Survivor Series (2005) – 19. gala wrestlingu z cyklu Survivor Series wyprodukowana przez organizację World Wrestling Entertainment (WWE). Odbyła się 27 listopada 2005 roku w hali Joe Louis Arena w Detroit i była transmitowana na żywo w systemie pay-per-view.

Walką wieczoru był 10-osobowy pojedynek drużynowy z eliminacjami pomiędzy reprezentantami programów Raw i SmackDown!. Drużyna SmackDown wygrała, a jej jedynym niewyeliminowanym zawodnikiem pozostał Randy Orton. Po walce na arenę wkroczył The Undertaker, który skonfrontował się z Ortonem.

John Cena obronił należące do niego mistrzostwo WWE Championship w walce przeciwko Kurtowi Angle’owi, a Trish Stratus obroniła WWE Women’s Championship przeciwko Melinie. Triple H pokonał Rica Flaira w walce typu Last Man Standing. Booker T wygrał pierwszy pojedynek serii Best of Seven przeciwko Chrisowi Benoitowi. Menedżer generalny SmackDown! pokonał menedżera Raw Erica Bischoffa.

Tło Raw vs SmackDown Jesienią 2005 roku w programach WWE rozwijano rywalizację pomiędzy programami Raw i SmackDown!. Wrestlerzy ze SmackDown! pojawili się między innymi w specjalnym odcinku oraz na gali , co doprowadzało do kolejnych bójek pomiędzy zawodnikami obu programów. Na początku listopada menedżerowie generalni obu programów, Eric Bischoff i , ustalili, że na Survivor Series odbędzie się walka między menedżerami oraz 10-osobowy pojedynek drużynowy pomiędzy Team Raw i Team SmackDown.

7 listopada 2005 roku Eric Bischoff wyznaczył Shawna Michaelsa, Kane’a i Big Showa jako pierwszych członków drużyny Team Raw. Wkrótce dołączyli także Carlito i Chris Masters.

11 listopada 2005 roku wyznaczył panującego mistrza World Heavyweight Batistę na kapitana drużyny Team SmackDown. Pozostałe miejsca zdobyli w walkach kwalifikacyjnych: Rey Mysterio, Bobby Lashley, Eddie Guerrero i John „Bradshaw” Layfield. Guerrero zmarł 13 listopada, przed rozegraniem gali, więc jego miejsce w Team SmackDown zajął Randy Orton.

11 listopada 2005 roku członkowie Team Raw zaatakowali reprezentantów SmackDown!. Kane i Big Show wykonali wspólnie na Batiście atak chokeslam, co doprowadziło do naderwania mięśnia najszerszego grzbietu Batisty. Dlatego zawodnik wystąpił na Survivor Series z zabandażowanym tułowiem.

Triple H vs Ric Flair 3 października 2005 roku Triple H powrócił do Raw i wspólnie z ówczesnym mistrzem Intercontinental Rikiem Flairem pokonał Carlito i Chrisa Mastersa. Po walce Triple H zaatakował swojego wieloletniego przyjaciela i kontynuował atak poza ringiem.

1 listopada 2005 roku Ric Flair pokonał Triple H-a w walce w stalowej klatce na gali . 7 listopada menedżer generalny Raw Eric Bischoff wyznaczył na Survivor Series ich kolejne starcie, tym razem typu Last Man Standing. Zgodnie z zasadami zwycięzcą miał być wrestler, którego przeciwnik po powaleniu nie będzie w stanie wstać przed zakończeniem odliczania do dziesięciu przez sędziego. Mistrzostwo Intercontinental Championship należące do Flaira nie było stawką tej walki.

John Cena vs Kurt Angle John Cena przystępował do Survivor Series jako panujący posiadacz mistrzostwa WWE Championship. 7 listopada 2005 roku menedżer generalny Raw Eric Bischoff wyznaczył mu na Survivor Series walkę o mistrzostwo przeciwko Kurtowi Angle’owi.

7 listopada 2005 roku Kurt Angle zgodził się wystąpić w głównej walce Raw pod warunkiem, że otrzyma możliwość wyboru sędziego. Wybrał Daivariego, który jeszcze tego samego wieczoru wyraźnie faworyzował Angle’a, między innymi stosując różną szybkość odliczania przypięć. 21 listopada Angle ogłosił Daivariego swoim osobistym sędzią, także walki o WWE Championship na Survivor Series.

Booker T vs Chris Benoit W ostatnim odcinku SmackDown! przed Survivor Series doszło do kontrowersyjnego zakończenia walki o WWE United States Championship pomiędzy Bookerem T a Chrisem Benoit. Dwaj sędziowie nie mogli się zgodzić, który wrestler został przypięty. W związku z tym menedżer generalny zwakował mistrzostwo i zarządził serię siedmiu walk pomiędzy nimi. Seria tych walk była promowana pod nazwą Best of Seven. Pierwszy wrestler, który odniósł cztery zwycięstwa, miał zostać nowym mistrzem, a pierwszą walkę serii zaplanowano na Survivor Series.

