Witold Piotr Glinkowski (ur. 1956) – polski filozof, doktor habilitowany nauk humanistycznych w zakresie filozofii, specjalizujący się w antropologii filozoficznej, filozofii dialogu i hermeneutyce. W latach 1998–2026 nauczyciel akademicki Uniwersytetu Łódzkiego, profesor tej uczelni.
Życiorys i działalność naukowa Ukończył studia z zakresu historii i filozofii na Uniwersytecie Łódzkim. W 1998 obronił rozprawę doktorską pt. Oblicza Transcendencji w myśli filozoficznej ks. Józefa Tischnera. W tym samym roku został zatrudniony jako adiunkt w Instytucie Filozofii UŁ.
27 września 2012 Rada Wydziału Filozoficzno-Historycznego UŁ nadała mu stopień doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie filozofii. Pracował w Katedrze Filozofii Współczesnej Instytutu Filozofii UŁ, ostatnio na stanowisku profesora uczelni. W marcu 2026 przeszedł na emeryturę.
W pracy naukowej zajmuje się przede wszystkim filozofią współczesną, antropologią filozoficzną, filozofią dialogu i hermeneutyką. Badał m.in. myśl Martina Bubera, Józefa Tischnera i Martina Heideggera.
Myśli Tischnera poświęcił monografię Wolność ku nadziei. Spotkanie z myślą ks. Józefa Tischnera (2003). Jest także autorem książek Imię filozofii. Przyczynek do filozofii dialogu (2005) i Człowiek – istota spoza kultury. Dialogika Martina Bubera jako podstawa antropologii filozoficznej (2011). W kolejnych latach opublikował monografie Człowiek. Filozoficzne wyzwanie (2018), Człowiek w dialogu (2020) oraz Wokół antropologii fundamentalnej Michaela Landmanna (2022).
Przypisy
Linki zewnętrzne Profil ORCID Witolda Glinkowskiego
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Łódzkiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Filozoficzno-Historycznego Uniwersytetu Łódzkiego Kategoria:Polscy filozofowie XXI wieku Kategoria:Urodzeni w 1956