Wacław Milewski (ur. 3 maja 1926 w Poznaniu) – polski motocyklista wyścigowy, ślusarz i mechanik, mistrz Polski w wyścigach motocyklowych w klasie do 250 cm³ z 1948 roku, zawodnik poznańskiej Unii Poznań. W 1947 i 1949 zdobywał wicemistrzostwo Polski. Po zakończeniu kariery sportowej przez dziesięciolecia prowadził w Poznaniu zakład ślusarsko-mechaniczny. W wieku 100 lat nadal pozostawał aktywny zawodowo i był opisywany jako najstarszy aktywny zawodowo Polak.
Urodził się 3 maja 1926 roku w Poznaniu. W wieku 14 lat rozpoczął pracę w poznańskiej wytwórni rowerów „Kastor” przy ulicy Święty Marcin, gdzie był zatrudniony w latach 1940–1945. Po zakończeniu II wojny światowej zdobył kwalifikacje czeladnicze w zawodzie ślusarsko-mechanicznym, a następnie tytuły mistrza ślusarskiego i mistrza mechaniki pojazdowej. W latach 40. prowadził warsztat zajmujący się naprawą motocykli i samochodów. W późniejszym okresie pracował jako ślusarz narzędziowy w Fabryce Maszyn Żniwnych. W 1957 roku założył własny zakład ślusarski. Zakład przy ul. Kotwicza w Poznaniu prowadził także w wieku 100 lat.
Kariera sportowa Milewski startował w wyścigach motocyklowych, reprezentując m.in. poznańską Unię. W 1947 roku podczas ulicznego wyścigu w Świebodzinie wygrał biegi w klasach 250 i 350 cm³, startując na motocyklu NSU. W tym samym roku zajmował również drugie miejsce w zawodach ulicznych w Warszawie. Według późniejszych zestawień sezon zakończył jako wicemistrz Polski, a wicemistrzostwo powtórzył w 1949 roku.
Największy sukces odniósł w 1948 roku. Polski Związek Motocyklowy przyznał mu tytuł mistrza Polski w kategorii wyścigowej do 250 cm³. Reprezentując Unię Poznań zdobył 13 punktów i wyprzedził Józefa Wolfingera z Wisły Kraków, który uzyskał 12 punktów. Wynik ten potwierdzała również prasa sportowa bezpośrednio po zakończeniu rywalizacji. W 1949 roku nadal należał do czołowych zawodników klasy 250 cm³. W pierwszej eliminacji mistrzostw Polski w Warszawie zwyciężył przed Czesławem Wodnickim. W kolejnych latach nadal startował, jednak w latach 50. zakończył karierę wyścigową i skoncentrował się na działalności zawodowej.
Działalność zawodowa i społeczna Milewski przez wiele dziesięcioleci zajmował się rzemiosłem ślusarskim i mechanicznym. W swoim zakładzie wykonywał narzędzia i elementy dla przedsiębiorstw przemysłowych oraz szkolił uczniów zawodu. Prowadził również zajęcia zawodowe w szkole przy ul. Łąkowej w Poznaniu i działał w komisji egzaminacyjnej dla rzemiosła ślusarskiego. Przez dwie kadencje był radnym miasta Poznania. Jego długoletnia aktywność zawodowa zwróciła uwagę mediów ogólnopolskich, które w 2024 i 2026 roku określały go jako najdłużej pracującego lub najstarszego aktywnego zawodowo Polaka. W maju 2026, po ukończeniu 100 lat, nadal pracował w swoim zakładzie. 13 maja 2026 został uhonorowany Srebrną Pieczęcią Miasta Poznania za wieloletnią pracę zawodową, działalność społeczną i wkład w rozwój poznańskiego rzemiosła. Otrzymał także Srebrny, Złoty i Platynowy Medal im. Jana Kilińskiego „Za zasługi dla Rzemiosła Polskiego”.
Przypisy
Kategoria:Polscy motocykliści wyścigowi Kategoria:Polscy ślusarze Kategoria:Polscy rzemieślnicy Kategoria:Polscy stulatkowie Kategoria:Ludzie urodzeni w Poznaniu Kategoria:Urodzeni w 1926