Booker T i Chris Benoit rywalizowali wcześniej w podobnej serii Best of Seven w World Championship Wrestling w 1998 roku.

Trish Stratus vs Melina 21 listopada 2005 roku dwóch zamaskowanych mężczyzn porwało za kulisami Raw panującą mistrzynię WWE Women’s Trish Stratus. Napastnikami okazali się członkowie tag teamu , i Johnny Nitro, którzy zabrali Stratus do Meliny. Melina stwierdziła, że jako najważniejsza wrestlerka SmackDown! powinna otrzymać możliwość walki o mistrzostwo kobiet i rzuciła Stratus wyzwanie na Survivor Series. Stratus przyjęła wyzwanie.

Powrót Undertakera 9 października 2005 roku na gali Randy Orton i jego ojciec Bob Orton Jr. pokonali Undertakera w walce 2 na 1 typu Casket match. Po zwycięstwie Ortonowie zamknęli Undertakera w trumnie, oblali ją benzyną i podpalili, lecz po ugaszeniu ognia ciało Undertakera zniknęło z wnętrza trumny. Undertaker nie pojawiał się później w programach WWE aż do Survivor Series.

Przebieg gali Galę komentowali , Jerry Lawler, , i Tazz.

Przed transmisją pay-per-view Juventud pokonał w walce, której wynik nie wpływał na należące do Juventuda mistrzostwo WWE Cruiserweight Championship. Pojedynek trwał 4 minuty i 10 sekund.

Booker T i Chris Benoit rozegrali pierwszą walkę serii Best of Seven o zwakowane WWE United States Championship. Pod koniec pojedynku odwróciła uwagę Benoita, a Booker T wykorzystał sytuację i przypiął przeciwnika, opierając nogi na linach. Sharmell przytrzymała nogi Bookera na linach, co było niezgodne z zasadami, ale sędzia tego nie zauważył, więc Booker T wygrał i objął prowadzenie 1:0 w serii Best of Seven.

Panująca mistrzyni WWE Women’s Trish Stratus zmierzyła się z Meliną, której towarzyszyli i Johnny Nitro. W narożniku Stratus stawiła się Mickie James. Mercury i Nitro próbowali zaatakować mistrzynię wspólnym manewrem Snapshot, ale sędzia zauważył ingerencję i usunął obu z okolic ringu. Mickie James później odciągnęła Stratus przed szarżującą Meliną, a mistrzyni wykorzystała sytuację, wykonała kopnięcie oraz atak bulldog z narożnika i wygrała przez przypięcie, zachowując pas.

Triple H zmierzył się z Rikiem Flairem w walce typu Last Man Standing. Triple H zranił Flaira śrubokrętem, a później próbował wykonać atak Pedigree, rzucając przeciwnika na stół komentatorski, lecz Flair skontrował manewr i to on przerzucił przeciwnika przez stół komentatorów hiszpańskojęzycznych. Flair zastosował następnie chwyt Figure Four Leglock, ale poddanie się Triple H-a nie mogło zakończyć walki ze względu na jej zasady. Triple H wykonał później trzy Pedigree, jednak Flair za każdym razem wstawał przed zakończeniem odliczania do dziesięciu przez sędziego. Pod koniec Triple H uderzył Flaira w plecy. Tym razem Flair nie zdołał wstać i przegrał pojedynek.

Posiadacz pasa WWE Championship John Cena zmierzył się z Kurtem Angle’em w walce, której specjalnym sędzią był wybrany przez Angle’a Daivari. Daivari odmawiał odliczania prób przypięcia wykonywanych przez Cenę i pomagał Angle’owi, między innymi odpychając Cenę od lin, gdy ten próbował doprowadzić do przerwania zakładanego na nim chwytu Ankle Lock. W końcu Cena uderzył Daivariego, lecz Angle powstrzymał sędziego przed zakończeniem walki przez dyskwalifikację, ponieważ w takim przypadku nie mogłaby nastąpić zmiana mistrzostwa. W dalszej części walki Kurt Angle obezwładniał kolejnych sędziów próbujących zastąpić Daivariego. Ostatecznie do ringu przybiegł sędzia SmackDown! Charles Robinson. John Cena wykonał na Daivarim atak DDT, a następnie na Angle’u swój charakterystyczny manewr F-U. Robinson odliczył przypięcie, dzięki czemu Cena wygrał i obronił mistrzostwo.

