Karol z Napola (niem. Karl vom Felde, także Karol von Felden-Zakrzewski; zm. po 18 grudnia 1495Starsza literatura heraldyczna podawała, że Karol pozostawał wojewodą jeszcze w 1499. Nowszy spis urzędników odnotowuje jednak jego następcę Jana Dąbrowskiego jako wojewodę już 4 października 1498, dlatego 1499 nie może być uznany za pewny rok śmierci. ) – szlachcic Prus Królewskich herbu Trzy Gałązki, urzędnik ziemski i senator. Podkomorzy chełmiński w 1480, kasztelan chełmiński w latach 1480–1484, następnie wojewoda chełmiński, poświadczony na urzędzie od 1484 do 1495, oraz starosta golubski. Od 1485 z polecenia Kazimierza IV Jagiellończyka zwoływał zjazdy stanów Prus Królewskich i kierował ich obradami.
9 maja 1480 Karol był podkomorzym chełmińskim. 25 października tego roku objął urząd kasztelana chełmińskiego, na którym jest poświadczony jeszcze 15 maja 1484. Już 30 maja 1484 występował jako wojewoda chełmiński. Ostatnie znane poświadczenie go na tym urzędzie pochodzi z 18 grudnia 1495. Równolegle sprawował starostwo golubskie. Plehn poświadcza go jako starostę w latach 1483–1495, a dokument z 29 lipca 1494 określa go jednocześnie jako wojewodę chełmińskiego i starostę golubskiego.
W dniach 13–17 lipca 1485 uczestniczył w zjeździe stanów Prus Królewskich w Elblągu, podczas którego rozpatrywano między innymi sprawę pomocy finansowej dla króla. Po ustąpieniu Mikołaja Bażyńskiego z przewodniej roli w stanach w 1485 Karol, z polecenia króla, przejął zwoływanie zjazdów oraz kierowanie obradami. W razie jego nieobecności zastępował go wojewoda pomorski Mikołaj Wulkowski. Zachował tę pozycję także po pojednaniu Bażyńskiego z królem i ponownym objęciu przez niego województwa w 1489. W dokumencie z 1489 Kazimierz IV Jagiellończyk uregulował należności wobec Karola za jego służbę: wcześniejsze i późniejsze zasługi wyceniono łącznie na 300 florenów, zapisanych na czynszu gdańskim.
Rodzina i pochodzenie Należał do rodu von Felden, którego przedstawiciele w ziemi chełmińskiej występowali jako Zakrzewscy, Napolscy i Wypczyńscy i pieczętowali się herbem Trzy Gałązki. Z małżeństwa z nieznaną z imienia kobietą z rodu von Machwitz miał córkę Klarę, która poślubiła Albrechta von Lichtenhain. Po śmierci Fabiana Legendorffa w 1484 Karol poślubił jego wdowę Małgorzatę.
Przypisy
Kategoria:Wojewodowie chełmińscy Kategoria:Kasztelanowie chełmińscy Kategoria:Podkomorzowie chełmińscy Kategoria:Starostowie golubscy Kategoria:Szlachta Prus Królewskich Kategoria:Senatorowie za panowania Kazimierza IV Jagiellończyka Kategoria:Senatorowie za panowania Jana I Olbrachta