Kościół św. Szczepana (niem. St.-Stephani-Kirche) – ewangelicko-luterański kościół parafialny znajdujący się w niemieckim Goslarze. Wzniesiony w latach 1729–1736 w stylu barokowym na miejscu XII-wiecznej świątyni.

Historia W XII wieku wzniesiono romańsko-gotycki, dwuwieżowy kościół św. Szczepana, wzorowany na pobliskiej katedrze. Został zniszczony podczas pożaru tej części miasta w nocy z 26 na 27 kwietnia 1728 roku. Kamień węgielny pod budowę nowego kościoła wmurowano w 1729 roku, projekt sporządził . Konsekracja świątyni miała miejsce 21 lutego 1734 roku, a w 1736 roku ukończono budowę wieży. Około 1884 roku zlikwidowano cmentarz otaczający kościół. Świątynię gruntownie wyremontowano w 1898 roku, a w 1913 roku przebudowano kruchtę pod wieżą. Dach kościoła poddano renowacji w latach 70. XX wieku oraz w latach 2022–2023.

Architektura i wyposażenie Świątynia barokowa, trójnawowa, o układzie halowym, wzniesiona z piaskowca. Wieża kościelna zwieńczona latarnią ma wysokość 60 m, znajdują się w niej trzy dzwony z lat 1729, 1736 i 1927. Dach kościoła przykryty jest łupkiem, dekorują go lukarny. Do ścian kościoła dostawione są przypory, wnętrze doświetlają okna zwieńczone łukiem pełnym. W nawach bocznych znajdują się empory. Na zewnętrznych ścianach znajdują się płyty nagrobne z nieistniejącego już przykościelnego cmentarza. Najstarsza z nich pochodzi z 1690 roku, a najmłodsza – 1835 roku. W zamurowanej krypcie pod prezbiterium znajduje się 25 trumien.

Ołtarz główny został ufundowany w 1767 roku w testamencie Conrada Christopha Wetterlinga. Jego autorami są rzeźbiarz Johann Caspar Mohr z Hildesheimu i malarz Ph.C. Hirschebeck z Goslaru. Ma wysokość ok. 15 m. W centralnym polu znajduje się obraz Chrystusa ukrzyżowanego, a po jego bokach umieszczono figury świętych Szczepana i Jana Chrzciciela. W górnym polu przedstawiono Trójcę Świętą w otoczeniu aniołów. W predelli ołtarza w XX wieku umieszczono obraz Ostatniej Wieczerzy, wykonany na przełomie XV i XVI wieku. Mensa ołtarzowa od lat 70. XX wieku jest wolno stojąca.

Ambona pochodzi z okresu budowy kościoła. Pierwotnie zainstalowana była na filarze w prezbiterium, podczas remontu kościoła w 1898 roku ambonę przeniesiono w obecną lokalizację. Dekoracja jej baldachimu jest dużo bogatsza od samej kazalnicy, wieńczy go figura anioła z trąbą. Na spodzie baldachimu znajduje się przedstawienie białej gołębicy w złotej aureoli symbolizującej Ducha Świętego. Złoty świecznik przy ambonie został ufundowany w 1734 roku przez cech kuśnierzy.

Marmurowa chrzcielnica pochodzi z 1743 roku, w tym samym roku wykonano również przegrodę oddzielającą baptysterium od południowej nawy. Krucyfiks na ołtarzu przy chrzcielnicy jest najprawdopodobniej XVI-wieczny. Witraż ze sceną Chrztu Pańskiego został zainstalowany w 1898 roku.

Spiralne kolumny podtrzymujące emporę organową przeniesiono tu ze zlikwidowanego w 1803 roku . Organy wykonał w 1822 roku Friedrich Ernst Linstrum, instrument wielokrotnie przebudowywano. W latach 60. XX wieku przedsiębiorstwo przeprowadziło ich renowację. Składają się z 2 manuałów, pedału i 2000 piszczałek zgrupowanych w 36 głosów.

Galeria

Przypisy

Szczepana Kategoria:Zabytkowe kościoły w Niemczech Kategoria:Świątynie luterańskie w Niemczech Kategoria:Architektura barokowa w Niemczech Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Szczepana