Menedżer generalny SmackDown! , któremu towarzyszył , zmierzył się z menedżerem generalnym Raw Erikiem Bischoffem. Pod koniec walki pojawił się The Boogeyman, który zaatakował Bischoffa i wykonał na nim atak powerslam. Long przypiął Bischoffa i wygrał pojedynek.

Team Raw vs Team SmackDown Walką wieczoru był 10-osobowy pojedynek drużynowy z eliminacjami pomiędzy tag teamami Team Raw i Team SmackDown. Team Raw tworzyli Shawn Michaels, Big Show, Kane, Carlito i Chris Masters, a Team SmackDown składał się z Batisty, Randy’ego Ortona, JBL-a, Reya Mysterio i Bobby’ego Lashleya.

Bobby Lashley został wyeliminowany jako pierwszy po tym, jak Kane wykonał na nim atak chokeslam, a Shawn Michaels dokonał przypięcia. Rey Mysterio zastosował wobec Kane’a manewr 619, a Batista dokonał przypięcia. Chwilę później wyeliminowany Kane pozostał przy ringu i pomógł Big Showowi wykonać na Batiście manewr chokeslam, po którym Big Show przypiął Batistę. Big Show został zaatakowany kolejnymi charakterystycznymi manewrami kilku członków Team SmackDown. Po Clothesline from Hell JBL-a, 619 Reya Mysterio i RKO Randy’ego Ortona nadal unikał eliminacji. W końcu kolejny atak JBL-a oraz przypięcie przez Mysterio doprowadziły do eliminacji Big Showa. Następnie JBL wyeliminował Carlito, a Mysterio Chrisa Mastersa.

Shawn Michaels pozostał sam przeciwko Reyowi Mysterio, JBL-owi i Randy’emu Ortonowi. Michaels wykonał Sweet Chin Music na Mysterio i wyeliminował go przez przypięcie, po czym w ten sam sposób wyeliminował JBL-a. W walce pozostali Michaels i Orton. JBL, mimo wcześniejszej eliminacji, wszedł do ringu z krzesłem, lecz Michaels uniknął ataku i odpowiedział kopnięciem Sweet Chin Music. Chwilowe odwrócenie uwagi pozwoliło Ortonowi wykonać na Michaelsie ruch RKO, przypiąć go i wygrać walkę dla drużyny reprezentującej program SmackDown.

Po zwycięstwie Team SmackDown wrestlerzy marki weszli do ringu, aby świętować z Randym Ortonem. Na arenę wniesiono następnie trumnę, która stanęła w płomieniach, po czym z jej wnętrza wyszedł powracający The Undertaker. Orton wycofał się z okolic ringu, a Undertaker zaatakował kilku wrestlerów SmackDown! i zakończył galę, patrząc w stronę Ortona.

Następstwa Randy Orton został na Survivor Series w 2005 roku jedynym niewyeliminowanym zawodnikiem swojej drużyny trzeci rok z rzędu. Wcześniej przetrwał do końca walk drużynowych na galach Survivor Series 2003 i Survivor Series 2004. Został tym samym czwartym wrestlerem, po Randym Savage’u, Hulku Hoganie i Ultimate Warriorze, który był ocalałym w walkach na trzech kolejnych galach Survivor Series.

Undertaker i Randy Orton kontynuowali rywalizację. Obaj zmierzyli się 18 grudnia na w walce typu Hell in a Cell, którą wygrał Undertaker.

Seria walk o nazwie Best of Seven pomiędzy Bookerem T a Chrisem Benoitem była kontynuowana po Survivor Series. Booker objął później prowadzenie 3:1, lecz z powodu kontuzji nie mógł osobiście wystąpić we wszystkich kolejnych pojedynkach. Ostatecznie w siódmej walce zastąpił go Randy Orton, którego zwycięstwo nad Benoitem dało Bookerowi wygraną w całej serii 4:3 i oznaczało przejęcie przez Bookera T mistrzostwa United States Championship.

Odbiór Justin Henry z serwisu uznał Survivor Series z 2005 roku za jedną z lepszych edycji gali z okresu pierwszego podziału WWE na brandy. Szczególnie pozytywnie ocenił walkę drużyny Team Raw z Team SmackDown oraz krwawy pojedynek Triple H-a z Rikiem Flairem, a walkę Erica Bischoffa z wskazał jako najsłabszy element gali.

Justin Watry z serwisu Bleacher Report określił Survivor Series z 2005 roku jako dobrą galę, choć negatywnie oceniał część słabszych walk. Za najbardziej pamiętne elementy uznał powrót Undertakera, walkę Triple H-a z Rikiem Flairem, obronę mistrzostwa przez Johna Cenę oraz rywalizację Team Raw z Team SmackDown.

Wyniki walk

Kolejność eliminacji