Friedrich Schumann (ur. 1 lutego 1893 w Spandau, zm. 27 sierpnia 1921 w Berlinie) – niemiecki seryjny morderca, zwany Postrachem znad jeziora Falkenhagen. W latach 1909–1919 zamordował co najmniej dziewięć osób.
Ojciec Schumanna był alkoholikiem, a jego dziadek został skazany za pedofilię. Gdy Schumann miał 16 lat, zastrzelił swoją kuzynkę, za co osadzono go w zakładzie poprawczym. Został powołany do wojska podczas I wojny światowej. Po zakończeniu działań zbrojnych, rozpoczął karierę przestępczą. Popełnił siedem morderstw, piętnaście usiłowań zabójstwa, jedenaście gwałtów, pięć podpaleń oraz serię kradzieży.
Schumanna aresztowano w sierpniu 1919 r. po zastrzeleniu leśnika, 52-letniego Wilhelma Nielbocka. W trakcie procesu, obrońcą Schumanna został Erich Frey, który później bronił innego seryjnego mordercę Carla Großmanna. W lipcu 1920 r. sąd skazał Schumanna na karę śmierci przez ścięcie toporem. Wyrok wykonano w sierpniu 1921 r. W wieczór przed egzekucją, Schumann przyznał się swojemu obrońcy do popełnienia 25 morderstwhttps://www.maz-online.de/lokales/havelland/der-massenmoerder-vom-falkenhagener-see-HNG7GZ3A6XQENTL6P2RETJOCLY.html..
Przypisy
Kategoria:Niemieccy seryjni mordercy Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Zmarli w 1921