 Booker T Chris Jericho 17:41 3 Kane Chris Jericho 22:54 4 Chris Jericho Shawn Michaels 30:43 5 Triple H Shawn Michaels 39:21 – Shawn Michaels Zwycięzca

Przypisy

Linki zewnętrzne Survivor Series 2002 na stronie WWE

2002